14-04-10

Een dag die dramatisch begint

banner jordanie
Woensdag 17 mei 2000 (1)

Er is iets verschrikkelijks gebeurd! Mijnheer Wouters (de meneer van Herentals) is gisteravond op zijn kamer overleden. Als we niets vermoedend aan het ontbijt komen, zit zijn echtgenote heel alleen aan tafel. Zij vertelt ons het droeve nieuws en we gaan bij haar zitten. Van naaldje tot draadje vertelt ze ons wat ze heeft meegemaakt. Dat verklaart natuurlijk ook de afwezigheid van Françoise gisterenavond, maar we hadden niet opgemerkt dat die mensen er ook niet waren. We zijn enorm geschrokken, maar mevrouw Wouters blijft er ongelooflijk rustig en kalm bij. Ze zegt ons o.m. dat ze vannacht wel tien bladzijden heeft vol geschreven. “Ik zal dáár dan maar een verslag over schrijven in plaats van een reisverslag„ zegt ze. Ik krijg enkel wat yoghurt en een koffie door mijn keel. Het is ongelooflijk hoe snel je met mensen een band hebt. Naarmate iedereen aan tafel verschijnt en het nieuws verneemt, verspreidt de verslagenheid zich in de hele groep. Er wordt weinig over gepraat. Fred is er ook en Françoise zegt dat we verder moeten en dat het lokale reisagentschap voor mevrouw Wouters zal zorgen. Ontroerd nemen we afscheid in de hal van het hotel en nog steeds gedraagt de weduwe zich zeer kranig. Wellicht volgt de weerslag later. We hopen dat ze zo snel mogelijk de terugreis naar België kan maken en troost kan vinden bij haar familie. 

Noodgedwongen en tegen onze zin vatten we om kwart voor negen de vierde dag van onze reis aan. We verlaten vandaag Amman en hebben een lange reis van ongeveer 300 km voor de boeg naar de Wadi Rum. Onderweg is het aanvankelijk zeer stil, doch geleidelijk aan wordt er toch weer gepraat. Over het gebeurde wordt echter geen woord meer gezegd. Iedereen denkt hetzelfde: we mogen onze reis niet laten verknoeien. Maar dat valt niet makkelijk. Langs de autoweg houden we in de voormiddag een “technische stop” aan een restaurant-souvenirstop. Als  we terug vertrekken krijgen we het gezelschap van een politieman. Victor legt uit dat hij van de “Toeristenpolitie” is en normaal alleen grote groepen begeleidt. De man is echter zijn groep kwijt geraakt omdat hij de bus heeft gemist. Daarom zal hij met ons meerijden in de hoop zijn groep vanavond in Petra terug te treffen. Een tamelijk ongeloofwaardig verhaal vinden we. De politieman neemt plaats voor in de bus. Meteen gaat Abdul, onze chauffeur, heel wat trager rijden. Ik vraag me af of we met dit slakkengangetje wel tijdig in Wadi Rum geraken. Plots echter opwinding! Abdul zet er opnieuw de vaart in, want in de verte heeft onze politieman zowaar zijn bus ontwaard. We halen hem in, doen hem stoppen en de man stapt over. Het was dus toch waar. 

In het begin is het landschap eentonig: een kale woestijn bezaaid met stenen en hier en daar een dor toefje gras dat blijkbaar toch volstaat om schamele kudden schapen in leven te houden. Ook hier heeft een vorm van milieuvervuiling toegeslagen: elk obstakel (een plant, een afsluiting, een gebouwtje) wordt ontsierd door meestal zwarte plastiekzakken. Die worden waarschijnlijk met allerlei afval ergens gedumpt en van zodra het organisch afval verteerd is, neemt de wind de lege zakken mee de woestijn in. Misschien bescheiden tegenover de lucht- en bodemverontreiniging zoals wij die kennen, maar tóch een vervuiling. In de dorpen valt dan weer iets anders op. Enerzijds is de bouw van heel wat huizen ergens stilgevallen en staan er vaak maar een paar onafgewerkte muren verlaten overeind. Anderzijds zien bijna alle bewoonde gebouwen er evenmin afgewerkt uit: op de eerste verdieping is men begonnen met het gewapend beton voor een tweede verdieping, maar ook daar heeft men niet verder gewerkt. De verklaring voor het eerste fenomeen is eenvoudig: geen geld genoeg om verder te bouwen. De reden voor het tweede verschijnsel is echter iets heel anders, zij het ook van financiële aard. De belasting op afgewerkte huizen ligt in Jordanië veel hoger dan die op huizen in aanbouw. Dus maar doen alsof het nog in aanbouw is!

klik hier voor het vervolg

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: jordanie, amman |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.