04-05-10

Opletten met taxichauffeurs!

Athene Banner
Donderdag 14 september 2000

De dagen vóór ons vertrek waren getekend door een grote stakingsactie van de vrachtwagenbestuurders die het hele land zo goed als lamlegden met wegblokkades. Gisteren waren ook alle toegangswegen tot Zaventem geblokkeerd, zodat het ons veiliger leek de trein te nemen, maar… de snoodaards begonnen ook met de stations te bezetten! Het leek ons dan het veiligst de avond voordien al te vertrekken en een hotel te nemen in Zaventem. Zo hadden blijkbaar meerderen geredeneerd, want in heel Zaventem en omgeving was geen hotelkamer meer vrij.  Dan maar op het appartement van Hendrik in Brussel gaan slapen en morgenvroeg de metro nemen naar Zaventem. Dat blijkt een verstandige beslissing: we bereiken zonder enig probleem Brussel en na een rustige nacht, staan we al om 7 uur in het metrostation “Mérode” waar het nog zeer rustig is. Na amper 10 minuten zijn we in het Centraal Station en hebben er onmiddellijk een verbinding naar Zaventem. Het is de trein die rechtstreeks uit Gent komt en die we net zo goed daar hadden kunnen nemen, want dat van die bezetting van de stations blijkt niet waar te zijn geweest… Maar ja, zeker is zeker en we hebben nu tenminste gerust geslapen. Hendrik waarschijnlijk minder, want die heeft ons zijn bed afgestaan en op de sofa geslapen. 

Het is nog maar 8 uur als we al op de luchthaven staan en onze vlucht is pas om 10 uur. We bellen nog even naar Hendrik, Volvo en onze buren om iedereen gerust te stellen dat we op tijd zijn aangekomen en beginnen aan het ongeduldig minuten aftellen vóór het boarden. In de cafetaria ontmoeten we gelukkig collega Eric en zijn vrouw, zodat we nog een babbeltje kunnen slaan en de tijd vrij snel voorbijgaat. Zij vertrekken naar Lissabon. Onze vlucht is aangekondigd met 15 minuten vertraging, maar uiteindelijk vertrekken we pas om 11.30 uur, anderhalf uur te laat. Het is een groot vliegtuig, een Airbus 321 van Sabena. 

Om 15.30 uur, plaatselijke tijd, landen we in Athene. De temperatuur bedraagt 31°C maar de zon is eerder omfloerst door nevel. Vlot en snel gaat het per taxi naar ons hotel. De rit is vrij kort, maar toont ons lelijke voorsteden met weinig of geen groen. Het is niet zo armtierig en vuil als Amman, maar er zijn toch gelijkenissen. Bij het naderen van het centrum rijden we door een straat van wel twee kilometer lang met niets anders dan meubelwinkels.  Even verder vangen we een glimp op van de Acropolis, de Tempel van Zeus en het eerste Olympisch Stadion. Om 16.15 uur komen we aan in de Holiday Inn. Het is een mooi hotel met een luxueuze lobby, maar het is niet zo gunstig gelegen. Het ligt té ver van het centrum om er heen te wandelen en de weg loopt overigens langs een oninteressante en drukke boulevard, waar niets te zien is. Het wordt dus regelmatig taxi rijden…  

De dag is grotendeels om, maar we besluiten toch om zo snel mogelijk naar de stad af te zakken voor een eerste kennismaking. Een taxi brengt ons naar het hartje van de oude stad, de Plaka. En we zitten onmiddellijk in de echte Griekse sfeer: smalle straatjes, winkeltjes, een paar Grieks-orthodoxe kerkjes, talloze (nog lege) terrasjes. De temperatuur is ideaal, vrij warm maar zeer aangenaam. Het is helemaal niet druk tot we aan de kathedraal komen. Hier is er een massa volk verzameld. Vlaggen, politie, Tv-ploegen; mensen staan in groepen van ongeveer 50 geduldig te wachten. Op geregelde tijdstippen worden ze doorgelaten en schuiven enkele meters dichter naar de ingang van de kerk. Navraag bij een cameraman leert ons dat hier het “Heilig Hout” is aangekomen. Het is een stuk van het kruis van Christus dat elk jaar uit Jeruzalem komt en voor het publiek tentoongesteld wordt ter verering. Op een terrasje drinken we, onder een oorverdovend klokkengelui, een zeer lekkere ijskoffie. Dat blijkt hier een specialiteit te zijn en we zullen er de komende dagen nog meerdere drinken. We hebben besloten ons gedurende vier dagen niets van ons dieet aan te trekken. Benieuwd wat de weegschaal zal zeggen… 

Het is valavond vóór we het weten. Aan de voet van de Acropolis klimmen we de smalle straatjes omhoog langs wit- en geelgekalkte huizen. Op een pleintje vleien we ons neer op een leuk en gezellig terrasje. We kiezen voor lamsvlees met aardappelen en een Griekse salade en tzatziki vooraf. En daarbij een karafje retsina. Alles wordt in één keer op tafel gezet. Het is onze eerste kennismaking met de retsina-wijn. Hij heeft een heel speciale harssmaak, maar hij bevalt ons (hier) wel. De aardappelen blijken grote, dikke frieten te zijn. Amaai ons dieet… Het is een gezellig dineetje waarbij we ruimschoots onze ogen en oren de kost kunnen geven: toeristen van alle slag, waaronder een nogal luidruchtige groep Nederlandse schoolmeisjes. Plots verschijnen een man en een vrouw met een lintmeter; ze meten het hele terras af en noteren alles zorgvuldig. Dit zal wel met taksen te maken hebben. Maar de patron leek mij verwittigd: hij had net voordien een paar tafels weggenomen. Na het eten slenteren we nog wat door de avondlijke Plaka. Er is nu duidelijk meer volk, maar het is toch niet overdreven druk. We slaan de voorbijgangers gade vanop een terrasje terwijl we genieten van een espresso.  

Tijd om terug te gaan en een taxi te zoeken. Onmiddellijk vinden we er een aan het einde van de voetgangerszone. We denken over enkele minuten terug in het hotel te zijn, maar dat is zonder de gehaaide taxichauffeur gerekend! De man wil ons naar Holiday Inn brengen voor 3.000 drachmen. Dat is duidelijk veel te veel want op de heenreis betaalden we slechts 1.500, en dat dan nog omdat we die prijs vooraf hadden afgesproken. Op de teller stond uiteindelijk slechts 480 drachmen… We laten de man en zijn taxi voor wat ze zijn en gaan naar de grote boulevard. Daar snorren tientallen taxi’s voorbij, maar bijna allemaal zijn ze bezet. Een paar stoppen toch, maar ze willen ons niet meenemen. Na enige tijd beseffen we dat we aan de verkeerde kant van de straat, en dus in de verkeerde richting staan voor het Holiday Inn. We staan amper aan de overkant of we hebben al geluk. Ik vraag niet naar de prijs en wacht af wat de meter zal zeggen. Onderweg stopt hij tweemaal om eventueel nog een reiziger op te pikken; zij zeggen kort waarheen ze willen, maar zonder antwoord vertrekt onze chauffeur telkens prompt. De taxichauffeurs zijn hier niet alleen niet te vertrouwen, ze zijn ook nog zeer kieskeurig. Je mag blij zijn als je mee mag en… betalen wat zij zeggen. Aan het hotel staat de meter op 485. Ik vraag niets en stop de man 500 drachmen in zijn handen. Het is OK. Zó gaat dat hier dus. Die andere vroeg zo maar eventjes 6 keer teveel, maar ook op de heenreis betaalden we 3 keer teveel… Enfin, toch een mooie dag gehad en op een korte tijd al heel wat gezien en meegemaakt. Zo hebben we het graag. Het is halfelf (in België nog maar halftien) als we in ons bed kruipen. Morgen wacht de Acropolis.

klik hier voor het vervolg

 

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: athene, griekenland |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.