06-05-10

De Acropolis

Athene Banner
Vrijdag 15 september 2000

We zijn tamelijk vroeg op en om 8 uur zitten we al aan de ontbijttafel. We riskeren opnieuw een taxi naar de stad: 1.700 betaald, 1.200 op de teller… “Taxes” zegt de vrouwelijke taxichauffeur en wij kunnen niet anders dan haar geloven. We beginnen onze wandeling via de Plaka (Plateia Lysikratous) naar de Agora. Prachtig: de Tempel van Hephaistos, de beelden van Agrippa en Hadrianus en de Stoa van Attalus met museum; prachtige beelden, vazen en allerlei huishoudgereedschap. Ik ben onder de indruk van de massale hoeveelheid zuiver marmer. Er zijn nog opgravingen bezig: men legt afwateringskanalen bloot. Een monnikenwerk met een klein houweeltje, brokje per brokje. 

Vervolgens gaat het naar de Vlooienmarkt in het Turkse stadsgedeelte. Ongelooflijk! Hele hopen rommel; meubelen worden op straat in een handomdraai gerestaureerd. Het is een hels lawaai en een gewriemel dat mij aan Istanbul doet denken. Op de middag eten we een slaatje op een terras op de Plaka, waarna we de lange wandeling aanvatten naar de Acropolis onder een hete middagzon. Ronduit indrukwekkend en… véél volk. Er hangen wat dreigende regenwolken en er vallen inderdaad enkele regendruppels. Het Parthenon is immens groot; de Kariatiden zijn schitterend. Rondom hebben we een prachtig panoramisch uitzicht op de stad (4 miljoen inwoners!). Verder is dit natuurlijk één van de toeristische supertrekpleisters en ze zijn er dan ook massaal en op hun best. Het mooiste is een hele familie Oost-Europeanen die zowaar andere schoenen aantrekken voor de foto. Hoogtepunt is misschien nog wel het museum met de mooiste beelden in marmer, van klein tot kolossaal. Wanneer we terug naar beneden gaan, schijnt de zon opnieuw volop en is het snikheet. We rusten uit op een terrasje aan de Plateia Lysikratous en genieten er van een café frappé en een iced cappuccino. Zalig! 

De namiddag is nog niet om en we kunnen nog een bezoekje brengen aan de Poort van Hadrianus en de reuzengrote Corinthische zuilen van de Tempel van Zeus: 17 meter hoog! Jammer genoeg zijn er maar 15 van de 104 overgebleven. Eentje ligt er neer als een grote komkommer die in schijfjes is gesneden. Daarna klimmen we terug de heuvel op, op zoek naar Anafiotika, een wijk van Athene op de maat van een plattelandsdorp: smalle straatjes met witte huisjes zoals we ze kennen van de typische Griekenlandplaatjes van elk reisbureau. Niet te geloven dat dit het hartje van wereldstad Athene is. We dalen terug af naar de Plaka en aan de rand van de Turkse vlooienmarkt drinken we nog een vers geperste fruitsap. Dan trekken we (opnieuw omhoog – we lijken wel onvermoeibaar vandaag!) naar de restaurantbuurt. Bij Psara eten we lekker op het schitterende dakterras met bouzouki-muziek en Zorbadansen op de achtergrond. De retsina smaakt vanavond nog beter dan gisteren. We bellen naar Hendrik en vernemen dat de vrachtwagenblokkades volledig opgebroken zijn; het is terug rustig in België.  

De taxirit kost opnieuw slechts 500 drachmen en om kwart na tien zijn we op onze kamer. Ons Volvo-zakgeld is al ruim voor de helft op; ik besluit vanaf nu zoveel mogelijk te betalen met mijn credit card. Onze zoektocht naar een mooi souvenir stuitte vandaag zoals steeds en overal op de (dure) kitsch enerzijds en de onbetaalbare mooiere dingetjes anderzijds. We kochten dus uit arren moede (nog maar eens) twee onyx-eieren; slechts 1.800 drachmen voor de twee. Misschien vinden we morgen wel iets beters in het museum.

klik hier voor het vervolg

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: athene, griekenland |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.