10-06-10

Een rustige dag in de schaduw van de Tetons

banner yellowstone
Dinsdag 20 juli 1999

"Lang" geslapen: tot  half acht! Het wordt immers een rustige dag vandaag. We hebben alle tijd om rond te toeren door het Grand Teton National Park. De weg naar Moose Junction staat op de kaart aangeduid met een stippellijn als een smalle landweg door de bergen. Met enige aarzeling wagen we het er toch maar op. Het blijkt een naar Europese normen  brede asfaltweg te zijn die enkel voor 5 km overgaat in onverharde aardeweg.  Onderweg staan er ontelbare bloemen. Op één enkele plaats kan ik zeker tien verschillende soorten filmen. Opeens zien we cowboys te paard tussen een kudde koeien. Een buitenkansje voor de video. Het blijken échte cowboys te zijn (niet voor de folklore) en we zijn er getuige van hoe ze met de lasso behendig een kalf uit de kudde vangen. Even verder komen we langs een 'Moose View', maar... geen moose te zien! Het is opnieuw schitterend weer, maar tegen de middag komen de wolken van achter de bergtoppen aandrijven. "Isolated afternoon T-storms" zoals ze dat hier noemen. 's Avonds is het alweer zeer warm en mooi. We rijden een zijweg in voor de Chapel of Transfiguration, één van dé toeristische bezienswaardigheden in de streek. Het is een onooglijk klein kapelletje, dat al meermaals décor is geweest van films. Het enige bezienswaardige is het raam boven het altaar met een uniek zicht op de besneeuwde bergtoppen. Men had er geen mooier schilderij kunnen hangen. Op de middag zijn we aan Jenny Lake. Het is er druk van goed uitgeruste wandelaars die in een lange rij staan aan te schuiven om het bootje te nemen naar de andere oever van het meer. Daar kan je immers mooie wandeltochten maken in de Tetons. Om twee redenen zien we af van ons plan om ook de overtocht te maken. Ten eerste de dreigende onweerswolken en ten tweede: met mijn blote voeten in mijn docksides ben ik niet echt uitgerust voor een bergwandeling.  Aan de derde reden (waar zouden we ooit iets te eten vinden aan de overkant en het is 12 uur...) denken we niet eens. We gaan rustig op een bankje aan het Visitor Center een sandwich zitten eten, terwijl we de drukte van de vertrekkende wandelaars gadeslaan. 

In de namiddag rijden we rustig en zonder veel planning wat rond: baantje links, baantje rechts in. Langs de Teton Park Road gaat het naar Jackson Lake Junction. Hier zijn geen echte dorpen, dus spreekt men alleen van 'junctions' of kruispunten. We verlaten de weg voor een klimmend baantje naar Signal Mountain, waar we een mooi panoramisch zicht hebben op de vlakte. We stoppen nog even voor een elk en later voor een moose en belanden tenslotte in Colter Bay, waar we genieten van de rust aan het Jackson Lake en... kiezeltjes rapen, die ik wil meenemen naar huis. De tas van mijn videocamera is een goede verzamelbox. Wanneer we terug langs Jenny Lake komen, willen we een koffie gaan drinken in de Jenny Lake Lodge. Het is er poepchique en er blijkt hier regelmatig een Amerikaans president te logeren. Ze zijn dan ook niet open voor enkel maar een simpele koffie. Het is nog te vroeg om terug te keren naar het hotel, dus rijden we nog eens langs Jackson voor een bezoek aan de National Elk Refuge. In de winter is dit het toneel van een merkwaardig natuurspektakel. Duizenden herten die in de bergen geen voedsel vinden, komen er in grote kuddes samen en worden er door de mens gevoed. Nu is er natuurlijk niet één hert te zien. Er is wel een mooi museum waar prachtige opgezette herten staan. We zijn versteld van hun grote gestalte.  Er blijft nog wat tijd om nog eens in Jackson rond te wandelen. Om eens helemaal rustig te zijn, beslis ik om mijn videocamera in de wagen te laten. Ik heb er al gauw spijt van, want we zijn er getuige van de opvoering van een straattoneeltje met cowboys, paarden en een heuse postkoets in  het echte décor van Jackson. Het trekt nergens op, maar er heerst een heel speciale stemming. Het talrijke publiek leeft (en speelt) enthousiast mee zoals bij ons kinderen meeleven met een poppenkast. 's Avonds eten we opnieuw zeer lekker bij Mangy Moose: één van de beste steaks die we ooit gegeten hebben! We zijn al om halftien op de kamer, maar van slapen komt nog niet veel in huis: er is nog volle drukte en lawaai aan het zwembad van het hotel.

klik hier voor het vervolg

 

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: usa, jackson, wyoming |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.