12-06-10

Een groezelig en triestig stadje

banner yellowstone
Woensdag 21 juli 1999

We worden om kwart voor zeven gewekt door de telefoon. Ik denk onmiddellijk aan het thuisfront en een beetje angst slaat mij om het hart. Verkeerd nummer... Het geeft niet, want zo zijn we in ieder geval vroeg genoeg op voor een rit van toch wel weer een 400 kilometer. Bestemming is Rock Springs in het zuiden van Wyoming. Er zijn twee alternatieven en we kiezen voor het langste, maar mooiste traject. Er is tamelijk veel bewolking maar toch zon. In de voormiddag verliezen we wat tijd door enerzijds wegenwerken en anderzijds een oponthoud aan de bibliotheek van Afton voor het schrijven van e-mails naar het thuisfront. De route is zeer mooi en afwisselend. Eerst gaat het een hele tijd langs de Snake River, waar we de verhoopte rafters echter niet te zien krijgen, en daarna door brede valleien met grote verzorgde boerderijen en veel prachtige paarden. Daarna komen we in een zacht glooiend groen gebergte zonder bomen. Later zijn de bergen niet meer begroeid, maar door de verschillende gesteenten rood-roze-geel gekleurd en door de erosie grillig gevormd. In Kemmerer stoppen we bij het Fossil Bute National Monument. Het is de grootste vindplaats van fossielen in de Verenigde Staten. In het Visitor Center zien we fossielen zoals ik er nog nooit gezien heb: grote vissen, hele vogels, planten, insecten,... tot in de fijnste details bewaard en 50 miljoen jaar oud! In de stad (stadje) kopen we een fossiel als souvenir. Het is een mooie vis van ongeveer 15 centimeter lang. Hij wordt doodgewoon in een krantenpapier ingepakt. Hopelijk krijgen we hem geheel thuis. 

Al vroeg in de namiddag naderen we Rock Springs. Overal in de velden zien we citernen of silos. Ik weet het niet. We hebben geen idee wat dit kan zijn: gas, kiezels? Later in het hotel lezen we het antwoord: de rotsen bevatten hier veel sodiumcarbonaat. Dit verklaart meteen ook de vestiging van Solvay die we onderweg gezien hebben.  Om 5 uur al bereiken we Rock Springs. Het is nauwelijks een stadje te noemen. Het is er groezelig en triestig. Ons hotel ligt aan de rand van de stad tussen een autosnelweg en de spoorweg en is al even groezelig. Even denken we dat ze hier onze nationale feestdag vieren want in de straat voor ons hotel hangt warempel de Belgische vlag! Bij nader inzien hangt er om de 100 meter een andere vreemde vlag. We rijden even "de stad" in op verkenning maar we keren al gauw op onze stappen terug, want er is helemaal geen stad. Alleen lelijke Amerikaanse straten met schreeuwende reclameborden, benzinestations, restaurants, general stores en armtierige huizen. We wippen even binnen in de reusachtige Plaza Mall.  Allerlei winkels, maar geen mens! Ze sluiten namelijk om zes uur en het is tien vóór. Toch kunnen we nog vlug een kaartje kopen voor de verjaardag van Hendrik. Op de website van ons hotel - de Comfort Inn - had ik thuis gezien dat het niet minder dan vier restaurants had. In werkelijkheid gaat het om (al even grauwe) restaurants in de onmiddellijke buurt. Gelukkig is er aan de overkant van de straat een Holiday Inn met een Mexicaans restaurant dat er aantrekkelijk uitziet. Het is er vrij druk en het eten is eerder middelmatig. We zijn vroeg weer buiten en aangezien er in geen mijlen iets te beleven valt, zijn we om halfnegen al op onze kamer.

klik hier voor het vervolg

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: usa, wyoming, rock springs |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.