08-07-10

Tot in Piacenza

banner Noord-Italië
Zondag 5 juli 1998
 

Een hoogst uitzonderlijk vertrek dit jaar: waar we andere jaren steevast om 5 nà 5 de de straat uitreden, slagen we er dit jaar in om dit reeds 5 vòòr 5 te doen! Uitgewuifd van achter het raam door onze overbuurvrouw vertrekken we voor exact dezelfde reisroute als in 1994. Toen bereikten we de eerste avond Casale Monferrato in Piemonte. We bewaren daar zo'n goede herinnering aan dat het voor vanavond opnieuw ons doel is. Met ons reisdagboek hebben we een perfecte "benchmark" en, mede door enkele nieuwe wegen in Colmar en Aosta, slagen we erin permanent met zo'n 20 à 30 minuten voorsprong op het schema van 1994 te rijden. De reis verloopt vlot en zonder enige moeilijkheid. In Frankrijk rijden we tot in Metz tussen talloze andere Belgen op uittocht naar het Zuiden. In de tegenovergestelde richting kruisen we tientallen (honderden?) bussen met Nederlandse voetbalsupporters die terugkeren van Marseille, waar Nederland gisterenavond in het WK voetbal Argentinië met 2-1 versloeg. Vanaf Metz wordt het zeer rustig en valt er verder in Frankrijk niet veel te zien.  

In Zwitserland (Basel - Bern - Fribourg - Montreux - Martigny) is het vrij druk en worden we regelmatig geremd door wegenwerken. Net zoals de vorige keer eten we 's middags in Fribourg. In Martigny treffen we voor het eerst de zon en de thermometer wijst 26 graden! We zien er een boer die op het veld manueel aan het hooien is en vanuit de auto stellen we vast dat we die geur in België al in jaren  niet meer gesnoven hebben... We rijden door de tunnel van de Grote St-Bernard Italië binnen en daarna door de prachtige Aosta-vallei met haar vele castellos op alleenstaande heuveltoppen. Verder gaat het door het vlakke land van Piemonte en Lombardia langs Ivrea en Alessandria. In de buurt van Vercelli zijn we verrast gedurende kilometers rijstvelden te zien. Ik dacht dat alle rijst in het Oosten werd gekweekt. We hebben de hele middag de autostrade bijna voor ons alleen en schieten dus zeer goed op. De temperatuur stijgt gestaag: 29°, 30°, 31°, ... tot zelfs 35°!  

Wanneer we Casale Monferrato bereiken is het pas 16u30 en we stellen vast dat Piacenza nog binnen bereik ligt: slechts 47 km. Eigenlijk hoeft het niet persé Casale te zijn, denken we, en waarom niet eens op zoek gaan naar een nieuwe ontdekking? We besluiten Piacenza te proberen. Na 10 minuten rijden zien we echter op een wegwijzer dat het nog ...87 km is!! Toch komen we er om 18 uur aan en vinden er vrij snel een mooi hotel in de binnenstad. Bij een snelle stadsverkenning valt Piacenza (de geboortestad van Guiseppe Verdi) enigszins tegen: nogal verlaten en weinig sfeer. Het is er wel mooi -vooral de Piazza Cavalli met de twee reuzengrote ruiterstandbeelden- en toch wel zeer Italiaans. 's Avonds is het veel drukker en gezelliger in de stad, zij het niet op de terrassen (er is er trouwens maar één...). Tenslotte vinden we onverwacht toch nog een leuk terrasje in een schilderachtig kader: pleintje, huizen, mensen, garçons, het eten, ...alles is Italiaanser dan Italiaans. Het eten is eenvoudig maar lekker en de huiswijn verrassend goed. Tot onze verbazing is die licht parelend ("frizzante"). In het hotel genieten we van een ongekende luxe: de rolluiken zijn electrisch te bedienen van in ons bed! Het was een lange dag en een verre reis: 1.200 km! En toch zijn we helemaal niet moe. Toch goede auto's, die Volvo's!

 

klik hier voor het vervolg 

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: italie, piacenza, noord-italie, casale monferrato |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.