26-07-10

Tweede dag Venetië

banner Noord-Italië.jpg

Zondag 12 juli 1998 

Slecht geslapen vannacht! Veel lawaai van late wandelaars; venster dicht; veel lawaai van airco; airco uit; veel te warm; enzoverder... En daar bovenop hebben we een zeer slecht bed! Bij het ontbijt gaat de “ellende” verder: de koffiemachine is kapot en er is dus voorlopig geen koffie. De twee diensters proesten het uit omdat ze aan de gasten in het Engels moeten uitleggen dat de machine “broken” is. Wanneer het hen uiteindelijk toch lukt, ontpopt één van beiden zich tot de Italiaanse en vrouwelijke versie van Manuel uit Fawlty Towers. Plechtig en fier zegt ze: “I speak English in Venice!” 

Om 9 uur is het San Marcoplein al één grote drukte. Hele groepen toeristen stromen toe. Wij haasten ons om het Palazzo Ducale te bezoeken vòòr het nòg drukker wordt. Het is ronduit schitterend! Daarna doen we een stille wandeling langs de niet-toeristische wijken van Castello. Het is er rustig en schilderachtig. Tegen de middag zijn we weer aan de voet van de Rialtobrug op wat wellicht één van de mooist gelegen terrasjes van de stad is. We zitten er als het ware met onze voeten in het water van het Canal Grande en kijken recht in een bocht van het brede kanaal. Op de brug kopen we enkele van die typische glazen snoepjes, die er bijna als echt uitzien. We gaan ons na de middag even verfrissen op onze hotelkamer en laten er de video achter om eens even vrij door de stad te slenteren. Toch wat moegelopen strijken we in de late namiddag neer op een terras met uitzicht op de Biacino di San Marco en de voorbijtrekkende toeristenmassa. We drinken er een lekker koel biertje en een mineraal water. Heerlijk genieten tot...de rekening komt: 200.000 lire (400 frank!). Maar het was het zeker waard. Mede omdat ik toch de camera niet bij heb, besluiten we uiteindelijk toch geen gondeltochtje meer te doen. Een volgende keer misschien. We brengen nog een bezoek aan het Museo Correr en onze tweede Venetiaanse dag eindigt ‘s avonds in een gerenommeerd visrestaurant aan de voet van het afgebrande operagebouw: Taverna La Fenice. Het restaurant staat aangebouwd tegen de zwartgeblakerde buitenmuur  (het enige wat er van de opera is overgebleven!) en vanop het terras hebben we de trieste aanblik van wat ooit trots deel uitmaakte van de Italiaanse operagrootheid. Toch wat luguber. Het eten is zeer lekker maar veel te duur. 

‘s Avonds hebben we in bed wat (maar niet te veel) lawaai van  Franse feestvierders op straat: Frankrijk versloeg Brazilië met 3 - 0 en is wereldkampioen! “On a gagné! On a gagné!”. Toch jammer dat het de Italianen niet zijn geworden...

klik hier voor het vervolg

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: italië, noord-italië, venetië |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.