18-08-10

Een culinair hoogtepunt

banner ZFrankrijk.jpg

Zondag 31 mei 2010 (2)

We arriveren om 12.30 uur en worden vriendelijk ontvangen door mevrouw Bras. Voor het aperitief kunnen we jammer genoeg geen plaats nemen in de lounge, want die zit al vol. We worden dus meteen naar het restaurant geleid waar we als eersten een tafeltje krijgen toegewezen en dus voorlopig alleen zitten. We zijn meteen onder de indruk van het gebouw dat er ondanks zijn leeftijd (het werd gebouwd in 1992) zeer eigentijds uitziet: grote ruimtes met Bras 3.jpgveel glas en overal is de grijze granietsteen van de streek verwerkt. Het restaurant is over de gehele lengte van de keuken afgescheiden door een lange gang waarlangs een klein riviertje loopt. Om de 5 meter kan je over een klein brugje tussen de granieten muren naar binnen en zo hoeft niemand in de zaal langs de andere tafels door te lopen. Zeer goed doordacht! De andere muur van de zaal is één groot venster zodat je alleen door het glas van de natuur gescheiden bent. Jammer genoeg ontneemt mist ons het mooie uitzicht. We nemen plaats aan een van de ruime ronde tafels (de onderrand is bekleed met een kussen...) en worden hartelijk verwelkomd door de jonge mevrouw Bras, echtgenote van Sébastien, die sinds enkele jaren samen met zijn vader in de keuken staat. We krijgen meteen de kaart aangeboden en we gaan voor het menu “Légumes” (135 Euro) omdat groenten hier dé specialiteit zijn. Bras 4.jpgWe bestellen uiteraard eerst een aperitief en kiezen respectievelijk voor de fraîcheur de racines "eau de gentiane et de réglisse" en de fraîcheur de fleurs "eau de sureau" twee creaties van Michel Bras waarin de lokale wilde bloemen van het seizoen verwerkt zijn. Heerlijk fris! Ze worden vergezeld van een mousse van cèpes in een eierschaal met krokant kruidengebakje en een taartje van eekhoorntjesbrood. We zijn meteen in de goede stemming. De sommelier suggereert ons een witte wijn: de Jurançon sec “Cuvée Marie”, Charles Hours 2006 (50 Euro) voor bij het groentenmenu en we volgen zijn advies.  Door de grote vensters hebben we een prachtig zicht op de natuur, tenminste als die vervelende mist er niet was geweest. Geruisloos schuift een hele bende personeel door de zaal, discreet en allemaal even vriendelijk. Ze worden geleid door de jonge mevrouw Bras, die aan elk tafeltje geregeld een praatje gaat maken. Als ze hoort dat we uit Gent komen, vertelt ze ons dat de Michel Bras zeer nauw bevriend was met geestesgenoot Willy Slawinsky, die ooit in Gent de Apicius had, het meest belovende restaurant van België, tot de chef op veel te jonge leeftijd stierf. Michel Bras nam toen zelfs het voogdijschap over de kinderen Slawinsky op zich en beide families zijn nog steeds goed bevriend. En dan begint een sensationele symfonie van een tiental verfijnde gerechtjes met alleen maar groenten en fruit, op één minuscuul schijfje ham en een bolletje kaas na. Het is een festival van groenten, blaadjes, bloemen, fijne sausjes, enz. allemaal in een ongelooflijk mooie presentatie.

Bras 2.jpg

Tussenin mogen we ook proeven van een "aligot", de befaamde lokale specialiteit met aardappelpuree, tome fraîche en room. Als hoogtepunt komt dé specialiteit op tafel: de "gargouillou d'aujourd'hui", een kleurrijk bord vol vers geplukte blaadjes en bloemen, gegaarde groenten en een vijftal verschillende veegjes saus, telkens met een kleine toets van kruiden of iets anders. Er liggen zeker een twintigtal verschillende smaken op ons bord die we stuk voor stuk trachten te ontdekken. Sensationeel en zeer lekker. Tegen het einde gaat een van de diensters rond met een soort ijskar en schept een vijftal minihoorntjes vol met o.a. een sorbet van venkel, een ganache de chocolat, bosvruchten en een double crème. Zeer originele presentatie. We genieten met volle teugen en beseffen dat dit één van de culinaire hoogtepunten uit ons leven zal blijven. 

klik hier voor het vervolg

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, bras, laguiole, aubrac |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.