20-08-10

Een hotel in de natuur

banner ZFrankrijk.jpg

Zondag 31 mei 2010 (3)

Na de fantastische lunch willen we het "zevende hemelgevoel" nog zo lang mogelijk doortrekken en daarom hadden we ervoor gekozen om hier te blijven overnachten. Om 16.30 uur komen we van tafel en we hebben dus nog ruim de tijd om van onze hotelkamer én van de omgeving te genieten, alhoewel voor dit laatste het slechte weer een spelbreker is. Een vriendelijke bediende brengt ons naar onze kamer. Tussen de gebouwen van de kamers, die twee rijen vormen, daalt een lang pad, door rotsen en bloemen omgeven, af naar de groene vallei van de Aubrac. Dit pad symboliseert "la draille", de stenen

Bras 5.jpg

rotsmuurtjes die eigen zijn aan deze streek en waartussen de koeien naar de weiden geleid worden. Wegens het slechte weer nemen we de binnengang. Onze kamer is tamelijk ruim en bestaat uit de slaapkamer met kleine zithoek, een toilet en een doorloopdressing die ook toegang geeft tot de badkamer. Het meubilair is modern en strak. Eén muur is volledig ingenomen door een glazen schuifraam dat uitgeeft op het terras, waar twee rieten ligstoelen er werk- en troosteloos in de regen bijstaan. Wat jammer, want het moet heerlijk zitten zijn met uitkijk over de glooiende weiden, maar vandaag is het te nat en te koud en de beschikbare plaids zouden onvoldoende beschermen tegen de regen. De kiezelstenen van het terras lopen naadloos over in het gras en een rotstuintje vormt de afscheiding met de andere kamers. We krijgen eerst wat uitleg van de meegekomen bediende over de werking van de tv en dvd-player (discreet verborgen achter een dichtgevouwen houten wand), de gratis minibar en… de rugzak op bed, die een welkomstgeschenk blijkt te zijn. Het symbool van Michel Bras staat er op geborduurd: de "cistre", een typische plant uit de Aubrac waarmee Bras zichzelf identificeert: "een delicate plant, discreet en kwetsbaar, die enkel kan overleven in een omgeving zonder vervuiling en die onzichtbaar blijft voor wie gehaast is." Een matglazen wand scheidt de slaapkamer van de badkamer, die smaakvol en al even strak is

Bras 6.jpg

ingericht met een granieten dubbele wastafel. De kranen zijn opmerkelijk: een eenvoudige dikke buis waaruit zachtjes een waterstraal stroomt. Ook hier is de "cistre" overal aanwezig: in de zeepjes, op de flesjes shampoo, op de witte badjassen en handdoeken, op de pantoffels. In de kamer nodigen twee rieten zeteltjes uit om lekker lui weg te zakken met een boek, maar wij verkiezen een wedstrijd van Roland Garros op tv, bij het nuttigen van een limonade de sureau (vlierbes), ook een creatie van de chef. Even houdt het op met regenen en we maken van de gelegenheid gebruik om een wandeling te maken rond het hotel. Het is amper 10° warm, maar de frisse lucht doet deugd. In het druipende gras bloeien overal de voorjaarsbloemen - paars, geel en wit zijn de hoofdtonen - maar de mist ontneemt ons nog steeds alle zicht op de wijdere omgeving. Het begint algauw weer te regenen en we besluiten naar onze kamer terug te keren. Bij de receptie halen we eerst nog een paar klassieke cd's op en we spenderen de rest van de avond met een boek en zachte muziek. En... tegen 20 uur krijgen we toch een klein hongergevoel en halen we onze saucisson d'Auvergne uit de koelkast. Bij gebrek aan een mes zijn we genoodzaakt de worst met de hand in stukken te trekken, wat niet meevalt. We krijgen de slappe lach als we elkaar zien zitten op onze kamer in één van de meest luxueuze hotels van Frankrijk met een droge worst! Michel Bras moest het weten... We drinken er een huisgemaakte limonade van vlierbes bij uit de minibar, die overigens volledig gratis is. Buiten huilt intussen de wind, maar de mist wil niet wijken. Het zal nog een paar dagen zo blijven, denken ze hier.


klik hier voor het vervolg

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, laguiole, bras, aubrac |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.