26-08-10

Stilte en rozen in de Ardèche

banner ZFrankrijk.jpg

Dinsdag 1 juni 2010 (1)

 

Als we opstaan schijnt de zon, maar er zijn ook wolken en er staat nog steeds een stevige wind. De kou komt de kamer binnen van zodra ik het venster opendoe. Het ontbijt in La Prégordane is typisch Frans en eerder karig: toast en een paar croissants, confituur en honing. Zoals overal in de Franse hotels wordt de ochtendstilte verstoord door een stofzuiger, want dat is blijkbaar het allereerste wat elke dag moet gebeuren. We twijfelen welke kledij we vandaag moeten aantrekken: zal het koud zijn of niet? La Garde-Guérin ligt zowat op de grens van de Lozère, de Gard en de Ardèche. We trekken vandaag dus naar de Ardèche, zuidoostwaarts van hieruit, maar een echt plan hebben we niet. We willen het heel relaxed doen en we zien wel hoe ver we komen. Op de kaart zien we dat er in de directe omgeving alleen maar villeforte.jpgkronkelende wegen liggen met groen langs en eigenlijk geen enkel stadje van betekenis. Om halftien dalen we de D906 af naar Villefort. Het stadje ligt in de vallei van de Altier aan een vrij groot stuwmeer aan het uiteinde van een diepe rotskloof. Bij de eerste panoramische stop vliegt onze pull al uit, maar in Villefort moeten we hem al weer aantrekken.  In het Office du Tourisme krijgen we een goede kaart van de omgeving die ons de komende dagen goed van pas zal komen. We kopen nog enkele snoepjes voor onderweg en net voor we terug de auto willen instappen, bemerk ik aan de overkant van de straat in de etalage van een winkel dezelfde vreemde stokken staan die we inbouffadou.jpg Chaudes-Aigues gezien hebben en waarvan we ons afvroegen wat het waren. Hier hangt er een woordje uitleg bij: het zijn "bouffadous" en ze dienen om het haardvuur aan te wakkeren. De dikke stok is namelijk hol en aan de dikke kant kan je erin blazen zodat ze dienst doen als blaasbalg.  Later vernemen we dat ze zo lang zijn omdat ze destijds de grote snorren van de boeren moesten weghouden van het vuur. De bouffadou lijkt me ook handig voor de barbecue en zo wil ik er wel een hebben. We stappen de winkel binnen, die ook restaurant, salon de thé, delicatessenzaak en klerenwinkel blijkt te zijn en de winkel en de uitbaatster blijken al even merkwaardig te zijn als de bouffadous. Ze verkoopt allerlei oude rommel en vooral streekproducten waarvan vele hier waarschijnlijk al jaren in de rekken staan en op de meeste hangt een briefje geplakt met wat uitleg in een primitief handschrift. Op de deur hangt ook een briefje: "Le magazin est ouvert. Merci de pousser un peu la porte."  We worden uitbundig ontvangen door de uitbaatster, een dame van ongeveer 50 jaar, alhoewel moeilijk te schatten. Met veel enthousiasme demonstreert ze de bouffadou en blaast haar wangen bol. Ze is duidelijk opgezet met ons bezoek. 

We nemen de D901 naar Les Vans en rijden hoog boven een diepe vallei door mooie bossen met hoofdzakelijk kastanjebomen. Onderweg houden we halt bij een kraampje en kopen er versgeplukte kersen en een potje crème de châtaignes, ook een streekspecialiteit. De Châtaigne d'Ardèche heeft zelfs een Appellation d'Origine Contrôlée. Net vóór het stadje wijst een wegwijzer naar Naves, een "village de caractère". Dat trekt ons wel aan en het is maar 2 kilometer rijden. Net zoals La Garde-Guérin is Naves een middeleeuws dorpje boven op een heuvel, maar dit is groter en meer gerestaureerd en bewoond. In de winter telt het amper 50 inwoners, in de zomer 500. De zon heeft intussen alle wolken verdreven en het is behoorlijk warm geworden. We wandelen door de oude toegangspoort het dorpje binnen en langs de smalle met ruwe keiennaves.jpg geplaveide straatjes komen we op het gezellige dorpspleintje met pittoresk kerkje. Aan de meeste huizen bloeien weelderig allerlei soorten rozen van diverse kleuren en geuren en C weet niet waar ze haar fototoestel het eerst moet op richten. Ik geniet van het feit dat ik deze keer beslist heb mijn videocamera in de auto te laten. We zijn hier helemaal alleen en willen hier zo lang mogelijk blijven. Dit is wat we zoeken: mooi weer, een schilderachtig dorpje, veel bloemen,... Als we hier een terrasje zouden vinden om lekker in het zonnetje te lunchen ... en jawel, op het dorpspleintje is er zowaar een restaurant. Tot onze ontgoocheling is het vandaag echter gesloten, dus moeten we wel afzakken naar Les Vans. Hier had Piet Huysentruyt ooit een restaurant, dat hij inmiddels heeft verlaten voor meer lucratieve bezigheden in België. Op het dorpsplein stappen we binnen in restaurant "Le Dardaillou" waar het ruime terras al tamelijk vol zit. We krijgen een plaatsje naast twee Brusselaars, die ons weten te vertellen dat het regent in heel Frankrijk. Hier echter niet, integendeel we genieten van een lekker warm zonnetje. Voor slechts 12 Euro krijgen we hier een driegangen dagmenu voorgeschoteld, wijn én koffie inbegrepen.

klik hier voor het vervolg

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, ardèche, villefort, naves, les vans |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.