06-09-10

Le Mas du Caroubier

banner ZFrankrijk.jpg

Donderdag 3 juni 2010 (2)

De weg naar Uzès is kronkelend en mooi. Het kost ons geen moeite om Saint-Quentin-la-Poterie te vinden, maar des te meer om de Mas du Caroubier te vinden. De gps stuurt ons steevast naar de chemin de Vallabris in plaats van naar de route de Vallabrix. Als we uiteindelijk aankomen, worden we ontvangen door een jongedame die ons naar onze kamer brengt en de sleutel overhandigt. Zij blijkt echter niet de uitbaatster te zijn, maar een gaste zoals wij. De gastvrouw is afwezig en heeft haar gevraagd ons op te vangen. Eigenaardig maar wel sympathiek, vind ik. De mas is een groot landhuis in het licht geel geverfd en met lichtblauwe luiken, gelegen op een uitgestrekt domein met groot terras, bloementuin, groententuin, tuinhuisje, caroubier.jpgboomhut, twee zwembaden met ligweide en dat alles omgeven door hoge bomen en uitlopend in een bosje. De rozen bloeien weelderig. Alles is verzorgd en netjes onderhouden door de gastheer, zij het met een beetje nonchalance. Aan de binnenkant is het ruime huis iets meer uitgeleefd en een beetje chaotisch maar het ademt een echte huiselijke sfeer uit. De eigenaars zijn gepensioneerd en zaten vroeger in de binnenhuisinrichting. Onze kamer ligt op de verdieping naast een rommelig salon en bureau en er staan een heleboel fikfakjes en familiesouvenirs en -archieven. We beschikken over een zeer ruime badkamer die helemaal met hout is afgeslagen en ook het plafond van de kamer wordt gedragen door houten balken. Als we even later naar beneden komen worden we opgewacht door de gastvrouw, die zich meteen verontschuldigt. Ze heeft ons de voorbije dagen voortdurend proberen te bereiken, maar dat is haar niet gelukt omdat ze ons gsm-nummer niet had. Ze is zéér vriendelijk en overstelpt ons meteen met suggesties voor restaurants. Ze heeft voor morgenavond namelijk een reservatie in een restaurant waar je normaal moeilijk een plaatsje kan bemachtigen, en die moet ze nu annuleren tenzij... wij ze overnemen. Het adres werd ons ook door Brigitte's zus aanbevolen, dus happen we maar toe. We besluiten om nog even van het terras en de tuin te genieten en worden gezelschap gehouden door madame. Ze is Zwitserse maar haar eerste man was een Belg en haar drie kinderen zijn in België geboren. Zo komt het dat ze zeer veel afweet over ons land en er ook heel wat mensen kent. Ze keuvelt er gezellig op los terwijl haar twee poezen lui liggen te soezen in de zon en een paar gasten in het zwembad het frisse water trotseren. Dit is een zeer gezellige plek en dat belooft een aangenaam verblijf voor de komende drie nachten.

Voor het avondeten trekken we naar Uzès, een stadje op een 5-tal kilometer. Men had er ons veel goeds over verteld en inderdaad, het is écht een stadje naar ons hart: niet al te groot, ring rond de oude stadsmuren, veel winkels en restaurants. Door één van de oude stadspoorten wandelen we de binnenstad in en langs enkele smalle straatjes komen we op de Place aux Herbes, waar het hart van de stad klopt. Het zeer ruime plein met rondom arcades en grote platanen en een monumentale fontein in het midden. 100% Provençaalse sfeer. De terrassen zitten goed vol maar we vinden zonder moeite nog een tafeltje   bij "Terroirs" dat ons door onze B&B-madame werd aanbevolen. Het is een warme avond en dat geeft het échte zuiders zomergevoel. We uzès 1.jpggenieten op ons gemak van een planche Cévénole en een salade aux coeurs d'artichauts en drinken er een heerlijk frisse roséwijn bij uit le Pays d'Oc (we bevinden ons in de Languedoc-Roussillon). Op deze plek komen we de volgende dagen zeker nog terug! Als we in de Mas du Caroubier terugkomen, krijgen we nog wat restauranttips van onze gastheer en -vrouw en de suggestie om zaterdag zeker de markt in Uzès niet te missen. Morgen is er ook markt in Saint-Quentin en die is minder toeristisch en dus goedkoper. Daar moeten we zeker olijfolie kopen van Le Moulin à l'huile Paradis uit Martignargues, zegt onze madame. We zullen dat zeker doen. Om 22.30 uur zijn we op onze kamer en kruipen onmiddellijk in bed. Er is immers geen tv.

klik hier voor het vervolg

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, saint-quentin-la-poterie, gard, uzès |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.