30-08-10

Parc National des Cévennes

banner ZFrankrijk.jpg
Woensdag 2 juni 2010

Geen zon deze morgen maar zware bewolking. We trekken onze dikke pull aan maar kleden ons toch in verschillende laagjes voor mocht het toch warm worden. Vandaag gaan we een stukje van de Cévennes verkennen en aan de bewolking te zien, doen we er het best aan van naar het oosten te trekken want de meest dreigende wolken hangen in het westen. We volgen de D66 naar Palhère en klimmen door de bossen naar de Mas de la Barque, een skistation op 1.400 meter hoogte. We zitten in het Parc National des Cévennes. De weg ligt nat en de bomen druipen nog na. Hier heeft het blijkbaar pas geregend. Opnieuw zijn we verrast door de grote diversiteit aan Cévennes 1.jpgbloemen overal. De Mas de la Barque is veel meer dan een mas, er staan niet minder dan 18 gîtes op een uitgestrekt terrein op de hoogvlakte. Rondom liggen pieken van 1.600 meter. Hier en daar is zelfs een klein plekje sneeuw te zien. Nu in de zomer komen er wandelaars en mountainbikers en ik kan me voorstellen dat dit voor hen een ideale plek is om in alle rust, ver van de bewoonde wereld hun sport te beoefenen. De weg loopt verder langs uitgestrekte hoogvlakten met sparren en bosschages van lage beuken. Hier bloeien opvallend veel minder bloemen. Op de Belvédère du Pré de la Dame (1.450 m) en de Belvédère des Bouzèdes (1.320 m)  hebben we telkens een prachtig zicht over de bergen en vlakten van de Cévennes. Het weer is intussen opgeklaard en we trekken ons eerste laagje uit. Als we beneden komen in Génolhac is het zelfs ronduit warm geworden. De zon staat hoog aan de hemel en we moeten nu uitmaken of we verder oost- dan wel westwaarts trekken. We beslissen eerst nog een stukje naar het oosten te rijden tot in Le Pont-Montvert en daarna het westen op te zoeken. Daarvoor moeten we over de Col de la Croix de Berthel (1.088 meter). Het is inmiddels Cévennes 2.jpgal ruim over de middag en we zoeken iets te eten. In deze verlaten streek zal dat niet meevallen, denken we, maar in het kleine gehuchtje Les Bastides vinden we de Auberge des Bastides, een kleine en eenvoudige auberge zoals we hoopten er een te vinden, want in dit soort restaurantjes vind je vaak nog de authentieke Franse keuken. En dat blijkt ook hier het geval. Het is druk in het kleine restaurant, meer een herberg met toog en zwart-witte tegelvloer. Er wordt luidruchtig gebabbeld en de zaal hangt vol sigarettenrook. De vriendelijke dienster stelt ons daarom voor om in de zaal ernaast te gaan zitten, waar normaal waarschijnlijk de feestmaaltijden plaats hebben. We zitten er helemaal alleen buiten het gewoel en het is er vrij gezellig. De menukaart biedt inderdaad alleen maar streekgerechten: na een assiette de charcuteries (heerlijk!) neem ik een confit de canard en Christiane de tête de veau sauce Gribiche.  Ook de kazen achteraf zijn echt ambachtelijk en precies op smaak. Dit is de simpele en oh zo eerlijke Franse keuken van weleer en die vind je tegenwoordig niet meer zo gemakkelijk. We drinken er een karafje rode landwijn bij en we betalen slechts 33 Euro voor ons tweeën, dessert en koffie inbegrepen. Onze dag kan al niet meer stuk!

Na het eten rijden we door naar Le Pont-Montvert waar we even een kleine wandeling maken. Hier zijn we dicht bij de oorsprong van de Tarn die in een grote bocht door het stadje loopt. Er zijn twee mooie bruggen en enkele Cévennes 3.jpgmooie oude huizen maar voor de rest is er weinig te beleven. De terugweg is prachtig. We rijden zeer hoog en bijna constant door de bossen. In de dennenbomen hangen overal grote bollen, die ons intrigeren. We proberen ze met het fototoestel bij te zoomen, maar worden er niet wijzer door. Het lijken wel vogelnesten, maar dat zijn het niet. Ik vermoed dat het grote cocons zijn van rupsen. Als we terug beneden zijn in Génolhac is het bijwijlen zeer warm: als de zon er door komt is het 27°, maar hoger in de bergen zonder zon is het amper 18°. Nu willen we toch ook nog wat westwaarts gaan verkennen en via een shortcut langs een mooi baantje met haarspeldbochten en langs een riviertje met scherpe leisteenrotsen, bereiken we Bessèges, het enige stadje waarvan de naam ons bekend voorkomt. Dat valt echter dik tegen: het is een triest stadje, eigenlijk niet veel meer dan een lange straat. Op een moeizaam gevonden terras, lekker in de warme zon, lessen we onze dorst met... een heerlijke Belgische Leffe. Toch is er opnieuw meer en meer bewolking komen opzetten. Om 17 uur vatten we het laatste deel van onze tocht aan. Via de D51 rijden we terug naar Villefort en even na 18 uur zijn we terug in ons hotel in La Garde-Guérin. We hebben vandaag 166 kilometer gereden. We maken nog een wandelingetje in het dorp, maar de kou jaagt ons al gauw weer binnen. In het restaurant heeft men de haard aangestoken en dat zorgt niet alleen voor een gezellige warmte, maar jammer genoeg ook voor rookhinder, waar vooral C last heeft.

klik hier voor het vervolg

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, cévennes |  Facebook | |

28-08-10

Geel, groen en blauw

banner ZFrankrijk.jpg

Dinsdag 1 juni 2010 (2) 

Na het eten wippen we even binnen in de toeristische dienst en krijgen er enkele goede tips om de namiddag door te brengen. Even buiten Les Vans slaan we rechtsaf Gravières en volgen daarna gedurende 10 kilometer de smalle weg door de Vallée du Chassezac om dan de D513 te volgens langs de Thine. Hier is de weg maar net breed genoeg voor één auto. Kronkelend volgen we het kleine bergriviertje dat nu eens zacht kabbelend en dan weer met bruisend geweld zich een weg tussen de rotsen zoekt. Dat levert natuurlijk enkele mooie plaatjes op. De weg loopt dood in Thines dat reeds van ver boven de bossen uittorent. We moeten de auto achterlaten op een parking op ongeveer één kilometer van het dorpje en te voet verder gaan. Door de bossen klimmen we langs een mooi aangelegd wandelpad naar boven. Thines is niet veel meer dan een kerk met enkel huizen rond. Hier heerst een zalige rust. Een monumentale trap leidt naar het kerkje dat absoluut een bezoek waard is. Het portiek wordt gesierd door enkele zeer oude heiligenbeelden en het sobere interieur in rode en grijze zandsteen is heel speciaal. Hier wordt Notre Dame de Thines vereerd en een zeer oud polychroom beeld van de Maagd Maria heeft dan ook een prominente plaats in de kerk. Vanuit het portiek heb je een prachtig zicht op de vallei. Aangezien de weg hier doodloopt is het even zoeken hoe we de verder kunnen reizen ardeche.jpgzonder op onze stappen terug te keren, maar algauw vinden we een doorsteek naar de D4 die niet op onze kaart staat. De smalle weg loopt verder omhoog langs steile afgronden en met prachtige vergezichten. Even voorbij Montselgues volgen we op advies van de dame uit het Office du Tourisme een afslag naar een groepje visvijvers midden een brede hoogvlakte. Op de weide er omheen grazen twee mooie pikzwarte paarden. Een mooi plaatje. Daarenboven wordt hier het landschap gekleurd door een ongelooflijke hoeveelheid bremstruiken. Het groen van de weiden, het geel van de brem en het diep blauw van de lucht leveren zeer mooie foto's op. De hele D4 is een schitterende route die kronkelend langs talloze haarspeldbochten eerst helemaal naar beneden afdaalt om dan weer helemaal tot boven te klimmen. Er is nauwelijks verkeer. In Saint-Laurent-les-Bains draaien we terug de D906 op die ons rechtstreeks terug brengt naar La Garde-Guérin. Het is al over zessen als we aankomen bij ons hotel. De zon is weg en er is opnieuw veel bewolking komen opzetten. De temperatuur is gezakt tot 16°.  Na een verfrissende douche genieten we aan tafel opnieuw van een heerlijke cuisine du terroir (saucisson aux herbes avec gratin de pommes-de-terre et cèpes). We kijken terug op een prachtige dag: een mooie rit met twee schilderachtige dorpjes, mooie rozen in Naves en brem in de omgeving van Montselgues en... onverhoopt mooi weer! Hopelijk blijft het zo.  

klik hier voor het vervolg

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, ardèche, thines, les vans |  Facebook | |

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende