14-09-10

Tussen Champagne en Bourgogne

banner ZFrankrijk.jpg

Zondag 6 juni 2010

Voor de laatste keer genieten we van het heerlijke ontbijt in de Mas du Caroubier. De zon is er wel, maar iets minder uitbundig dan de vorige dagen. Er hangt ook een lichte nevel, maar die zal waarschijnlijk wel gauw verdreven worden door de zon. We laten nog even de foto's van Lisa M zien aan onze gastvrouw en dan is het tijd om afscheid te nemen. We bewaren een zeer goede herinnering aan dit huis en zijn bewoners en we beloven dan ook aan onze gastheren dat we hun chambre d'hôtes zullen aanbevelen aan vrienden en kennissen. We moeten enkele kilometers rijden vooraleer we in Bollène de A7 oprijden richting Lyon. Vanaf Villefranche beginnen er regendruppels te vallen en even buiten Lyon komen we in een ware zondvloed terecht. Ter hoogte van Mâcon verlaten we de snelweg voor een snelle hap in een wegrestaurant. Het is er overvol, zeer lawaaierig en er hangt een dompige sfeer. We besluiten maar onze sandwich buiten op te eten onder een afdak ter beschutting tegen de regen. De broodjes zijn daarenboven van een zeer bedenkelijke kwaliteit en binnen het kwartier zijn we terug op weg. Het regent intussen iets minder, maar in Dijon krijgen we opnieuw de volle laag, met donder en bliksem incluis. Rond vier uur is de hemel wat uitgeklaard en we houden een stop in Langres om toch even de benen te strekken en om niet té vroeg op onze bestemming aan te komen. Op deze zondagnamiddag is het er zeer stil. Nu zijn we dicht bij Colombey-les-deux-Eglises, onze bestemming voor vandaag, en we besluiten de snelweg mar niet meer op te rijden en wat sightseeing te doen langs de secundaire wegen. De streek is tamelijk mooi en we komen terug in de sfeer van onze talrijke reizen door Frankrijk 20 en 30 jaar geleden.  

Om 18 uur zijn we in Colombey-les-deux-Eglises bij de Hostellerie de la Montagne, een adresje waar we drie jaar geleden zéér lekker gegeten hebben. Toen vonden we dat het hotel én de omgeving zo mooi waren, dat we besloten hier nog terug te komen. Colombey ligt daarenboven ideaal gelegen ongeveer halfweg op de route van het Zuiden naar huis. Onze verwachtingen zijn colombey.jpghoog gespannen. We nemen onze intrek in de gezellige en charmante kamer: eiken zoldering, roodstenen gepolijste vloer, antieke meubelen. De tuin van het hotel is ronduit prachtig vooral ook dank zij het weidse decor van de omliggende velden en heuvels. Vóór het eten doen we nog een wandeling naar het dorp waar overal de herinnering aan generaal de Gaulle wordt levendig gehouden. Colombey-les-deux-Eglises is over de gehele wereld bekend geworden omdat de Gaulle er zijn buitenverblijf had en er ook werd begraven. Hier is ook een groot memorial gebouwd ter zijner gedachtenis en er staat een immens Croix de Lorraine, hét symbool van het Franse verzet tijdens de tweede wereldoorlog. 's Avonds schuiven we met hoge verwachtingen aan tafel in het chique restaurant. Er is weinig volk en de sfeer is er eerder kil. Er speelt ook geen muziek en daardoor wordt er aan alle tafels alleen maar gefluisterd. Maar het eten is opnieuw zéér lekker. We beginnen met een glas champagne (we zitten hier immers net op de rand van de Aube-en-Champagne) en bij het eten drinken we een sublieme Côtes de Haut Nuits ( want we zitten evenzeer op de rand van de Bourgogne). Het menu is klasse over heel de lijn maar vooral de desserts zijn een omweg waard. De bediening daarentegen is traag en een beetje laks. Om 22.30 uur kruipen we in bed, moe maar met een goed gevoel. Morgen rijden we naar huis.

klik hier voor het vervolg 

De commentaren zijn gesloten.