10-10-10

De laatste veerboot

 

banner Noorwegen.jpg

 

Woensdag 16 juli 1997

 

Deze morgen is voor het eerst tijdens deze reis de zon niet van de partij. Maar geen nood: om 9u30 is ze er terug in haar volle glorie en ‘s middags is het al te heet om in de zon te picknicken. Voor we vertrekken, bellen we naar het hospitaal in Lillehammer om een afspraak voor vrijdagmorgen vast te leggen voor een controle-röntgenonderzoek. Onderweg doen we en kleine koerswijziging: door een parallelle weg te nemen besparen we een veerboot en... 126 kronen! Mooi meegenomen, maar dat betekent ook dat we gisteren, zonder het te weten, de laatste veerboot van de reis hebben gehad. Nu bevinden we ons immers in een heel ander landschap: geen fjorden meer, maar een heuvelend groen landschap met mooie boerderijen, vele kleurige kleine huisjes en zeer veel witte en paarse wilde bloemen. Zeer rustig en toch ook wel mooi. ‘s Middags besluiten we een wijde boog te maken naar Oppdal omdat we anders veel te vroeg zullen zijn. Het gevolg is dat we toch nog een veerboot moeten nemen. Dit is dan écht de laatste. Ik tel in mijn reisnotities na dat we er in deze week niet minder dan 13 gehad hebben (zonder de overtochten tussen Denemarken en Noorwegen mee te tellen) voor een totaal bedrag van maar liefst 1.165 kronen of meer dan 5.500 frank! Het is ‘s voormiddags een rit zonder veel geschiedenis geweest, maar in de namiddag doen zich een aantal prettige verrassingen voor, die heel wat leuke videobeelden opleveren: een mooi fjord-paardje, een verkeersbord met een eland erop (die zijn hier niet zo dik gezaaid als in Zweden), vissers tot hun knieën in de rivier bij de zalmvangst, een oud winkeltje als museum in Rennebu, een Lappenkamp met levende rendieren. We rijden ook door een dorpje met de kortst mogelijke naam: Å.

 

Om 17u15 komen we aan in Oppdal en zijn meteen op het meest noordelijke punt van de reis. Hier begint dus de terugweg. We gaan in de Toeristische Dienst de weg naar ons hotel vragen. We blijken er nog niet te zijn: het hotel ligt wel in Oppdal, maar het is nog ongeveer 35 kilometer verderop, midden in het Dovrefjell National Park. Als we eraan komen, begint het warempel enkele druppels te regenen, maar meer dan honderd zullen het er wel niet geweest zijn. Het hotel, de Kongsvold Fjelstue, is iets prachtigs! We hadden er trouwens moeten op aandringen om hier te kunnen reserveren, en we zijn heel blij dat onze reisagent er op de valreep nog in geslaagd is. Eigenlijk is het een complex van verschillende gebouwtjes rond een binnenplaats, waar vroeger de paarden van de reizigers tussen Oslo en Trondheim konden gestald en verzorgd worden. Een echte herberg dus. Nu is ze, binnen en buiten, prachtig gerestaureerd en van alle modern comfort voorzien. Toch kan je je heel goed de sfeer van honderd jaar geleden voorstellen, toen hier nog maar alleen een aardeweg langs liep. We hebben “geluk”: vanavond biedt de stue onderdak aan een groep pelgrims. Daardoor kunnen we genieten van een avondmaal met echt typische Noorse gerechten en van een openluchtconcert met religieuze liederen op de binnenplaats. Van het laatste merken we niets, want we moéten stipt om 19 uur aan tafel. Wanneer we na de maaltijd terug buiten komen, is het concert gedaan. Aan tafel worden we door de hotelbazin voorgesteld aan onze tafelgenoten. Het zijn enerzijds twee pezige Noren (nonkel en neef) die morgen te voet de bergen intrekken voor zeven dagen en anderzijds een ouder praatgraag Amerikaans koppel uit Michigan, dat al 32 jaar na elkaar in Europa (vooral Skandinavië) reist. Ze zijn trouwens ook vrij goed vertrouwd met België (Brussel, Brugge,...). De man is een botanisch expert en vindt deze streek een klein paradijs wegens de ongeëvenaarde weelderige en diverse plantengroei. De maaltijd valt toch wel wat mager uit, maar is wel lekker: eerst een dikke pap met kaneelsuiker en gesmolten boter (“rømmegrøt” of zoiets) en daarna gedroogd vlees met koude aardappelen in de room. Daarbij uiteraard geen bier of wijn, maar rodebessensap. De avondwandeling achteraf is van korte duur. We vluchten naar onze kamer om twee redenen: de koude en de muggen. De hemel lijkt weer open te trekken en we hebben goede hoop voor morgen, ook al zijn de voorspellingen niet zo goed.

 

klik hier voor het vervolg

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: noorwegen, oppdall, dovrefjell |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.