02-10-10

Een noodlottige dag

 

banner Noorwegen.jpg

 

Zaterdag 12 juli 1997

 

Vandaag staan we vroeg op omdat we een vrij lang traject te doen hebben en er nog graag een zijsprongetje van ongeveer 70km bij willen nemen om de Nigardsbre (één van de armen van de enorme Jostedalsbre) te bezoeken. We kunnen nog niet vermoeden dat dit ommetje ons nog lang zal heugen... Onderweg komen we talloze moedige fietsers tegen die, vaak met zichtbare moeite, deelnemen aan een lange tocht over de Sognefjell en door het Sognedal. In Gaupne verlaten we de weg en rijden de vallei in die ons tot aan de Nigardsbre brengt. Zo eenvoudig gaat dat echter niet. Wanneer we denken er te zijn, -aan de moderne Breheimsenteret- moeten we eerst nog een smalle tolweg van 5km volgen, vervolgens met een bootje het meer over en dan nog een flink stuk te voet over een rotsig pad. Nu zijn we echter wel vlak bij de voet van de gletsjer. Hier worden we beloond met een schitterend zicht op de enorme sneeuwmassa. Van zo dichtbij hebben wij nog nooit een gletsjer gezien. De sneeuw kleurt diep turquoise in de kloven en van onderuit stroomt voortdurend een geweldige, kolkende  watermassa. Magnifiek!

 

We hebben om 13 uur nauwelijks de terugweg aangevat als het noodlot toeslaat: C glijdt uit op de kiezel en vrijwel onmiddellijk is ze ervan overtuigd dat ze een arm gebroken heeft! Zeer ongerust zetten we de terugtocht verder en voorzichtig stappen we terug aan boord van het bootje op het meer. De vriendelijke bestuurder roept met zijn gsm een dokter op in Gaupne en maakt voor ons een afspraak in het “Helsesenter”, het gezondheidscentrum of lokale artsengroepspraktijk. We mogen er zijn om 15 uur. Daar bevestigt de dokter van dienst een breuk van de pols en ze stuurt ons naar het ziekenhuis in... Laerdal: 60km terug, via de veerboot en de tunnel van gisteren. Om 17u30 zijn we ter plaatse en vooraleer alles afgehandeld is, is het 19 uur!  We staan nu ongeveer aan ons vertrekpunt van deze morgen en hebben dus nog 180km voor de boeg... Nu staan we voor de keuze: hier een hotel zoeken en morgen de achterstand inhalen, of vandaag hoe dan ook naar Lom doorreizen zodat we ons reisschema kunnen aanhouden. We kiezen voor het laatste, niet in het minst omdat we zoveel verwachten van ons hotel in Lom. Het is immers opnieuw een Historisk Hotel, maar in de eerste plaats: het is geprezen om zijn goede keuken! We verwittigen per telefoon het hotel en schatten dat we tegen 21 uur wel ter plaatse zullen zijn. We trekken dus voor de derde keer door de tunnel en nemen nog maar eens de veerboot (we betalen nog maar eens 96 kronen...) en beginnen de beklimming naar de Sognefjell (fjell = hoogvlakte). Wat jammer dat we helemaal geen tijd hebben om dit machtige landschap wat beter te bekijken. In sneltreinvaart razen we langs de ijsmeren en de sneeuwvlakten en tussen de 2 à 3 meter hoge sneeuwmuren. Dit is zeker één van de mooiste stukken van de reis. Geen tijd om te stoppen, want het is inmiddels al 22 uur! Gelukkig blijft het hier zo lang licht. Pas om 22u30 bereiken we het Fossheim Hotel in Lom. 

 

We vrezen er even voor, maar gelukkig kunnen we nog in het restaurant terecht. Nu wordt ons pas duidelijk welk culinair genot we hier zullen missen: het is een klasserestaurant, dat zeker naast de beste Belgische restaurants mag staan! De kok, Arne Brimis, is niet voor niets in 1993 uitgeroepen tot de beste kok van Noorwegen! We eten er een prachtige rendierfilet met boschampignons en kruidensaus (geen keuze meer!) en drinken er een biertje, respectievelijk watertje bij. Ondanks het late uur en de doorstane emoties smaakt het voortreffelijk! Het prijskaartje is trouwens ook “klasse”: 636 kronen, of 3.200 frank! C heeft duidelijk nog pijn en geniet natuurlijk nauwelijks. De gemiste kansen op de Sognefjell en in het restaurant doen ons ter plaatse beslissen, alleen al hierom, ooit nog eens naar Noorwegen terug te komen. “En... het weer?” zal u zich misschien afvragen? Nog altijd schitterend! Nochtans... onder weg naar Laerdal werd het meer en meer bewolkt en tijdens de overtocht met de boot heeft het zowaar 10 minuten vrij hard geregend! Dat wil nochtans niet zeggen dat onze auto afgespoeld is. Als nagenoeg enige stonden we op de boot onder een afdakje, zodat het stof nog steeds dik op de bumpers en de hele auto is blijven liggen. 

 

klik hier voor het vervolg

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: noorwegen, sognedal, nigardsbre, sognefjell, lom |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.