04-10-10

Zeven betoverende zusters

 

banner Noorwegen.jpg

 

Zondag 13 juli 1997

 

Het is moeilijk opstaan vandaag: gisterenavond zaten we pas om 0u30 in bed! Ondanks alles heeft C vrij goed geslapen . Het wordt haar eerste dag in het gips. Het gaat nog wat moeilijk, maar het zal wel wennen. Toch is haar pols voortdurend een bron van bezorgdheid: staan die vingers niet teveel gezwollen? Is het normaal dat het hier nog wat pijn doet? Enzovoort. Voor we Lom verlaten, verkennen we nog even de mooie tuin van ons hotel, met verschillende, kunstig bewerkte houten hutten. Het aanpalende winkeltje annex museum van stenen en mineralen is jammer genoeg nog niet open. Nadat we de prachtige staafkerk bezocht hebben, trekken we verder het Ottadal in. Kort na elkaar treffen we er 2 mooie watervallen: de Dønfoss en de Polfoss. Eigenlijk zijn het beide eerder grote stroomversnellingen van de Otta. Aan de eerste ligt een camping, waar de originele afsluitingen, tafels en banken in ruwe dennestammen opvallen. Dit is de meest elementaire vorm voor meubels en in dit natuurdecor passen ze uitstekend. Ook ingenieus is de verwarming van het zwembad: het ijskoude water van de rivier wordt er afgeleid naar een groot bassin via lange zwarte slangen, waarin het water dank zij de zon wordt opgewarmd. Tenminste als ze schijnt...

 

Vandaag is het zondag en alle winkels en kiosken zijn gesloten. Dus... geen pick-nick vandaag. We eten in de Djypvasshytta aan de voet van de Dalsnibba. Elk één schijfje brood met gerookte zalm en een cola en dat kost ons 99 kronen (500 frank)! Het ergste is dan nog dat onze honger helemaal niet gestild is. Maar kom, wat we daarna te zien krijgen, doet ons al gauw onze honger vergeten. Inderdaad, de Dalsnibba biedt ons een ongelooflijk mooi panorama, volgens mij het mooiste van de reis. Langs een niet geasfalteerde haarspeldenweg zonder enige vorm van afrastering, klimmen we tussen de sneeuwwanden tot op 1496 meter hoogte en kijken zo boven alle andere toppen van de omgeving uit. Dit is de Dalsnibba. Adembenemend! Ver in de diepte ligt de beroemde Geirangerfjord, waarop onvermijdelijk een cruiseschip voor anker ligt. Het is precies zoals de foto’s in alle reisgidsen en folders van Noorwegen. Een vreemd schouwspel bieden de ontelbare torentjes van opgestapelde stenen, die er door evenveel toeristen als een soort persoonlijk gedenkmaal zijn opgericht. Maar het meest onvergetelijk is natuurlijk het unieke panorama! Dit mag in geen enkele reis naar Noorwegen ontbreken. 29 Haarspeldbochten in een afdaling van nauwelijks 14 kilometer brengen ons terug tot op zeespiegelniveau: Geiranger aan de Geirangerfjord. Onderweg stoppen we af en toe voor enkele prachtige videobeelden, maar we laten er nog veel meer liggen! Je kan immers niet om de haverklap stoppen... In Geiranger moeten we een klein uurtje wachten op de boot. Het is er druk en zeer warm. 


Het zonnige weer is uiteraard ideaal voor de overtocht op de Geirangerfjord naar Hellesylt. Ook dit is één van de hoogtepunten van de reis. Gedurende een uur weet je niet waar eerst kijken! Overal duiken indrukwekkende watervallen op: de Zeven Zusters, de Bruidssluier, de Vrijer, e.a. Vooral de Zeven Zusters zijn betoverend: Zeven (eerlijk gezegd heb ik er maar zes geteld...) waterstralen ontspringen boven op de berg en storten zich naar beneden. Daar versmelten ze tot een breed gordijn van fijne stroompjes en wegwaaiende nevel. En daar vaar je met de boot rakelings langs. Ongelooflijk mooi! Ons hotel, het Grand Hotel Hellesylt, ligt aan de aanlegsteiger van de boot. Het is een ietwat verouderd luxepension, dat blijkbaar probeert wat terug te komen uit een winterslaap. Toch zal het jonge management nog veel moeten leren! Er loopt nog al wat in het honderd. We zijn bv niet verwacht, maar gelukkig is er nog een kamer vrij. Verder amuseren we ons ‘s avonds aan tafel samen met een Engels echtpaar kostelijk om de voortdurende problemen, misverstanden en besluiteloosheid van de jonge diensters in het restaurant. Daarenboven blijkt de kaart beperkt tot zalm, catfish, hamburger, steak of kip en... de catfish en de steak “are out”. De engelsen prijzen ons gelukkig dat wij maar voor één nacht geboekt hebben. Nochtans vinden we het een best aardig en sympathiek hotelletje. Daar zit zeker ook de lekkere “nystekt” (vers gebakken) wafel met zure room en aardbeienconfituur voor iets tussen, die we ‘s namiddgas in de tuin van het hotel met veel smaak hebben gegeten. En de kamertjes zijn ook best aangenaam: een lange rij naast elkaar met terras en tuinstoeltjes, vlak aan de fjord. Zeer stil en rustig , tenminste zolang er geen veerboot aan- of afvaart... Gelukkig is dat maar één keer op de hele avond. We liggen heel vroeg onder de wol vandaag. Het was immers een bijzonder gevulde dag en achteraf gezien misschien wel de mooiste van allemaal. 

 

klik hier voor het vervolg 

De commentaren zijn gesloten.