30-09-10

De smalste fjord van Noorwegen

 

banner Noorwegen.jpg

 

Vrijdag 11 juli 1997 


De dag begint nerveus en gejaagd! De boot vertrekt om 8 uur en we kunnen pas om 7u30 ontbijten. Dat lukt, maar veel genieten is er toch niet bij. De boottocht op de Nærøyfjord is prachtig! De koelte en de opkomende dag in de lichte nevel geven een speciale dimensie aan de tocht. We varen langs weerszijden vrij dicht bij de hoge bergwanden, aangezien dit de nauwste fjord van Noorwegen is. We waren bang geweest geen plaats te hebben op deze boot en wilden zelfs al vanuit België reserveren. Eens te meer overbodige zorgen, want er zijn nauwelijks 10 auto’s op de boot, plus een bus met slechts een handvol Japanse dames. We doen af en toe een babbel met het Franse koppel van gisterenavond, en zij tonen ons de zeehonden (“les fogs”) die af en toe even boven water komen. Een andere attractie onderweg vormen de meeuwen, die erin slagen zo goed als bewegingsloos zich met de boot te laten meezweven. Zij eten zowaar al vliegend uit de hand van de toeristen. Eindpunt van de overtocht is Lærdal, waar we het zalmmuseum bezoeken. Je leert er alles over zalm en door grote vensters onder de langsstromende rivier, kan je grote kanjers van zalmen van zeer dichtbij bewonderen. De demonstratie van het vervaardigen van “vliegen” voor de zalmvangst maakt niet echt indruk, maar later vallen we zowat achterover als we vernemen dat zo één ingekaderd veelkleurig vliegje in de museumshop wordt verkocht voor maar eventjes 15.000 bfr! Het museum valt misschien wat tegen, maar het oude dorp Gamle Lærdal Øyri is een ontdekking! Het is een volledig dorp met enkel oude goed bewaarde huizen en gebouwen. Dit is niet minder dan een bewoond openluchtmuseum.

 

We verlaten Lærdal via een splinternieuwe tunnel van 7km lang en een even nieuwe veerboot en bereiken Kaupanger, waar we snel even de staafkerk bezoeken. In Hella nemen we onze derde veerboot van de dag naar Dragsvik. Het is nu nog maar even tot Balestrand. Ook hier wacht ons een hotel dat we absoluut niet wilden missen: Kvikne’s Hotel. Schitterend gelegen tegen het decor van besneeuwde bergtoppen en met de voeten aan de Esefjord, een zijarm van de Sognefjord. Het is een immens, witgeverfd houten gebouw met puntdaken met kunstig uitgewerkt houtwerk en sierlijke kleine zuiltjes. Hier verbleven in het verleden de Noorse en Europese adelijke en zelfs koninklijke families. Nu nog heeft het hotel zijn klasse en standing behouden. Er overnachten dan ook hele bussen Japanse toeristen. In het restaurant is het een drukke bedoening, maar het buffet is absolute klasse! Eigenlijk zijn het 6 buffetten: 2 koude vis, 1 koud vlees, 1 warm buffet, 1 kaas- en 1 dessertbuffet. We weten niet wat eerst eten en kunnen maar niet besluiten wat we zullen laten liggen. Van alles proeven is immers onmogelijk. En.. het mooie weer blijft aanhouden! Vandaag was het zelfs snikheet, alhoewel vanavond de wolken toch wat schijnen samen te trekken rond de bergtoppen. Maar dat levert dan weer een prachtige zonsondergang op.

 

klik hier voor het vervolg

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: noorwegen, naeroyfjord, laerdal, kaupanger, balestrand |  Facebook | |

28-09-10

Een opmerkelijk vikinghotel

banner Noorwegen.jpg

Donderdag 10 juli 1997


De morgen begint met inkopen op de vismarkt: een halve kilo ‘fresk kökt fjord reker’ of vers gekookte garnalen, en een gevulde krab. Het wordt een rijke picknick vandaag! Voor brood is het echter te vroeg: de bakker is wel open, maar voor 10 uur mag hij nog geen vers brood verkopen... Om 9 uur staan we al aan Troldhaugen, het landhuis van Edvard Grieg even buiten Bergen. Het is schitterend gelegen en het is er zeer rustig. Althans op dit uur van de dag, want wanneer wij de parking verlaten, zijn er intussen reeds 5 à 6 autobussen toeristen toegekomen! 

 

De rit brengt ons vandaag langs de kronkelende en steile wegen van het Bergsdal naar Voss en o.a. Dale, waar we de fabriekswinkel van de beroemde Noorse truien bezoeken. Inderdaad interessante prijzen, maar toch kopen we niet. Zie je ons in België al met zo’n opvallende pull rondlopen? Onze garnalen-picknick houden we in de buurt van Voss, waar we het niet-aflatende gezelschap van een bedelend schaap moeten dulden. We hebben er ons plezier in en laten het als beloning op het einde de rest van ons brood. Kort na Voss stoppen we bij de Tvinnefoss. Wat ons betreft is dit misschien wel de mooiste waterval van de reis. In ieder geval is hij met zijn talloze, over een grote breedte zacht afstromende kleine watervalletjes, niet zo agressief en veel rustiger dan wat we tot nog toe zagen. En dan naar de Stalheimskleiv. Dit is aangeduid als één van de top-attracties van Noorwegen. En terecht! Vanop het terras van het Stalheim Hotel heb je een uniek panorama met heel ver in de diepte de Nærøyfjord, onze eindbestemming voor vandaag. We zien er een lijnbus (de andere wagen er zich niet aan...) moeizaam tegen de enorm steile weg met haarscherpe bochten opklimmen. We wachten verstandig tot hij boven is en vatten dan zelf voorzichtig de afdaling (18 %) aan. Dit is ongelooflijk steil. Groot is onze verrassing -en ons probleem- wanneer we in de eerste haarspeldbocht oog in oog staan met een andere bus. Achteruit maar de berg weer op... maar onze Volvo ziet dat zomaar niet zitten! Met veel damp en lawaai, maar vooral veel stank, lukt het uiteindelijk toch.

 

Nu dalen we tot in Gudvangen. Daar ligt aan de Nærøyfjord het Fjordtel, dat we op basis van de beschrijving in onze Lannoo-gids persé wilden hebben. Dit is morgen meteen de startplaats voor de langste (2u15’) boottocht van onze reis. Het hotel is inderdaad iets speciaals! Behalve door zijn schitterende ligging, valt het vooral op door zijn stijl: het is een vrij recente constructie met als bouwmaterialen glas, hout en rots. Alles is in Vikingstijl ingericht: hoge houten stoelen met leer overtrokken, centraal een heuse troon voor de Viking-hoofdman, een enorme massieve granietblok als buffettafel, enz. Het meest opmerkelijk zijn echter de kamers. In een veelhoekig gebouw liggen 12 identieke kamers naast elkaar, alle op het gelijkvloers. Hier moet je noodgedwongen in contact blijven met de open hemel. In het plafond zit immers een groot venster, dat niet kan afgesloten worden. Het leuke is dat we vanuit ons bed zicht hebben op niet minder dan 3 watervallen die hoog in de bergen naar beneden storten; minder leuk is dat het in de kamer pas donker is als het buiten helemaal donker is! En in dit seizoen is dat dus : nooit. Daarnaast is ook hier alles viking: ruwe houten meubelen, in hout uitgewerkte viking-attributen aan de muur en prachtige koeiehuiden als bedsprei. Toch wel een apart en  onvergetelijk hotel! Op het terras (het weer blijft schitterend!) schrijf ik ‘s avonds eindelijk de kaartjes. Aan tafel in de grote viking-eetzaal zitten we bijna alleen voor het grote buffet met barbecue incluis. Enkel nog een frans echtpaar, waarvan de man dan nog een belg blijkt te zijn. Waar is in godsnaam die massa volk van deze namiddag naar toe?

 

wordt vervolgd