28-02-11

De langste trip van onze reis

 

Banner USA West.gif.jpg

Zondag 28 juli 1996

 

Vandaag staan we voor een hele rit. Travalco biedt ons 2 alternatieven, maar we kiezen voor de langste omdat die over Sedona loopt en omdat we zoveel mogelijk willen zien... 720km! We vertrekken vrij vroeg en trachten onderweg niet te veel tijd te verliezen. We rijden Flagstaff voorbij en de schilderachtige Oak Creek Canyon door en stoppen voor het eerst in Sedona.  Dit is een kunstenaarsstadje aan de voet van de Red Rocks, waar talloze westerns werden gedraaid. We bezoeken in sneltreinvaart enkele kunstgalerijtjes, waar mooie (vooral Indiaanse) kunstwerkjes te bewonderen zijn. Onbetaalbaar! Ze mogen zelfs niet gefotografeerd of gefilmd worden. Even verder komen we in Jerome, een oud mijnstadje, waar we het State Historic Park ofte mijnmuseum bezoeken. Een ranger toont ons fier een slang van meer dan een meter, die hij gevangen heeft. Het blijkt een ongevaarlijke soort te zijn en hij laat ze terug in het struikgewas verdwijnen. Daarna gaat het via Prescott en Wickenburg verder door een dorre en snikhete streek, die eerder Mexicaans aandoet. Armtierig... We zien er de reuzegrote cactussen, die symbool zijn van de staat Arizona en zelfs op de nummerplaten van de auto’s staan afgebeeld. We doorkruisen gedurende enkele kilometers een gebied, waar door bosbranden alles (natuur én huizen!) is platgebrand en  zwartgeblakerd.

 

Dank zij de lange stukken autostrade schieten we zeer goed op en in de vroege namiddag rijden we opnieuw de staat Californië binnen. Wat een contrast. Plots gaat de woestijn over in een veel groener landschap met hele groepen hoge palmbomen. De zon begint rood te kleuren, wanneer we Palm Springs bereiken. Dit is momenteel dé luxeverblijfplaats van de Hollywoodsterren. In een paradijselijke inplanting van cactussen, palmbomen en grote groene grasvelden wedijveren de villa’s er met elkaarin luxe. Wij logeren in het Ramada Resort Hotel: grote luxe met een prachtig zwembad in een exotische tuin. Maar om eerlijk te zijn: dit is maar klein bier bij de échte luxe-hotels van Palm Springs... Dé place- to- be is de door hoge palmbomen afgezoomde Palm Canyon Drive. Daar brengen we ‘s avonds nog een bezoek aan. Het is er snikheet en eigenlijk niet zo druk. We eten er heerlijk op een terras met live music en met boven ons hoofd verstuivertjes, die om de minuut “koel” water spuien. Hier komen we morgenvroeg terug om te shoppen!


 klik hier voor het vervolg

 

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: usa, westkust, arizona, california, palm springs |  Facebook | |

24-02-11

Grand Canyon

 

Banner USA West.gif.jpg

 

Zaterdag 27 juli 1996

 

We verlaten Page en trekken naar een volgend hoogtepunt, zo niet hét hoogtepunt van onze reis: de wereldberoemde Grand Canyon. Onderweg is het landschap voortdurend boeiend, vooral wanneer we Painted Desert (de naam zegt het zelf) doorkruisen. Het weer is niet slecht, maar hier en daar dreigen toch enkele wolken. In Cameron draaien we de vallei van de Colorado River in en bij de Little Colorado Gorge krijgen we al een voorsmaakje van wat ons te wachten staat. We vinden dit reeds behoorlijk indrukwekkend. Ook hier zijn er heel wat Navajo-kraampjes, maar alles lijkt prul en kitsch. Dat is anders wanneer we aan Desert View de uitkijktoren bezoeken, die er ooit door de Indianen gebouwd is. Hier verkopen ze inderdaad echte kunstwerkjes van diverse Indianenstammen. De prijs is echter navenant. We nemen vrede met een (klein) kleurrijk vaasje en betalen er 40 dollar voor. Hier staan we tevens voor het eerst oog in oog met de immense canyon. Het is inderdaad groots en zeer indrukwekkend. De zon kleurt de rotsen in alle mogelijke tinten en in de verte zorgt de nevel voor evenveel schakeringen. De Colorado River slingert zich als een blauw lint door de vallei. Toch voel ik een klein beetje ontgoocheling: had ik er mij té veel van voorgesteld of zijn we door al het voorgaande wat verwend geworden? Ik had gedacht meer onder de indruk te zijn... Wat vooral anders is, dan ik mij had voorgesteld, is dat je eigenlijk op een tamelijk vlak en bebost plateau rijdt, waar niets bijzonders te zien is en dat je voor de canyon zelf hier en daar een zijbaantje in moet om vanop een uitkijkpunt,  telkens vanuit een ietwat andere hoek de vallei vanuit de hoogte in te kijken. Wanneer we het eerste punt bereiken, krijgen we plots een onweersbui, waarbij de regen werkelijk neerplenst en in kanaaltjes over het asfalt loopt.

 

Aangezien de regen voorlopig toch niet ophoudt,brengen we eerst een bezoek aan het Visitor Center en daarna nemen we onze intrek in ons hotel. Het ligt een paar kilometer buiten het park in Tusayan, vlak naast het Imax-filmtheater. In de late namiddag heeft het opgehouden met regenen en kunnen we toch nog van enkele schitterende vista points genieten: Lipan Point, Moran Point, Grandview Point en Yaki Point. De zon is er terug en nu pas genieten we ten volle van de kleurenpracht van Grand Canyon.  In de vooravond bezoeken we het Imax-theater. Dit is een echte sensatie! Op een reusachtig scherm maken we kennis met de Grand Canyon en zijn geschiedenis. Het scherm is zo groot, dat het je hele horizon vult, waardoor je het gevoel hebt écht in het landschap te zitten. Wanneer we boven de canyon vliegen in een delta-vliegertje, is het alsof we met de hele zaal in de diepte storten...

 

 klik hier voor het vervolg

 

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: usa, westkust, arizona, grand canyon |  Facebook | |