08-03-11

Bandenpech op onze laatste dag

 

usa, westkust, california, los angeles, hollywood

 

Dinsdag 30 juli 1996


We hebben in Los Angeles nog twee belangrijke dingen te zien, waarvoor we twee weken geleden de tijd niet hadden: de Universal Studio’s in Hollywood en Venice Beach. In de voormiddag, onder een stralend blauwe hemel, bezoeken we de Universal Studio’s. Dit is eigenlijk een pretpark, dat qua grootte en organisatie gerust naast Disneyland kan staan. Het is er ook net zo druk en net zo duur. We beginnen met een sensationele voorstelling van Waterworld: speedboten, ontploffingen, een neerstortende helikopter, e.d. Daarna de klassieke vecht- en schietpartijen in de Wild Wild West Show. In de Animal Actors Show zien we een demonstratie met “dierenfilmacteurs”: honden, een zwijn, vogels, en vooral... Beethoven, de hoofdrol-St. Bernard uit de gelijknamige film. Verder is er een ontelbaar aantal winkeltjes met allerlei souvenirs en gadgets. Hoogtepunt is voor mij echter de treinrit doorheen de studio’s zelf, waarvoor we eerst (gelukkig onder een afdak!) een uur moeten  aanschuiven. Maar wat we te zien krijgen, is uniek: decors van allerlei films, Jaws en King Kong in “levende lijve”, een overstroming. Het meest sensationele is echter een heuse aardbeving in een metrostation, waar onder onze ogen alles instort en ontploft... Toch wel een onvergetelijke ervaring. Ik denk bij al die toestanden constant aan de unieke videobeelden, die ik nu moet missen! Maar anderzijds is zo’n dagje zonder camera best wel eens leuk...

 

In de namiddag houden we, op onze weg naar de kust, nog even halt in het centrum van Hollywood. Aan het Mann’s Chinese Theatre zien we de beroemde hand- en voetafdrukken van de grote stars. Weinig indrukwekkend eigenlijk, net zoals de fameuze sterren op het voetpad van de Walk of Fame. En dan trekken we naar onze allerlaatste pleisterplaats van de reis: Venice Beach. Maar... we zullen er nooit geraken!  Op de Santa Monica Boulevard krijgen we een lekke band! We bevinden ons in de chique wijk Brentwood Park, waar de villa’s zo indrukwekkend zijn, dat we nauwelijks durven aanbellen om de pechdienst te bellen. We worden uitermate vriendelijk ontvangen door een dame in een van de villa’s, die ons helpt met de telefonische zoektocht naar een depannage. Zij vertelt ons dat een paar huizen verder O.J. Simpson woont. Ze geeft ons nog elk een verfrissend flesje Evian mee en na ongeveer een halfuurtje wachten, verschijnt inderdaad een depannage. We worden geholpen met een reserveband, waarmee we echter maximum 50 miles per uur mogen rijden... en we moeten naar de verhuurfirma toch nog wel een 50 kilometer ver via de autostrade! Maar geen nood zegt onze depanneur: neem gerust de highway, want “at this time of the day, L.A. doesn’t move...” En inderdaad, we schuiven traag mee in de files tot de buurt van de luchthaven, waar Dollar Rent-a-Car is gevestigd. Daar krijgen we zonder probleem een andere wagen voor één nacht. En hier eindigt meteen onze reis. We sluiten wel af met een schitterende dinner in het chique Hilton Hotel in Anaheim en spoelen de emoties van vandaag weg met een laatste fles heerlijke Californische wijn!

 

 klik hier voor het vervolg

 

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: usa, westkust, california, los angeles, hollywood |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.