09-04-11

City of Sails

banner NZ.jpg

Donderdag 18 november 2010 (2)

 

Het is inmiddels lunchtijd geworden en we gaan op zoek naar een plek voor een kleine hap. In de “General Store” Food Market, een mooi ingerichte brasserie en winkel met hoofdzakelijk Italiaanse producten en gerechten, eten we een lekker verse ‘assorted coldcut with beef salad’ en rusten even uit. Daarna komen we opnieuw terecht in de drukte van de onvermijdelijke Queen Street. Het publiek bestaat vooral uit jongeren, die er vaak zeer extravagant gekleed of met een opvallend hoofddeksel of kapsel bijlopen. Je ziet er hoofdzakelijk blanken en verrassend veel gele mensen, maar zo goed als geen zwarte of bruine.  Er zijn trouwens ook opmerkelijk veel sushibars en Aziatische restaurants. En dan is het stilaan tijd om terug te wandelen naar Viaduct Harbour voor onze zeiltocht. Bij de Princess Wharf komen we nog eens langs de 46 meter hoge zeilmast die er een kruispunt siert en nu voor de gelegenheid met duizenden lichtjes is omgetoverd tot een enorme kerstboom. Rond de haven zijn een hele reeks restaurants gevestigd met aantrekkelijke terrassen en op één ervan drinken we nog een koffietje vooraf, want we zijn nog even te vroeg.  Om 15u15 gaan we aan boord van de Pride of Auckland voor onze ‘coffee cruise’ in Waitemata Harbour.

nieuw-zeeland,noordereiland,auckland

We worden samen met een drietal andere passagiers aan boord verwelkomd door Jason en Christine die ons bij een warme kop koffie en een stevig stuk cake eerst wat uitleg en instructies geven. Ze leggen ons o.m. uit hoe we de zwemvesten moeten aantrekken, maar verzekeren ons dat ze ze in 26 jaar nog niet nodig hebben gehad. Het water ligt er inderdaad kalm bij en onze 19 ton wegende boot zet zich zachtjes in beweging, eerst op motorkracht maar algauw worden de enorme zeilen gehesen en de motor afgezet. Van dan af glijden we geruisloos door het water en genieten we van de voorbijglijdende skyline van Auckland waarin de Sky Tower hoog en fier uitsteekt boven de andere hoogbouw. Het is verrassend te zien hoe de twee bemanningsleden voortdurend in de weer zijn met touwen om de zeilen bij te zetten. We varen onder de imposante Harbour Bridge door en maken dan met een sierlijke bocht rechtsomkeer. Ik begrijp nog altijd niet hoe ze een zeilboot tegen de wind in kunnen laten varen.  Naast ons zijn intussen tientallen andere zeilboten komen varen. Zij nemen deel aan één van de zeilwedstrijden die hier dagelijks plaatshebben. Een mooi zicht vanop de eerste rij. Op het einde mogen we ook eens het roer overnemen en na wat sukkelen, krijg ik toch even het aangename gevoel van de boot én de natuurkracht van de wind onder controle te hebben. Onze eerste zeilervaring ooit is écht een meevaller geworden.

 

Terug aan wal hebben we nog wat tijd over voor shopping en om o.m. een supersterke anti-insectenspray te kopen (Bushman’s van 80% Deet!) die we later op de reis meer dan nodig zullen hebben. ’s Avonds zakken we terug af naar Princess Wharf waar het duidelijk minder druk is dan gisterenavond. Het weer is ook wat minder, maar toch is het aangenaam toeven op het verwarmde terras van bar-restaurant “Euro” en er de zon te zien ondergaan boven de haven. Het grote terras zit bomvol want dit is duidelijk één van de ‘places-to-be’ van Auckland. Het is er niet alleen druk, maar ook tamelijk lawaaierig door de discobar met dj, maar we slaan alles geamuseerd gade. nieuw-zeeland,noordereiland,aucklandHet meest genieten we echter van de voortreffelijke keuken en we maken meteen kennis met een locale specialiteit: de white bait. Het zijn minuscuul kleine visjes die in een soort omelettaartje gebakken worden. Ze zijn slechts enkele weken per jaar verkrijgbaar en dus ook vrij duur.  Als we om 21u15 terug bij het hotel komen, heerst er in de straat een grote drukte. Halverwege is de straat door de politie afgezet en er staan politie- en brandweerwagens en een massa nieuwsgierigen. Ook de televisie is met een cameraploeg aanwezig. Bij navraag blijkt dat het gebouw aan de overkant op instorten staat. Het voormalige Palace Hotel, dat werd omgebouwd tot een luxueus bordeel,  is 124 jaar oud en het enige “historische” pand van de buurt. Een voorbijganger heeft grote barsten vastgesteld in de muren en heeft alarm geslagen.  Iedereen wil nu blijkbaar het moment meemaken waarop het instort, maar wij besluiten daar niet op te wachten en ons bed op te zoeken. We zien morgen wel of het heeft standgehouden.

 

vorige                                                            volgende

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: nieuw-zeeland, noordereiland, auckland |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.