15-04-11

Een dagje 4x4

banner NZ.jpg

Zaterdag 20 november 2010 (1)

 

Deze morgen heb ik toch al wat langer geslapen, tot 6u30 en vannacht heb ik maar één uurtje wakker gelegen. Ik meen buiten wind en regen te horen, maar als ik het gordijn opentrek, blijkt het niet waar te zijn: er is geen wind, noch regen en er heerst een zachte temperatuur. In afwachting van ons ontbijt, NZ 13.jpgdrinken we zelf gezette koffie met een koekje en precies op het afgesproken uur klopt Paul aan met het ontbijt: cereals, fried en scrambled eggs, bacon, warme champignons en tomaat, toast, marmelades, yoghurt, verse fruitsalade, fruitsap en koffie. Vers geplukte kapucijntjes sieren ons bord. Alles is zeer verzorgd en lekker. Het is heerlijk ontbijten op het terras met het geluid van de bruisende zee. Paul heeft slecht nieuws: Jenny heeft geen zin om vanavond te koken… Om 9 uur worden we afgehaald door Phill Cross. Op aanraden van Arianne boekten we maanden geleden al een dagtrip per 4x4 over de 90 Mile Beach naar Cape Reinga, het meest Noordelijk puntje van Nieuw-Zeeland. Phill is een sympathieke, stevig uit de kluiten gewassen senior (hij is 70 maar dat zou je hem niet aangeven) die vroeger zijn kost verdiende als bankdirecteur en nu actief is als touroperator. Hij is nog bijzonder actief want ook nog farmer en gemeenteraadslid. Samen met zijn vrouw runt hij de ‘Far North Outback Adventures’ en kent zodoende het uiterste Noorden op zijn duimpje; de ideale man dus om ons dit stukje Nieuw-Zeeland te leren kennen. Phill beslist eerst de Oostkust te doen omwille van de getijden en we volgen de binnenweg naar Aupouri Forest .

NZ 12.jpg

We ontdekken een tamelijk desolaat landschap met dennenbossen en golvende weiden waarin hier en daar de resten liggen van eeuwenoude kauri-bomen die hier verwerkt worden  tot kitscherige robuuste meubelen. De uitgestrekte bossen zijn allemaal aangeplant en leveren eveneens (goedkoper) hout voor de meubelindustrie. Deze dennensoort groeit bijzonder snel en de bomen bereiken al na 4 jaar een hoogte van 3 tot 4 meter. Achter hoge hagen liggen enorme avocadoplantages verborgen. We houden een eerste maal halt bij een klein vissershaventje waar Phill ons enkele lokale vogelsoorten leert kennen, o.a. de oyster catcher en de New Zealand dottrel. Het wordt overigens een zeer leerrijke exploratietocht want de hele rit vertelt hij ons alles over fauna en flora, maar evenzeer over de geschiedenis en het dagelijkse leven in Nieuw-Zeeland. Zeer boeiend! Zo komen we bv langs het haventje waar in 1985 de explosieven werden aan land gebracht voor de aanslag op de Rainbow Warrior. We leren verder de manukaboom kennen van wiens bloemen de zeer geneeskrachtige manuka honing gemaakt wordt en maken kennis met de wilde kalkoenen die hier vrij veel voorkomen. Een moeder met een hele horde kuikentjes levert enkele mooie kiekjes op. Het valt ons op dat de weiden met hun vaak steile hellingen overal precies geribbeld zijn. Phill vertelt ons dat het kleine paadjes zijn die door het vee zijn gevormd en door het veelvuldig gebruik vormen ze op de duur een soort trappen. Overigens zijn hier op het Noordereiland veel minder schapen te zien dan we hadden verwacht; er lijken zelfs meer koeien te zijn dan schapen. Merkwaardig is overigens dat de grote kuddes koeien in dichte drommen bijeen op relatief kleine weiden grazen en pas wanneer dat stukje is afgegraasd, worden ze verplaatst naar het volgende stukje. Zo krijgen ze regelmatig fris groen gras voorgeschoteld. Later vernemen we dat het kweken van koeien veel rendabeler is dan de schapenteelt, maar dat er in heel Nieuw-Zeeland toch nog altijd twee schapen zijn per inwoner. Dat zijn er in totaal 8 miljoen maar vroeger waren het er dubbel zoveel!

 

vorige                                                                   volgende

08:03 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: nieuw-zeeland, noordereiland |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.