21-04-11

Een dans met balletjes en de "haka"

banner NZ.jpg

Zondag 21 november 2010

 

Om 7 uur opgestaan en zeer goed geslapen. Het regent en het waait, maar na een half uurtje kalmeert het weer en houdt het op met regenen. Af en toe zien we zelfs de zon en er vormt zich een mooie regenboog boven de zee. We willen nog genieten van de laatste momenten in deze mooie B&B en bestellen een continentaal ontbijt: home made cereals (lekker!), twee sneden brood, confituur en honing, yoghurt en fruitslalade. Gastheer Paul geeft ons nog enkele nuttige tips voor onderweg en dan is het betalen, inpakken en weg… Het is 8u45 als we afscheid nemen van Paul en Jenny. Vandaag zakken we af naar Paihia, een goede 200 kilometer zuidwaarts, maar eerst steken we het eiland over van de west- naar de oostkust en via Kaitaia en Awanui bereiken we tegen 10 uur Mithai Bay, een klein, rustig baaitje met rotsen en een klein zandstrandje. Schilderachtig!

nieuw-zeeland, noordereiland, mithai Bay, doubtless bay, paihia

Op het strand en in de ondiepe schorren waden mooie vogels op lange steltpoten. Hiervoor zijn we een eindje van de hoofdweg afgeweken en op de terugweg twijfelen we even of we niet de verkeerde richting aan het uitrijden zijn. Onnodig want al gauw zitten we weer op de SH10 die ons naar Cable Bay moet brengen. Onderweg stoppen we regelmatig voor een mooie foto: een golvende weide met schapen, een mooi strandje, een rij kleurrijke brievenbussen,…  In Mangonui aan de Doubtless Bay treffen we enkele aantrekkelijke restaurantjes aan een baai met een houten pier en vissersbootjes  op het turquoise water. Intussen schijnt de zon volop en geeft veel warmte. Hier willen we lunchen. Bij de Mangonui Fish Shop hangt een attest van “Best Restaurant of New Zealand” uitgereikt door The Thelegraph “2010 Best of British”. We bestellen er een soort picknick: gemarineerde mosselen, grote garnalen en een schep frieten. We nemen plaats op het zonnige overdekte terras met zicht op de haven. Dit is niet alleen een leuke plek, het eten smaakt ook voortreffelijk!  Na het eten trekken we verder langs de kust en komen zo in de Te Ngaere Reserve bij Matauri Bay. Het water is hier van een ongewone zuiverheid en kleurt in verschillende schakeringen blauw. Op de zwarte lavarotsen die op het strand verspreid liggen, groeien hele trossen minuscule mosseltjes. Daarna gaat het via Kerikeri en Puketona naar Paihia, onze eindbestemming voor vandaag.

 

Net vóór Paihia bezoeken we eerst het Waitangi Treaty House dat in een prachtig en uitgestrekt park ligt aan de rand van de Bay of Islands tegenover Paihia. Het is nog maar 15u15 dus we hebben ruim de tijd voor en rustig bezoek. Bij de ingang zien we dat je hier ook een folkloristische Maori-show kan bijwonen en aangezien we dat op deze reis hoe dan ook eens willen doen, lijkt dit ons een geschikt moment én plaats. We bevinden ons namelijk op een historische plek die bepalend is geweest in de vreedzame ontwikkeling van het huidige Nieuw-Zeeland. nieuw-zeeland, noordereiland, mithai Bay, doubtless bay, paihiaHier werd in 1840 een verdrag ondertekend door de Maoristamhoofden en de vertegenwoordigers van de Britse Kroon. Door het verdrag werd van dan af het land geregeerd door een Brits ambassadeur, maar de Maori’s werden erkend als eigenaars van hun land en ze kregen de rechten van de Britse onderdanen. Alhoewel… de Engelse en de Maoriversie van het verdrag verschilden zo veel van elkaar, dat eigenlijk nooit duidelijk was wat precies werd overeengekomen. Enfin, hier denken we een tamelijk authentieke demonstratie van de Maoricultuur te mogen verwachten. De show begint echter om 16u30 dus we moeten het uitgestrekte domein in ijltempo bezoeken. Er is het Treaty House, waar het verdrag werd ondertekend, een typisch Maori ontmoetinghuis met mooi houtsnijwerk en een indrukwekkende en mooi versierde Maori Waka of grote roeiboot. We haasten ons van het een naar het andere en zijn stipt op tijd aan de zaal waar de show zal plaats hebben. We worden binnengelaten en… blijken de twee enige bezoekers te zijn! We nemen wat aarzelend plaats in het piepkleine zaaltje en worden verwelkomd door 3 jonge Maori’s die ons enkele liedjes en dansen zullen ten beste geven. Tot onze grote schrik wordt gezegd dat de show “interactive” is en er dus vrijwilligers uit het publiek gevraagd worden. We kunnen er niet onderuit! Eerst moet C het podium op om samen met een danseres een dansje met twee witte balletjes op te voeren en dan is het mijn beurt voor de vermaarde “haka” of krijgsdans. Hierbij komt het er vooral op aan stoere kreten te slaken, je tong regelmatig uit te steken en zo lelijk mogelijke gezichten te trekken. Echt iets voor mij dus.  Ik mag zelf kiezen of ik al dan niet mijn hemd uittrek, en je mag twee keer raden wat ik gedaan heb… We hebben wel één voordeel: niemand ziet ons. De drie jongemensen haspelen intussen hun nummertjes af – het niveau en de hele sfeer doen denken aan een kerstfeestje van de jeugdbeweging bij ons. Na een half uurtje staan we weer buiten, nog wat overstuur van wat ons net overkwam. Dit was niet het soort Maorishow dat we op het oog hadden. Zéér flauw!

 

Intussen is het tijd geworden om onze B&B op te zoeken. Toch eerst nog even halt houden aan de Paihia Wharf waar de boten vertrekken voor de cruise in de Bay of Islands, die we morgen willen doen. We checken even de prijzen van de verschillende maatschappijen en kiezen voor de “Dolphin Cruise to Hole in the Rock” bij Fullers Great Sights morgen om 9 uur.  Het is maar een kleine kilometer rijden naar Tarlton’s Lodgewaar we voor twee nachten geboekt hebben. Om de een of andere reden hebben we de verkeerde straatnaam genoteerd zodat we de lodge niet meteen vinden. We bellen hen dan maar op en we blijken vlakbij te zijn: we zijn één straat te ver. 

nieuw-zeeland, noordereiland, mithai Bay, doubtless bay, paihia

We staan voor een moderne villa met veel glas en een mooi aangelegde tuin op de steile flank van de heuvel met uitzicht op de Bay of Islands. De B&B wordt gerund door een homokoppel waarvan Mike de jongere vriend is van Alan, de eigenaar. Hij is zeer vriendelijk maar discreet en altijd duikt hij uit het niets op als je hem nodig hebt. We noemen hem onze ‘butler’.  Morgen serveert hij het ontbijt op ons terras. We hoeven geen uur af te spreken, hij zal wel zien wanneer we wakker zijn… Onze kamer is luxueus maar kitscherig ingericht en op ons balkon staat een jacuzzi. We zijn echter evenzeer welkom in het zwembad van Alan, dat pas is aangelegd en een waterlijn heeft die gelijk loopt met de horizon van de baai.  Dit is een hemelse plek! Om 19u45 trekken we het stadje in op zoek naar een restaurant. Op Marsden Road, de levendige boulevard langs de baai, vinden we het gezellige en stijlvolle restaurant “Only Seafood” waar we, hoe raadt u het… vis eten: oesters, geelvintonijn en blue nose, een lokale vissoort. Eens te meer een lekker diner voor een bescheiden prijs: we betalen net geen 80 Euro, een fles wijn en koffie inbegrepen.

 

vorige  volgende

De commentaren zijn gesloten.