06-05-11

Per helicopter naar White Island

banner NZ.jpg

Vrijdag 26 november 2010 (1)

 

Vandaag moet één van de hoogtepunten van onze reis worden: we gaan voor het eerst in ons leven in een helicopter vliegen, althans als het weer het toelaat. Ik ben al wakker om 6u15 en er is geen zon. Het is tamelijk frisjes en ik hoop dat de hoge bewolking nog zal opklaren. We verwachten nog een telefoontje van “Volcanic Air Safaris” die de vlucht nog moeten bevestigen en we zullen hen vragen of we extra warme kledij moeten meenemen. Om 8 uur zitten we aan de ontbijttafel, een beetje nerveus voor wat komen gaat, maar gastvrouw Lyndsay is nog meer opgewonden dan wij. De helicopter komt ons straks hier op het grasveld oppikken en dat is voor haar telkens een spannende belevenis. Ze is met ons doende als waren wij haar eigen kinderen. We krijgen elk een flesje water mee voor onderweg… Maar er komt maar geen telefoontje van de nieuw-zeeland, noordereiland, rotorua, white islandhelicoptermaatschappij en Lyndsay wordt onrustig. Ze besluit dan maar om ze zelf op te bellen. Geen probleem, de vlucht gaat door en de helicopter komt zo. En inderdaad om 9 uur horen we het aanzwellende geluid van een naderende helicopter en al gauw verschijnt een kleine stip boven het meer die steeds maar groter wordt. Tot onze ontsteltenis vliegt hij echter boven onze hoofden voorbij en verdwijnt aan de andere horizon! De verwarring is groot en Lyndsay grijpt voor een tweede keer naar de telefoon. We moeten ons geen zorgen maken want onze helicopter is ook net opgestegen en zal er binnen enkele ogenblikken zijn en inderdaad luttele minuten later landt het kleine zwarte toestelletje met veel gedruis en windverplaatsing vóór onze neus. De vogels en de eenden vliegen verschrikt naar alle kanten. In het toestel is er, naast de piloot, plaats voor 3 personen. In de voorste zetel zit al een passagier, een zwijgzame oudere dame, en wij mogen plaatsnemen in de achterste zetels. We krijgen enkele beknopte veiligheidsinstructies van de piloot en zetten onze koptelefoon op die vooral moet dienen om het lawaai te dempen. De schroeven gaan steeds sneller draaien en dan komt de helicopter heel zachtjes van de grond. Onze B&B en de wuivende Lyndsay en Graham worden steeds kleiner. Wij hebben onze foto- en videocamera’s in de aanslag en we zetten koers naar White Island, een actief vulkanisch eiland zo’n 50 kilometer in zee gelegen.

 

Eerst vliegen we over groene golvende weiden, doorsneden door een grillig kronkelende rivier en weldra bereiken we de kust. Afgezien van het lawaai is het comfort aan boord verrassend goed: het toestel blijft tamelijk stabiel en het uitzicht is prachtig! 

nieuw-zeeland, noordereiland, rotorua, white island

Al gauw komt White Island in zicht: een grillig gevormd langwerpig eiland met in het midden een rokende krater. Deze vulkaan is nog steeds actief en kent ongeveer jaarlijks nog een uitbarsting. Maar geen nood, die wordt steeds ver genoeg op voorhand voorspeld. De piloot zet de helicopter zachtjes neer op het verlaten eiland en overhandigt ons bij het uitstappen een veiligheidshelm en een gasmasker. Dat laatste kan van pas komen wanneer er plots zwaveldampen zouden vrijkomen, maar of we echt de helm zullen nodig hebben, betwijfel ik. Maar ja, veiligheid voor alles. We gaan nu onder de leiding van onze piloot een wandeling maken van anderhalf uur op en rond de krater. Het landschap is hallucinant: geel en groen gekleurde rotsblokken alom, door de ijzerdioxide bruin gekleurde aarde, dampende en kolkende waterloopjes, bubbelende modderpoelen en overal opstijgende fumaroles, kleine en grote die tientallen meters hoog de hemel worden nieuw-zeeland,noordereiland,rotorua,white islandingestuwd. We wandelen traag door het landschap, zorgvuldig de voetstappen van onze gids volgend, want in de bodem schuilt hier overal gevaar.  Ik doe mijn best om zoveel mogelijk op video vast te leggen en blijf zodoende regelmatig een eind achter de anderen aanlopen. Op de rand van de krater kijken we op een lichtgroen gekleurd kratermeer in de diepte, dat meestal volledig in de rook verborgen blijft, maar zich toch af en toe eventjes laat zien wanneer de wolk door de wind wordt uiteengedreven. Op het einde van de wandeling komen we bij het strand aan de ruïnes van de oude zwavelfabriek, die door de herhaaldelijke uitbarstingen totaal is vernield. De roeste overblijfselen van de machines in het hallucinante landschap leveren enkele prachtige plaatjes op. Tot nu toe waren wij helemaal alleen op het eiland, maar intussen zijn er nog 4 andere helicopters geland en vanop zee arriveert een boot met een hele horde toeristen. Tegen dat zij aan wal zijn en de rust hier komen verstoren, zijn wij alweer de lucht in. We toeren nog even rond het eiland voor een laatste foto en we stevenen terug op Ngongotaha af, waar Lyndsay en Graham ons uiteraard opnieuw staan op te wachten. Het is intussen 12u15, dus we zijn volle drie uren weggeweest. Het was fantastisch en eerlijk gezegd zijn we veel meer onder de indruk van de wandeling op de krater, dan van de helicoptervlucht zelf. Het was een dure uitstap, maar zonder enige twijfel zijn geld waard! 

 

vorige                                                          volgende

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: nieuw-zeeland, noordereiland, rotorua, white island |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.