27-04-11

Nieuwzeelandse gastvrijheid

nieuw-zeeland,noordereilandeiland,paihia,thames

Dinsdag 23 november 2010

 

Als we wakker worden is de zon weer van de partij maar de voorspellingen zijn minder rooskleurig: wolken en “light showers in the afternoon”. Als we Mike om zijn mening vragen zegt hij: “I don’t know”. We hebben al ondervonden dat Nieuwzeelanders niet echt veel interesse hebben in de weersvoorspellingen, ze nemen het weer zoals het komt. Toeristen denken daar echter anders over… We hebben vandaag een rit van 360 kilometer voor de boeg, maar gelukkig loopt een groot nieuw-zeeland,noordereilandeiland,paihia,thamesdeel ervan over de autostrade. Bij het inladen van de koffers ontdek ik een klein briefje onder mijn ruitenwisser: een parkeerboete! Gisteren hebben we de auto de hele voormiddag op een parking laten staan waar je eigenlijk maar één uur mocht blijven staan. We hadden de verkeersborden met  een witte P met 2 pijltjes en nu eens 60 en dan weer 30 of 15 wel gezien, maar niet begrepen.  Ik dacht dat het het nummer van de parking was… Mike raadt ons aan meteen te gaan betalen in het bureau voor Toerisme. Het kost ons 42 dollar of 25 euro.  Om 9 uur verlaten we Paihia. Even buiten het stadje komen we langs een mooi mangrovebos: de bomen staan er met hun voeten in het water.   En dan gaat het zuidwaarts. In Kawakawa stoppen we even omdat hier een openbaar toilet staat dat gebouwd werd door de Oostenrijkse architect Hundertwasser. Vervolgens rijden we langs Whangarei.  Hier gaan we op zoek naar de marina of jachthaven, maar we rijden wat verloren in het uitgestrekte havengebied en geven het op om niet meer tijd te verliezen. Vanaf Bryndewyn volgen we dezelfde route als op de heenreis. Het is vrij druk en er rijden opvallend veel grote vrachtwagens met hout geladen. Deze streek blijkt namelijk een belangrijk centrum voor de houtbewerking te zijn. Intussen valt er af en toe wat regen en als we ’s middags voor een snelle lunch stoppen in de historic village’ Puhoi ,  giet het water. We komen terecht in Puhoi Café, een oude herberg uit 1879 met een hoog Bokrijk-gehalte. Muren en plafond zijn getooid met allerlei verzamelingen van oude spullen en aan een tafeltje zitten twee stamgasten die ook uit de 19e eeuw lijken te komen.

 

Om 13u30 zijn we terug op pad. Pas enkele kilometer vóór Auckland krijgen we autostrade die ons  in een wijde boog, en aan maximum 100 kilometer per uur,  om de stad heen leidt. Het regent nog steeds.  Op de Southern Motorway missen we de afrit van Papakura en zijn verplicht langs kleinere baantjes onze bestemming Thames te bereiken. Dat valt goed mee want het is een mooie route langs de vlakke kust en het Miranda Shorebird Centre, een uitgebreid vogelreservaat.  Om 16 uur bereiken we onze verblijfplaats voor de komende twee nachten: B&B The Heights in Thames. Het is een villa gelegen in een residentiële wijk op een hoogte die uitkijkt nieuw-zeeland,noordereilandeiland,paihia,thamesover de vlakte. Vanop ons terras hebben we een uitzicht dat volgens onze gastvrouw bij mooi weer 150 kilometer ver reikt. We kijken op het vogelreservaat waar tienduizenden trekvogels van over de hele wereld in de zomer een rustplaats vinden. Recordhouders zijn vogels die helemaal uit Alaska komen, 9 dagen vliegen! We worden ontvangen door gastvrouw Vicky die meteen koffie met versgebakken cake voor ons aanrukt. Haar echtgenoot Phil is er niet maar we kunnen straks met hem kennismaken. Vicky en Phil vormen een sympathiek kunstenaarskoppel. Zij is Amerikaanse en hij Brit en samen hebben ze lang in Canada gewoond vooraleer een 10-tal jaren geleden naar Nieuw-Zeeland te verhuizen. Ze zijn fier dat ze intussen tot “kiwi” genaturaliseerd zijn. Phil  was voorheen universiteitsprofessor, acteur en telecommunicatiespecialist in een groot Amerikaans bedrijf en doceert nu drama in een lokale school.  Vicky is een professionele schrijfster, die na vele jaren in de publiciteitssector, teruggekeerd is naar haar eerste liefde: romans schrijven. Maar niet in de laatste plaats wijden beiden zich met hart en ziel aan hun B&B waar ze met veel liefde hun gasten ontvangen. Samen overleggen we hoe we de komende twee dagen kunnen doorbrengen. We beslissen om morgen een tocht te maken naar Coromandel en een boottocht te doen naar Cathedral Cove (Vicky zal voor ons de reservatie doen). We krijgen ook enkele goede tips voor lokale restaurants, maar voor morgenavond spreken we af dat Vicky voor ons zal koken. Zij eet en kookt zelf geen vis, dus houden we het op een heerlijke “rack of lamb”, indien die beschikbaar is in de winkel.  Phil moet morgen de boodschappen doen en zorgen dat hij op tijd terug is om de tafel te dekken. nieuw-zeeland,noordereilandeiland,paihia,thamesWij moeten enkel aanschuiven aan tafel. Wat een gastvrijheid! Het koppel houdt er ook drie katten op na, die zo mogelijk nog meer aandacht krijgen dan de gasten: de hautaine Quill die in huis “the boss” is,  Cosette die vriendelijk is tegen iedereen en een derde kat die bang is van de gasten. Het is intussen 17 uur geworden en tamelijk koud. Toch drinken we onze koffie “on the deck”, het terras. Intussen heeft Vicky voor ons geboekt bij Cave Cruzer voor een tocht per zodiac op zee. Omdat we Cathedral Cove én Hahei Hot Water Beach willen doen en daarbij rekening moeten houden met de getijden, zal de boot ons oppikken in Ferry Landing  aan de overkant van Whitianga. Zodoende moeten we over land minder kilometers afleggen. Maar… het weer is daar vandaag zeer slecht. Ze zullen ons morgen bellen of ze uitvaren of niet.

 

We installeren ons op de knusse kamer en brengen onze elektronica in orde: computerbatterij opladen, internetverbinding checken die het ene moment wél en het andere moment niet werkt, mails lezen en versturen, foto’s downloaden. Tegen 19 uur trekken we naar het centrum van Thames, een klein stadje met toch een indrukwekkende Main Street met enkele mooie oude gebouwen. We slaan nog een paar flessen wijn in voor op de kamer en trekken tenslotte naar Bullion (de favoriet van Vicky en Phil) waar we zeer lekkere vis en zeevruchten eten, maar de porties zijn ons echt wel té groot. Tijdens het eten genieten we van een mooie zonsondergang, maar we zijn pas terug op onze kamer als het begint te stortregenen. Hopelijk is het morgen beter weer.

 

vorige volgende

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: nieuw-zeeland, noordereilandeiland, paihia, thames |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.