01-06-11

Blauwe zee en gouden stranden

banner NZ.jpg

Vrijdag 3 december 2010

 

We staan op met een stralende zon. Dit wordt opnieuw een prachtige dag. Vandaag maken we een boottocht door het Abel Tasman National Park, befaamd voor zijn rotskusten en gouden stranden. Het neemt het uiterst noordelijke puntje van het Zuidereiland in en is met zijn 22.500 hectaren het kleinste nationaal park van Nieuw-Zeeland. Er lopen geen wegen door en het is dus alleen per boot te bereiken. Wij nemen de boot in Kaiteriteri en varen tot Awaroa, waar we een wandeling zullen maken van 2 uren naar Tonga Beach. Daar zal de boot ons oppikken en ons terugbrengen naar Kaiteriteri. De hele uitstap zal ruim 6 uren duren. Het belooft een schitterende dag te worden met prachtig weer. Maar eerst het ontbijt.  Anthea heeft een uitgebreid buffet klaar gezet: home made muesli, vers en gedroogd fruit, opgelegde pruimen en rode perziken (een nieuw-zeeland,zuidereiland,abel tasman,kaiteriteriNieuwzeelandse delicatesse), warm brood met kaas en vlees. Daarbij brengt ze nog een warme croissant op tafel met roerei en gerookte zalm en natuurlijk warme toast met verschillende marmelades en koffie. En dat alles in de warme ochtendzon op het terras met zicht op zee. Heerlijk! Beter kan het zelfs in de hemel niet zijn, denk ik. We krijgen daarenboven nog een kleine hap mee voor onderweg: elk een belegd broodje en een flink stuk cake. Om 9 uur staan we op het strand van Kaiteriteri en schepen in op de boot van Wilsons voor de “Dine & Stride Cruise and Walk”.  De zee is kalm en ondanks een fris windje nemen we toch plaats op het buitendek om te genieten van de zon. De boot is een soort taxi die ons langs de rotskusten en baaitjes naar verschillende kleine strandjes brengt, waar hij halt houdt om passagiers op te laden of af te zetten.   Een van de eerste bezienswaardigheden onderweg is Split Apple Rock, een nagenoeg bolvormige rotsblok die middendoor in twee gespleten uit de zee opsteekt en er inderdaad als een reusachtige doorgesneden appel uitziet.   We varen er traag omheen zodat iedereen rustig de rots op foto of film kan vastleggen. Even later klikken de fototoestellen alweer als we langs een rotspartij varen waarop enkele zeehonden lui liggen te zonnen.  Overal langs de kust en in de baaitjes varen mensen in kano’s. Om 11u15 bereiken we Awaroa Beach, waar ook wij, als één van de laatsten, ontschepen. Hier begint onze wandeling over het strand en door de bossen terug naar Tonga Beach, een tocht van 2 uren. Normaal hebben we ruim de tijd want de boot zal ons pas oppikken om 14u30, maar we moeten nog lunchen en uit ervaring weten we dat we door ons veelvuldig fotograferen meestal veel tijd verliezen. We willen niet het risico nemen de boot te missen en vertrekken meteen. We zullen onze broodjes en cake onderweg wel opeten. De wandeling is ronduit schitterend. Het eerste deel loopt steil omhoog door een bos met gele mimosastruiken en prachtige groene varens. Hier en daar is er een doorkijk naar de zee en het strand. Dan dalen we af naar zeeniveau en het laatste stuk loopt over het gouden strand.

nieuw-zeeland,zuidereiland,abel tasman,kaiteriteri

Af en toe moeten we blootvoets waden door het water. Aangezien we niet echt controle hebben over onze tijd, stappen we nogal nerveus door zodat we veel te vroeg  Tonga Beach bereiken. Het strand is idyllisch en zo goed als verlaten. De hemel is blauw en ook de zee vertoont alle nuances van blauw en turquoise en oogt zeer verleidelijk. Een eenzame zwemmer geniet van het mooie weer en we hebben echt spijt dat we ons zwempak niet hebben meegenomen. Als de man even later uit het water komt, merken we dat ook hij zijn zwembroek niet mee had… We zijn ruim een uur te vroeg en toch duikt plots onze boot op. We begrijpen het niet goed en stappen in, maar het blijkt dat hij nog op weg is naar Awaroa. We moesten hem pas in het terugkeren nemen. Zo krijgen we onverwacht nog een extra boottochtje en dat is lekker meegenomen want nu is het weer ideaal: een staalblauwe hemel en volle zon, dus nóg beter voor foto’s. De zee is wel iets woeliger dan deze morgen. Om 15u45 zijn we terug in Kaiteriteri. Er is een verlengde loopplank nodig om met droge voeten van boord en op het strand te geraken. 

We rijden meteen terug naar Bellbird Lodge en worden er ontvangen met koffie en versgebakken scones with cream and strawberry jam. Het is 28°C in de schaduw maar op ons terras staat een heerlijk verfrissend briesje. We hebben wel even de tijd om wat te luieren en maximaal van deze plek te genieten. Ik controleer nog even mijn e-mails en vind een mail van onze buurman A met foto’s van ons huis in de sneeuw. We zullen een antwoordje sturen met enkele contrasterende foto’s van vandaag… Er zijn intussen nieuwe gasten aangekomen, een Engels koppel dat niet erg spraakzaam lijkt. Brian stelt voor om voor vanavond een restaurant te reserveren, want vandaag is het vrijdag en het zal waarschijnlijk druk zijn. We kiezen op zijn aanraden Shoreline Restaurant uit in Kaiteriteri maar eerst vergast Anthea ons opnieuw met “drinks and nibbles” die nu nóg indrukwekkender zijn dan gisteren. We krijgen o.a. pickled pumpkin, ‘devil on a horse’ en filodeegjes met zalm. Ook de nieuwe gasten zijn er, maar de sfeer aan tafel is een beetje stroef.  Tegen 19 uur trekken we naar het restaurant dat aan het strand gelegen is. We laten ons de vis van de dag, grouper  of zeebaars deze keer, lekker smaken. Even later komen onze nieuwe nieuw-zeeland,zuidereiland,abel tasman,kaiteritericollega’s uit Bellbird ook binnen en aan een ander tafeltje zit het echtpaar dat samen met ons in A Sea View logeerde. Het is een hartelijk weerzien en natuurlijk worden de ervaringen van de voorbije dagen uitgewisseld. Eens te meer leuk om bekenden te ontmoeten. Na het eten genieten we nog even na met een wandelingetje langs het strand. Op een bankje zitten 3 mannen fish ’n chips te eten waarmee ze een hele horde meeuwen aantrekken die voor hun voeten zitten te bedelen en vechtend opvliegen wanneer hen een brokje wordt toegeworpen. We geraken aan de praat met de mannen. Het zijn 3 Britse immigranten die in Christchurch wonen en hier het weekend komen doorbrengen. Ze hebben samen “a lot of fun”! Tegen 21 uur rijden we terug en relaxen nog lekker even op onze kamer met een fris glas wijn vooraleer in bed te kruipen.

 

vorige                                                          volgende

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: nieuw-zeeland, zuidereiland, abel tasman, kaiteriteri |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.