09-06-11

Geen helicoptervlucht

banner NZ.jpg

Maandag 6 december 2010

 

Vannacht ben ik een paar keer wakker geworden van hevige maar korte regenbuien, maar als we opstaan ziet het er niet zo slecht uit: het is zwaarbewolkt, er hangt geen mist en ik bespeur zelfs een beetje blauwe lucht. Het ziet er naar uit dat onze helicoptervlucht naar de gletsjers misschien wel zal kunnen doorgaan. Alhoewel… het kan hier snel veranderen naar het schijnt en inderdaad, nog vóór we aan het ontbijt zijn, is de lucht al een paar keer veranderd van dreigend zwart naar lichte opklaring en vice versa. We zullen moeten wachten tot 10 uur om zeker te zijn. Om 8 uur valt er opnieuw een mistdeken over de berg en begint het te regenen. Vaarwel helicoptervlucht! Of toch niet? Daar rechts duikt er opnieuw een brede opklaring op…  Wij hebben ons ontbijt al op wanneer het Indische koppel van gisterenavond zijn verschijning doet. Niettegenstaande zij vandaag een lange rit naar Christchurch voor de boeg hebben, schijnen ze alle tijd te hebben. Oosters rustig en traag nemen ze plaats aan tafel. Het lijken me geen arme sukkelaars: hij is weliswaar gekleed in t-shirt, short en slippers, maar zij draagt een dure Vuitton tas en aan beide armen heeft ze tweemaal drie brede armbanden vol glinsterende diamanten. Als wij om 9 uur opstappen, beginnen zij rustig aan hun ontbijt. Ze moeten vandaag 400 kilometer doen door de bergen…  Een telefoontje naar “Glacier Helicopters” maakt ons duidelijk dat we om 10 uur niet vliegen, maar we kunnen herboeken om 12 uur, net geen tijd genoeg voor een wandeling naar Lake Matheson. Toch rijden we erheen voor een verkorte wandeling dan maar. Als we op stap vertrekken, regent het dus we trekken voor het eerst op deze reis onze K-way en regenbroek aan. Maar we zijn amper weg als het ophoudt met regenen, waardoor we het met onze regenkledij veel te warm krijgen en onze regenbroek door het zweten natter wordt aan de NZ 64.jpgbinnen- dan aan de buitenkant. De wandeling loopt in het begin door een prachtig regenwoud.We maken de ene foto na de andere van de ontelbare variëteiten varens en mossen. We wandelen tot aan het eerste uitkijkpunt over het meer.  Dit is werkelijk een zéér mooie locatie, zelfs nu de sneeuwtoppen op de achtergrond volledig door de wolken verborgen zijn. Wat moet dit niet zijn bij mooi weer!  Wolkenslierten hangen rond de bergtoppen en weerspiegelen perfect in het rimpelloze meer. Prachtig! We moeten de tijd in de gaten houden en keren hier op onze stappen terug en rijden naar het helicoptercenter, waar we nog steeds te vroeg zijn. We rijden dan maar door met de auto tot bij de Glacier Access Road, een paar kilometer verder. Hier komen we terecht in een indrukwekkende vallei waar de rivier met blauwwit gletsjerwater doorheen stroomt en de prachtige granietstenen bruisend overspoelt. Aan het einde van de vallei ligt een meertje met felgroene algen op de ondiepe bodem. We moeten snel terug naar het helicoptercenter om daar te horen dat we… niet vliegen en kunnen herboeken om 17u30. We besluiten dan toch maar terug te keren naar Glacier Bottom voor een wandeling van een uur naar de gletsjermorene.  Maar dan slaat de regen weer toe! We wachten nog even geduldig in de auto op de parking, maar als we alle wandelaars druipnat zien terugkeren, houden wij het ook voor bekeken. We zullen de gletsjer dus zelfs niet van onder uit kunnen bekijken.

 

Het is inmiddels middag en tijd voor de lunch. Daarvoor keren we terug naar Lake Matheson waar we op het terras (geloof het of niet, maar de zon is er zowaar door gekomen!) een broodje eten en een heerlijke chocolade muffin met koffie na. Ik heb intussen geleerd dat ik hier een “long black” en een “flat white” moet bestellen om respectievelijk een sterke zwarte en ene met melk te krijgen. De wolken bedekken de bergen nu bijna helemaal, dus we besluiten dan toch maar de hele wandeling rond het meer te doen. We moeten hier al even vaak onze plannen veranderen als het weer. Om 13u30 zijn we vertrokken en om 15u15 zijn we terug. Het is een prachtige en afwisselende wandeling: nu eens een stuk regenwoud, dan een viewpoint op het meer,

NZ 65.jpg

maar er zijn nog steeds geen sneeuwtoppen te zien. Het blijft de hele tijd droog en af en toe krijgen we zelfs een glimp van de zon te zien, die ons doet zweten.  Als we terug in het dorp aankomen, motregent het en zit het volledig dicht van de mist. Er kan geen sprake zijn van vliegen, dus om 16 uur zeg ik onze reservering maar definitief af zodat we rustig wat kunnen gaan relaxen op onze kamer met een koffie en een koekje. Ook een wandeling naar de gletsjer heeft geen zin meer. Bij de Managers Drink om 18 uur ontmoeten we deze keer wel de manager en we hebben een babbel over het toeristisch seizoen in Nieuw-Zeeland. Hij vertelt ons dat het aantal toeristen dit jaar 10 à 12% lager ligt dan vorig jaar en dat het toen ook al 20 à 25% gedaald was ten opzichte van het jaar daarvoor. Dramatisch! Als enige verklaring ziet hij de onzekere economische toestand in de hele wereld. Deze keer is er ook een jong koppel uit Londen. Zij zijn voor 3 maanden in Nieuw-Zeeland en wisselen toerisme af met periodes van werken om geld te verdienen om te kunnen verder reizen. Zo hebben ze een tijdje geholpen bij het schapen scheren en twee weken bij de appelpluk. Tussendoor genieten ze van het land en het avontuur.  Een goede formule voor jonge mensen lijkt me, alhoewel ik me altijd afvraag hoe ze dat thuis met hun werk regelen. Voor het avondeten trekken we deze keer naar het dorp waar we in het Plateau Café behoorlijk lekker eten. Het is nog maar 20u30 als we terug op onze kamer zijn. Het is duidelijk: in de bergstreken gaat iedereen vroeg naar bed. Misschien kunnen we vannacht in onze dromen nog even per helicopter over de gletsjers vliegen. Toch hoop ik dat het niet bij dromen blijft. Volgende week in Mount Cook hebben we nog een kans!

 

vorige                                                        volgende

De commentaren zijn gesloten.