15-06-11

Twee goudzoekersstadjes

banner NZ.jpg

Woensdag 8 december 2010

 

Het is zeer koud deze morgen, maar de zon aan de blauwe hemel voorspelt alweer een prachtige dag. Om 9u15 vertrekken we richting Queenstown. Langs de weg zorgen de gele bremstruiken tegen de felblauwe lucht voor een vrolijke en zomerse sfeer en algauw verschijnen de eerste wilde lupinen. Tot nu toe zagen we enkel de lichtgele soort, maar hier bloeien ze in alle mogelijke tinten van blauw, paars, roze en wit. Zo zagen we ze op de foto’s die ons deden beslissen om persé dit seizoen uit te kiezen. Soms staan ze met duizenden langs de  weg of kleuren hele weiden blauw. Na enkele kilometers bereiken we Cardrona, een klein historisch goudzoekersdorpje waar enkele oude gebouwen uit de negentiende eeuw intact bewaard zijn gebleven: het oudste hotel van Nieuw-Zeeland, een postkantoortje en een benzinepomp, meer is er niet te zien. Twee oldtimers voor de deur van het hotel dragen nog wat meer bij tot de sfeer van de oude dagen en ook de vele kleurrijke bloemen en het mooie weer zorgen voor de ideale omstandigheden voor foto en video.

nieuw-zeeland, zuidereiland, wanaka, cardrona, arrowtown, te anau

We trekken verder over de Crown Range Summit Pass, de hoogste verharde weg in Nieuw-Zeeland: 1076 meter. Hier hebben we een sensationeel uitzicht over de vallei, Queenstown en het meer, maar lang vertoeven we er niet want het is er bijtend koud: amper  5 graden.  Een steile bochtige afdaling brengt ons in Arrowtown, een iets groter goudzoekersstadje. De hele hoofdstraat bestaat uit winkeltjes in de stijl van de negentiende eeuw en langs weerszijden van de straat loopt een overdekte galerij langs de etalages. Dit is uiteraard een druk bezochte toeristische trekpleister want één van de weinige historische plaatsen van het land. Het is leuk om er even door te slenteren en er zijn zowaar enkele mooie winkeltjes.  En dan rijden we verder naar beneden tot in Frankton waar we besluiten om Queenstown links te laten liggen. Nochtans wordt deze bruisende stad overal beschreven als een must, maar we vrezen er onze kostbare tijd te verliezen. Queenstown dankt immers zijn bekendheid vooral aan het grote aanbod aan avontuurlijke stunt- en sensatieattracties:  sky diving, benji jumping, jetboating, rafting, funyaks, nieuw-zeeland, zuidereiland, wanaka, cardrona, arrowtown, te anauenz., je weet niet wat ze allemaal uitvinden. Typisch Nieuwzeelands maar niet echt ons ding.  Wij volgen nu een hele tijd het prachtige Lake Wakatipu. Het water kleurt diepblauw tot turquoise en contrasteert mooi met de kale rotsbergen aan de overkant. Witte en gele bloemen op de voorgrond vervolledigen het plaatje. Het meer is nochtans verradelijker dan het zich laat aanzien: gisteren zijn hier twee jonge Fransen, die met een roeibootje de overtocht wilden maken, door de wind en de golven verrast en verdronken. Het ongeval is hier vandaag het hoofdpunt van het nieuws in de kranten en op tv. In Kingston, aan het uiteinde van het meer, stoppen we voor de lunch in een drukbezocht café.  We eten een eenvoudige toasted sandwich met ham, kaas en tomaat en met heerlijke frieten. Wie nog altijd denkt dat de frieten nergens beter zijn dan in België, moet hier maar eens komen proeven!

 

Na de middag rijden we door een mooi heuvelend en groen landschap dat té groots is voor de foto’s. Van ver blinken overal de felgele bremstruiken. Ter hoogte van Five Waters verlaten we denieuw-zeeland, zuidereiland, wanaka, cardrona, arrowtown, te anau  SH6 en gaan rechtsaf richting Mossburn. Als echte Nieuwzeelanders drinken we onze take away coffee mét een koekje al rijdend in de auto. Kilometerslang rijden we nu door een enorme vlakte met veel schapen en ook heel wat hertenfarms. Net vóór Te Anau, onze eindbestemming voor vandaag, wordt het landschap gedomineerd door goudgele ‘bushes’ of grastoefjes, die door de felle wind hevig heen en weer wuiven. Dunluce B&B staat in een rustige residentiële wijk buiten het stadje en is een nieuwgebouwde villa die speciaal als B&B is gebouwd. Alles bevindt zich op de begane grond. De ene vleugel is het privégedeelte en de andere vleugel bestaat uit 4 gastenkamers, alle met terras.  Tussenin liggen de keuken en een ruime en gezellige gastenlounge. Hier zullen we 3 nachten blijven. We worden vriendelijk ontvangen door gastvrouw Wendy en ons hart fleurt op want we hebben eindelijk de hartelijke sfeer van de B&B’s teruggevonden. Haar echtgenoot Robert is afwezig want nog op zijn werk. Hij is wiskundeleraar in een plaatselijke school maar eind deze week is het de laatste schooldag en begint de zomervakantie. Net zoals de meesten van onze vorige gastheren, zijn Wendy en Robert geïmmigreerde Europeanen. Zij komen uit Schotland maar zijn intussen genaturaliseerd tot echte kiwi’s.  Uiteraard is er koffie en gebak ter verwelkoming en in de koelkast staat ook ten allen tijde wijn ter beschikking. Vandaag zijn we nog de enige gasten, maar vanaf morgen is het volgeboekt. We krijgen nog de nodige info voor uitstappen en restaurants en trekken dan op verkenning naar Te Anau. Eerst wandelen we door de Main Street en langs de winkels tot aan het meer waar de lage zon nog amper warmte geeft, en dan gaan we de plaatselijke restaurants verkennen. Het is niet meer de moeite om vóór het diner nog naar onze kamer terug te keren, dus besluiten we maar om in de stad te blijven. Eerst reserveren we een tafeltje in het Redcliff Restaurant en gaan dan op het terras van “The Moose” een aperitiefje drinken. Uit de luidspreker klinkt kerstmuziek, een bizar gevoel midden in de zomer.  nieuw-zeeland, zuidereiland, wanaka, cardrona, arrowtown, te anauHet doet een beetje belachelijk aan. Op het meer landt een watervliegtuigje waarna de piloot met veel moeite zijn toestel “parkeert” en in een klein sloepje overstapt om naar de wal te roeien.  Tegen half acht gaan we naar de Redcliff, een schilderachtig huisje “met een historiek”. Het is gebouwd in 1979… dus niet minder dan 31 jaar geschiedenis, waw! Het is er vrij druk en we moeten lang wachten op ons eten, maar dat is ook een teken dat alles vers wordt klaargemaakt. Het wordt een wildgerecht met haas en hert en het smaakt lekker, ook al is de garnituur nogal bizar met een té grote mengeling van smaken (er liggen zelfs aardbeien en druiven tussen…). Maar het vlees is perfect gegaard en sappig. Als we om 21 uur buitenkomen, is het koud en is de zon nog niet helemaal onder.  Enkele wolken zorgen voor een mooie kleurrijke zonsondergang boven het meer. We drinken nog een glas wijn op onze kamer en kruipen maar vroeg onder de warme wol. Morgen moeten we vroeg op.

 

vorige                                                    volgende

De commentaren zijn gesloten.