06-06-11

Mist en regen verbergen de gletsjers

banner NZ.jpg

Zondag 5 december 2010

 

We hebben allebei niet te best geslapen vannacht want de zandvliegen hebben ons goed te pakken gehad en daarenboven was het geen al te goed bed. Terwijl ik wakker lag, heb ik vannacht weer een paar keer gedacht dat het regende, maar dat moet het geluid van de zee geweest zijn. Deze morgen is het immers zwaar bewolkt en fris maar droog. We trekken dus maar een lange broek aan, lange mouwen en dichte schoenen en… smeren ons goed in met deet. Na het ontbijt telefoneer ik de helicoptermaatschappij in Fox Glacier om onze vlucht van morgen te bevestigen. Het weer in de bergen is “up and down” en we moeten afwachten wat het morgen zal zijn. We hopen het beste en besluiten alvast eerst van de dag van vandaag te genieten. Om 9 uur zijn we op weg voor een lange rit zuidwaarts, aanvankelijk langs de mooie rotskust maar daarna langs een eerder saaie baan naar   Greymouth, waar eerder deze maand 29 mijnwerkers door een explosie werden bedolven. Dagenlang hield de wereld zijn adem in in de hoop dat ze nog nieuw-zeeland,zuidereiland,west coast,fox glacier,franz jozeflevend zouden worden teruggevonden, maar nu lijkt alle hoop opgegeven. De inwoner van een bungalowtje langs de weg heeft heel zijn huis en erf met kerstversieringen getooid en een collectebus geplaatst voor de slachtoffers. We dragen graag ons steentje bij.  Om 11u15 bereiken we Hokitika, een klein stadje dat bekend is om zijn jadebewerking.  Jade is een edelsteen die vooral in China maar ook in Nieuw-Zeeland wordt gedolven, meer bepaald hier in de streek, waardoor de bewerking ervan hier in Hokitika is geconcentreerd. We bezoeken één van de vele jadeateliers. Het is moeilijk om te kiezen, maar tenslotte kopen we toch een mooie groene hanger voor C.  Daarna gaat het verder langs een brede en snelle baan waar, op een paar stroken mooi bos na, niet veel te beleven valt. We moeten even in de remmen voor een kudde koeien die de weg oversteekt en rijden door een dorpje met 2 inwoners: de uitbaters van een museumpje over de bewerking van opossumhuiden. De opossum of buidelrat is ooit voor haar pels uit Zuid-Amerika ingevoerd maar heeft zich nu in die mate verspreid in het hele land dat ze een echte plaag zijn geworden. Ze worden overal intensief bestreden, maar blijkbaar zonder al te veel succes. Overal liggen de kadavers van de beestjes op de weg, plat gereden bij het oversteken. Hier in het museum en winkeltje zien we dat ze inderdaad een heel dichte en zachte pels hebben, die ofwel puur verwerkt wordt ofwel vermengd met de wol van de merinoschapen, tot superzachte pullovers gebreid. Maar in onze ogen blijven het toch ratten en dus maar vieze diertjes! Op de middag houden we halt in Harihari bij de Motor Inn, een eenvoudig baancafé, annex wine and liquor shop. We zijn er op deze zondagmiddag de enige gasten en nemen plaats op een bank buiten, waar intussen het zonnetje schijnt. Er is niet veel keuze, maar de toasted sandwiches met vers gebakken ei en champignons smaken zeer lekker.

 

In de namiddag wordt het weer steeds slechter: er valt af en toe wat regen, geen echte bui maar wat ze hier “drizzle” noemen. We komen trouwens ook meer en meer in het hooggebergte en in het dorpje Franz Josef stoppen we in de hoop de Franz Josef Glacier te gaan bewonderen, één van de grote gletsjers van het Westland National Park. De regen en de mist strooien echter roet in het eten: de zichtbaarheid is beperkt tot enkele meters. Ware het niet dat we een Hotel Glacier View zien, we zouden gaan twijfelen of er hier wel een gletsjer is. Er zit dus niets anders op dan, net zoals de vele andere toeristen (heel wat Nederlanders),  een beetje rond te slenteren in de shops van het dorpje in de hoop dat het toch plots opklaart. Maar onze hoop is ijdel.  Dan maar verder naar Fox Glacier waar we twee nachten zullen verblijven. De hele weg er naartoe is er door de mist nauwelijks iets te zien. Jammer, want dit moest een van de mooiste stukjes van onze reisroute zijn.  We zijn door dit alles al vroeg in de namiddag bij ons hotel Te Weheka, een “boutique hotel”, dat wil zeggen tamelijk luxueus en op relatief kleine schaal. Vanop het terras van onze kamer moeten we hier een prachtig uitzicht hebben op de omliggende bergtoppen, maar dat zal hopelijk voor morgen zijn. Nu zie je amper een deel van de vallei. Gelukkig is het wél gestopt met regenen, dus we kunnen een wandelingetje maken naar het stadje, dat overigens door Unesco erkend is als wereldnatuurerfgoed. Er staan een paar mooie oude huizen en er

 

nieuw-zeeland,zuidereiland,west coast,fox glacier,franz jozef

bloeien prachtige bloemen, maar vandaag geeft alles maar een natte en grijze indruk. Het doet ons allemaal een beetje aan een verregend Zwitsers bergdorp denken. We stappen ook nog even het kantoortje van “Glacier Helicopters” binnen om te informeren naar de meteo voor morgen: “Not great…” zeggen ze en dat klinkt weinig hoopgevend. Maar, zegt de vriendelijke bediende, de weersvoorspellingen zijn meestal fout, dus we moeten optimistisch blijven.

 

Tegen 17 uur zijn we terug op onze kamer, tijd voor een douche (een verwarmende deze keer!), wat pc en internet. Om 18 uur zijn we welkom op de dagelijkse “Managers Drink”. De honneurs worden vandaag waargenomen door het meisje uit de receptie, die hier blijkbaar alles moet doen. ’s Avonds blijkt ze ook nog te moeten opdienen in het restaurant!  Aanvankelijk zijn we helemaal alleen, maar later worden we vervoegd door een jong Indisch koppel dat evenwel weinig van zeggen is. De receptioniste vertelt ons dat het toerisme dit jaar traag op gang komt. Vanavond slapen er maar 7 gasten in het hotel…  Het diner in het restaurant van het hotel valt zeer goed mee: we eten wildgebraad met “potato galette, silverbeet leaves and roasted capsicum (paprika) accompanied with a blueberry sauce and petite beetroot salad”. Het vlees is bijzonder mals en sappig en de fles Cabernet Sauvignon is van prima kwaliteit. Om 21 uur zijn we al terug op onze kamer. De mist is intussen veel verminderd en het regent niet meer. “Fingers crossed” voor morgen…

 

vorige                                               volgende

De commentaren zijn gesloten.