18-08-11

Een sfeervolle en groene stad

banner berlijn.jpg

Maandag 9 mei 2011 (2)

 

Na het eten gaan we tevoet naar Zoologischer Garten (het is amper een paar 100 meter) om daar Bus 100 te nemen. Die staat bij de toeristen namelijk bekend als een goedkoop alternatief voor een eerste verkenning van de stad, want zijn traject loopt langs de belangrijkste bezienswaardigheden. Het is een dubbeldekker net als de honderden dure sightseeingbussen die Berlijn doorkruisen. Aan de halte staat veel volk, maar we slagen er toch in een mooi plekje te bemachtigen op de bovenverdieping. Zo krijgen we een eerste zicht op o.a. het Schloss Bellevue, Haus der Kulturen der Welt, de Reichstag, Unter den Linden, de Berliner Dom en de Staatsoper. We stappen af aan Alexander Platz van waaruit we een en ander verder tevoet verkennen. Dit Berlin 3.jpgBerlin 4.jpgberoemde plein dat gedomineerd wordt door de 368 meter hoge Fernsehturm, is voor de rest een nogal kale bedoening en doet nog sterk terugdenken aan het troosteloze stadscentrum van het communistische Oost-Berlijn van weleer. Al moet gezegd dat de groene parken eromheen met hun waterpartijen en vele rustbanken, zeker bij dit zomerse weer, toch een vrolijker indruk maken. Op sommige plaatsen zijn nog restauratiewerken bezig, maar je moet toch al ver zoeken om nog iets te ontdekken dat terugverwijst naar het oude Oost-Duitsland, op de enkele stalletjes na die er een business van gemaakt hebben en  allerlei oude DDR-spullen verkopen: berenmutsen, legerkepies,  insignes,  vlaggen, ... Al bij al heerst er toch veel sfeer, vooral in het park en op de grasvelden waar tientallen zonnebaders van het mooie weer genieten.  We wandelen langs de imposante Berliner Dom, het Neues en het Altes Museum, de Humboldt Universität en de Staatsoper naar Unter den Linden. Onderweg komen we langs enkele leuke winkeltjes die hippe en moderne spulletjes verkopen. Eén ervan staat volledig in het teken van de “Ampelmänchen”,

Berlin 5.jpg

de speciale verkeerslichtmannetjes die typisch waren voor de DDR. Ze zijn nu zowat uitgegroeid tot één van de symbolen van het moderne Berlijn. De avondzon geeft nog veel warmte en we kunnen er maar niet genoeg van krijgen. We wandelen verder door de Französische en de Friedrichstrasse, dé winkelstraten van het nieuwe Berlijn naar de Potsdamer Platz. De Berlijns muur liep destijds dwars over het plein en na de val van de muur ontwikkelde zich hier één van de belangrijkste verkeersknooppunten van de stad.  Er zijn torenhoge moderne kantoorgebouwen neergezet die geen groter contrast kunnen vormen met de desolate vlakte die er ten tijde van de DDR lag. Het meest indrukwekkende gebouw is het Sony Center met zijn immense glazen overkoepeling van het centrale atrium. De heropbouw van de buurt is nog niet helemaal voltooid want langs de kant van de Leipziger Platz ligt nog een immense bouwput waar bulldozers en kranen nog volop bezig zijn om de laatste sporen van het verleden uit te wissen. Hier herken ik nog een beetje de trieste troosteloosheid die ik me uit mijn bezoek in 1971 herinner toen we hier langs de strenge controle bij Checkpoint Charlie werden binnengelaten in Oost-Berlijn maar eerst honderden meters langs prikkeldraadversperringen door een lege vlakte moesten wandelen.  Dit is ook de plaats waar tientallen Oostberlijners die een vluchtpoging waagden, genadeloos door de vopo’s werden neergeschoten.  Deze plek heeft destijds een onuitwisbare indruk bij mij nagelaten en vandaag komt die herinnering heel sterk terug.

 

Het is inmiddels tijd geworden om naar het hotel terug te keren. We zijn trouwens al een beetje moe want we hebben op deze eerste halve dag al ettelijke kilometers afgelegd.  En dat bij temperaturen van boven de 25 graden!  In deze korte tijd beginnen we al wat zicht te krijgen op de stad en de structuur van het metronet. De terugreis naar de Ku’damm verloopt vlot zij het met enige hindernis want de lijn is onderbroken door werkzaamheden.  Daar zullen we voor de rest van de week last van hebben en telkens moeten overstappen op een andere lijn. Alhoewel... het valt allemaal wel mee. Na een snelle douche trekken we er al gauw weer op uit - opnieuw tevoet - naar de Savigny Platz (de Duitsers zeggen Zavigny) waar volgens onze reisgids veel restaurants zijn.  Het is inderdaad een aantrekkelijk  groen pleintje aan de voet van de spoorwegbrug, met rondom leuke terrasjes. Op deze warme lenteavond is het overal behoorlijk druk en er heerst een Berlin 6.jpggezellige sfeer. We lopen alle terrasjes af om er het meest aantrekkelijke uit te kiezen. De meeste zijn Italiaans, maar er is ook een Thais, een Spaans en een Frans, genoemd naar de Belgische zanger Brel. Onze voorkeur gaat naar dit laatste maar er is helaas geen enkel mooi tafeltje meer vrij. Bij het volgende, het Spaanse Mar y Sol, hetzelfde liedje dus we strijken uiteindelijk toch neer bij een Italiaan: Ristorante Aida waar we lekker eten en vooral een prima witte wijn krijgen geserveerd. Na afloop worden we nog vergast op een gratis grappa. We genieten van de avond, de sfeer en het goede weer.  Langs de stille avondlijke straten wandelen we naar het hotel terug. Berlijn is een rustige stad, althans hier in dit kwartier, en lijkt ons ook veilig. Het is 22u15 als we op onze kamer komen en we voelen nu toch onze vermoeide benen. Tijd om de eerste foto’s op de pc op te slaan. Ik heb er op één namiddag op mijn eentje 245 gemaakt! Maar ja, wat wil je? Zoveel te zien en zo mooi weer...

 

vorige                                                                       volgende

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: berlijn, citytrip, duitsland |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.