27-08-11

Potsdam

banner berlijn.jpg

Woensdag 11 mei 2011

 

Vandaag trekken we naar Potsdam, de historische stad 30 kilometer ten zuidwesten van Berlijn. Ook nu weer is de zon van de partij maar er zijn nu toch wat lichte sluierwolken aan de hemel. Voor de zekerheid nemen we dus maar een T-shirt met lange mouwen mee, maar de regenvest laten we thuis. We wandelen naar het station waar we de trein zullen nemen om 10u47, maar onze trein wordt aangekondigd met een vertraging van 20 minuten. Het is dus blijkbaar niet alleen de NMBS die er niet in slaagt zijn treinen op tijd te laten rijden. Gelukkig blijkt er een alternatief te zijn bij de S-Bahn zodat we nog niet teveel tijd verliezen. Deze trein doet er een ietsje langer over, maar vertrekt nu onmiddellijk. De rit van een half uur loopt langs Charlottenburg, de Wannsee en de Griebnizsee. Het is duidelijk merkbaar dat we door de ex-DDR rijden: troosteloze, slordige terreinen met vervallen loodsen en gebouwen, massa’s graffiti. Ik realiseer me plots dat de meeste jongemensen op de trein de tijd van de twee Duitslanden niet hebben meegemaakt. In de buurt van de Wannsee wordt het uitzicht gelukkig wat vrolijker: bossen, verzorgde volkstuintjes en mooie woonwijken. Dit is voor de Berlijners een mooie plek om te zwemmen en op het strand te zonnebaden. Hier stappen dan ook heel wat passagiers af. Verschillenden hebben zelfs hun fiets op de trein meegenomen. Het viel ons eerder al op dat je ook zonder probleem je fiets op de metro kan meenemen.

 

Om 11u20 bereiken we het Potsdamer Hauptbahnhof waar we meteen de bus nemen naar het Schloss Sanssouci. Potsdam heeft een rijke geschiedenis en de stad heeft in de Tweede Wereld-oorlog zwaar geleden onder de bombardementen. Na de oorlog vond hier de Conferentie van Potsdam plaats, waaraan de overwinnaars TrumanChurchill en Stalin deelnamen. Na de oorlog viel de stad in Oost-Duitse handen. De DDR wilde zoveel mogelijk de herinnering aan het verleden verwijderen en vele monumentale gebouwen werden verwaarloosd of zelfs afgebroken. In het

Berlin 16.jpg

uitgestrekte Park Sanssouci is dat nog zeer goed merkbaar al is het park zelf en een groot deel van de paleizen al mooi gerestaureerd. Het meest indrukwekkende en best bewaarde van alle gebouwen is het elegante Schloss Sanssouci, ook wel het kleine Versailles genoemd. Dit willen we hoe dan ook bezoeken. Als we er om 12 uur aankomen, zijn de twee eerstvolgende rondleidingen al volgeboekt, dus we hebben de tijd voor een eerste verkenning van het park en de buitenkant van het slot. Alle wolken zijn inmiddels weg en het is zéér warm. Het kasteel van Berlin 17.jpg Friedrich I is een eerder klein maar elegant gebouw met grote vensterdeuren, zuilen en weelderige beelden. Ook het interieur is zeer mooi, maar het kasteel is niet groot: het telt slechts 10 kamers, alle in de overdadige rococostijl. Vooral de marmerzaal is indrukwekkend. Na de rondleiding wandelen we het grote park in. Het ligt er mooi onderhouden bij en hier en daar zijn nog restauratiewerken aan de gang. Er bloeien mooie bloemen, maar voor de rododendrons is het jammer genoeg nog net iets te vroeg. Overal in het park staan grotere en kleinere paleizen, paviljoenen, prieeltjes en beelden, teveel om ze in één bezoek allemaal aan te doen. De bewegwijzering is overigens zeer slecht en het valt niet mee om onze weg te vinden naar het Neues Palais. We lopen langs de Neue Kammern en de Orangerie en belanden uiteindelijk op de lange brede laan waar in de verte een groot paleis in rode baksteen en witte zandsteen opdoemt: het Neues Palais.  Door de verwaarlozing tijdens de DDR-periode staan de meeste beelden er zwart bij en de restauratie is ook hier nog verre van voltooid. Dit zal zeer mooi worden, maar er is nog veel werk aan! We genieten van het mooie weer en de uitgestrekte groene omgeving en wandelen naar de bushalte.  

 

De bus brengt ons naar het centrum van Potsdam en wij stappen af bij de Nauener Tor. Het is al bijna 15 uur en we beginnen toch wat honger te krijgen, dus we gaan meteen op zoek naar een restaurant voor een kleine hap. Vlak bij de poort vinden we een aantrekkelijk terras en in de schaduw van de parasols eten we er een slaatje en verse asperges, Beelitzer Spargel, zoals die hier overal trots worden aangekondigd. Beelitz moet hier wat de asperges betreft, zowat zijn zoals Mechelen bij ons.  Het is druk op het terras en de sfeer is zomers. De zon verdwijnt echter plots en er vallen zowaar enkele regendruppels. Wij hebben geen paraplu noch regenjas bij, maar gelukkig zitten we droog. We drinken dan maar noodgedwongen een koffie en hopen dat de regen gauw ophoudt en inderdaad na een kwartiertje is het weer droog. Tijd dus om de stad in te Berlin 18.jpgtrekken. We komen meteen bij het Holländisches Viertel, een straat waar Nederlandse kolonisten in de 18e eeuw allemaal Hollandse huizen gebouwd hebben. In sommige is er een leuk winkeltje ondergebracht maar voor de rest stelt het weinig voor. We wandelen dus maar verder tot bij de Brandenburger Strasse, een gezellige winkelstraat met enkele leuke terrasjes. Maar opnieuw is de regen spelbreker. We krijgen zelfs een heus onweer, deze keer met hevige stortregen. We zoeken een tijdje beschutting onder de luifel van een winkel, maar uiteindelijk besluiten we toch maar de bus te nemen en terug te keren naar het station. Om 17 uur zitten we terug op de trein richting Berlijn. De regen heeft de hitte nauwelijks verdreven en op de trein is het dan ook zeer warm. Als we in Berlijn aankomen, heeft het er helemaal niet geregend, maar de hemel is zwaarbewolkt. Om 18 uur zijn we terug in ons hotel en dan beginnen ook hier de eerste druppels te vallen. Hoewel we niet echt moe zijn, genieten we van een deugddoende frisse douche. C heeft last van een beginnende blaar op haar voet. Ik check even het weer op het internet. Voor morgenvoormiddag verwachten ze vrij mooi en droog weer, maar in de namiddag zouden we regen krijgen. We zien wel.

 

We trekken terug de stad in. Het regent niet meer en het is nog steeds warm, té warm zelfs voor de vest die ik aangetrokken heb. We wandelen nog even de Kurfürstendamm af en gaan op zoek naar de bekende Gedächtniskirche, die ik me van 1971 herinner als één van de landmarks van West-Berlijn. Het is eigenaardig, maar... we vinden ze niet! In de plaats staat een lelijke Berlin 19.jpgbuilding en ook het plein errond is helemaal niet aantrekkelijk. Deze buurt is inderdaad niet langer the place to be van het nieuwe Berlijn. Plots ontdek ik toch de moderne kerk met de glasramen die ik destijds zo mooi vond. Nu pas besef ik dat het lelijke gebouw eigenlijk rond de oude kerk gebouwd is voor uitgebreide restauratiewerken. We keren op onze stappen terug op zoek naar een restaurant. We vinden er zeer veel chique winkels, maar geen restaurant tot we in een zijstraat vinden wat we zoeken: een klein gezellig uitziend eethuisje met een aantrekkelijke kaart en niet te duur: Le Compagnon. Groot is echter onze ontgoocheling als blijkt dat het vanavond gesloten is wegens een privéfeestje. Noodgedwongen zetten we dus maar weer koers naar de Savigny Platz, voor de derde opeenvolgende avond. Deze keer komen we terecht bij een eenvoudige Italiaan waar we gewoontjes eten, maar het is er gezellig en de ober is zeer vriendelijk. Het is overigens een mooie zachte avond, al is het iets frisser dan gisteren. We wandelen terug langs de Ku’damm en kunnen niet weerstaan aan het chique maar gezellige terras van Kaffeehaus Reinhard’s van het Kempinski Hotel, de ideale plek om mensen te kijken. De espresso is een mooie afsluiter van een drukke en interessante dag. Om 22u30 zijn we terug in ons hotel.

 

vorige                                         volgende

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: duitsland, berlijn, citytrip, potsdam |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.