06-09-11

Staatsoper im Schiller Theater

banner berlijn.jpg

Vrijdag 13 mei 2011 (2)

 

Om 17:30 trekken we weer naar de stad in de hoop op de Kurfürstendamm een terras met Eiskaffee te vinden. Veel keuze is er niet maar we bemachtigen toch een plaatsje op een groot terras van waar we makkelijk de voorbijgangers kunnen gadeslaan. Helaas... hier serveren ze enkel bier dus we moeten verder zoeken. We komen uiteindelijk terecht bij het chique Reinhardt waar we niet minder dan 7,50 Euro betalen per persoon! Maar het moet gezegd: de Eiskaffee is superlekker. En dan gaat het tevoet naar het Schiller Theater (er kunnen nog wel een paar kilometertjes bij) waar we om 18:20 uur aankomen. De voorstelling begint pas om 19u00 maar het is er al behoorlijk druk. Het gebouw doet nogal kil en ongezellig aan en de zaal vrij Berlin 26.jpgklein. Het publiek is eerder oud en sommige dames zijn nog ouderwets in soiréekledij. De zaal zit bomvol. Het interieur is zeer sober: geen loges, geen versieringen. Dat was vroeger wel anders want in de naziperiode had het theater veel meer luister en was er zelfs een “Führer Loge”. Vanavond geeft de vermaarde Staatsoper een voorstelling van Verdi’s Don Carlo. We komen onder de indruk van de prachtige uitvoering en zijn vooral begeesterd door de tenor Fabio Sartori maar de grote ster is de bas René Pape die de rol van koning Philips II vertolkt. Het verhaal gaat over de onderdrukking van het Vlaamse volk ten tijde van de Spaanse overheersing. De muzikale vertolking is prachtig en de enscenering is bijzonder modern en sober: de kostuums zijn hedendaags en op de scène staat enkel een lange tafel waarrond het hele stuk zich afspeelt. We genieten! In de pauze laten we ons verleiden tot een lekkere bretzel, een zoute specialiteit uit de Elzas. De voorstelling is gedaan om 22u25 maar we hebben nog ingeschreven op de “Nach(t)führung”, een rondleiding in het theater en achter de schermen. Tot onze verbazing zijn er slechts 8 geïnteresseerden maar het wordt een zeer interessante ervaring. Achter de scène ontdekken we een enorme ruimte: een wirwar van gangen en trappen, een atelier voor het vervaardigen en het opslaan van de decorstukken en de zeer primitieve artiestenloges. Het is bijna niet te geloven dat deze wereldsterren hiermee vrede moeten nemen. De repetitieruimte voor koor en orkest is dan wél mooi gerestaureerd, maar de orkestbak is ongelooflijk primitief en klein. Op verschillende kisten lees ik de tekst “DDR” en nu pas is mij duidelijk dat de Berliner Staatsoper uit het voormalige Oost-Berlijn stamt en de Deutsche Oper Berlin uit West-Berlijn. Onze gids vertelt ons dat ze niet ontevreden zijn met hun tijdelijke verhuis naar het Schiller Theater want de akoestiek blijkt hier veel beter te zijn dan in de “Linden Oper”. Om 23u50 is de rondleiding afgelopen en een taxi brengt ons in een paar minuten terug naar ons hotel.

 

 vorige                                    volgende

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: duitsland, berlijn, citytrip |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.