15-01-12

Gospelmis in Harlem

Banner NY.jpg

Zondag 9 oktober 2011 (1)

 

Voor alle zekerheid bel ik deze morgen M en MA omdat we ze gisterenavond niet meer konden bereiken om af te spreken. Deze voormiddag is er een bustour in Harlem gepland met als hoogtepunt een gospelmis. Deze namiddag gaan we fietsen in Central Park. De bustour begint al om 9 uur, dus we vertrekken om 7u30 naar 8th Avenue waar we eerst een ontbijt nemen en om 9 uur stappen we op één van de vele bussen die vertrekken voor de Harlem Gospel Tour. Onze gids is een Italiaan. Hij spreekt een raar Engels met een zwaar accent, maar daardoor spreekt hij usa,new york,citytripeerder traag en is hij voor ons beter verstaanbaar dan de echte Amerikanen. Harlem ligt in het Noorden van Manhattan en onderweg komen we een en ander te weten over het groezelige en vooral arme verleden van dit deel van New York, dat zo goed als uitsluitend door zwarten werd bevolkt. De meesten waren zo arm dat ze zelfs niet in staat waren hun belastingen te betalen waardoor de staat hun huis in beslag nam. Op die manier werd niet minder dan 98% van de huizen in Harlem staatseigendom. En het hoeft niet gezegd, armoede leidt tot criminaliteit zodat dit stadsgedeelte helemaal te mijden was wegens zeer onveilig. Vandaag is dat helemaal niet meer het geval en onze gids doet er alles aan om ons daarvan te overtuigen. We rijden dan ook vooral door de residentiële wijken en het moet gezegd, alles ligt er zeer netjes en mooi onderhouden bij. Geen spoor van de schilderachtige groezeligheid van weleer, die er meteen de charme van uitmaakte, evenals de vele louche typen op straat. Op deze zonnige zondagochtend is er niet veel volk op straat, maar ze maken geenszins een arme indruk. Voormalig president Clinton droeg duidelijk bij tot de heropleving van deze stadswijk, toen hij na zijn ambtsperiode het Witte Huis ruilde voor een kantoor in Harlem. Nu komen hier ook steeds meer blanken wonen. De schaduwrijke straten met hun brownstone huizen, voorzien van een grote trap, hebben zelfs een aristocratisch karakter. We stoppen even bij de mooie Saint-John-the-Divine kerk in onvervalste Engelse stijl en rijden dan doorheen “Spanish Harlem” dat zo genoemd werd omdat het niet door zwarten maar door hispanics bewoond werd. Bij Sylvae Terrace mogen we opnieuw even uit de usa,new york,citytripbus voor een korte wandeling langs de oude huizenrij, opgetrokken in ‘Belgian bricks’ , tot aan het statige huis op Washington Heights. De mansion die hier midden een wat verwaarloosde tuin staat, is nu een museum maar werd vroeger bewoond door de acteur-zanger Paul Robeson. We moeten snel weer de bus op want om 11 uur begint de kerkdienst in Mount Neboh Baptist Church. Ik ben een beetje ontgoocheld omdat we de vlakbij gelegen drukke buurt rond het Apollo Theatre niet zullen te zien krijgen, waar talloze beroemde zwarte artiesten zoals Ella Fitzgerald, James Brown en Stevie Wonder hun carrière begonnen. Bij ons bezoek in 1993 was dit één van de hoogtepunten, mede door de drukke bedrijvigheid in de straten. “Geen tijd” zegt onze gids “en overigens is er daar behalve een uithangbord aan de gevel van het theater toch niets te zien”. Oké dan maar...  Om 10u30 komen we aan bij de Mount Neboh Baptist Church waar we een kerkdienst zullen bijwonen. De  kerk is gehuisvest in een statig gebouw met zuilen. Hier komt de geloofsgemeenschap ’s zondags samen om er niet alleen een dienst bij te wonen maar ook om er samen te eten. De benedenverdieping is voorbehouden voor de gelovigen en de vele toeristen mogen plaatsnemen op de balkons rondom. We zijn een van de eerste groepen en kunnen dus een plaatsje uitkiezen met uitstekend zicht op het gebeuren. Zowel boven als beneden loopt de kerk stilaan vol terwijl enkele gelovigen intussen de tribune en de micro vrij hebben om met veel zin voor pathos hun geloof te belijden. Het is een heel spektakel: op hun paasbest uitgedoste dames, allemaal zwarten, met grote hoeden en pastelkleurige mantelpakjes doen hun verschijning en begroeten elkaar hartelijk. Ze trekken zich van de hele tribune geen barst aan. En dan doet ook het koor zijn intrede en weerklinken de eerste gospelsounds, zéér luid en met veel overtuiging gezongen. De priester is een volleerde entertainer en hij zweept met woord en gezang de hele kerk op. De toeristen, en ook wij, worden nillens willens meegesleept en klappen en wiegen duchtig mee op het ritme. Sommigen hadden ons gewaarschuwd voor een nogal opgeklopte sfeer die vooral diende om de toeristen te lokken, maar ik geloof vast dat deze mensen oprecht zijn. Dit is volgens mij geen show! Tegen 12 uur neemt de priester afscheid van de toeristen maar de kerkdienst gaat verder. Wij verlaten de zaal en stappen terug de bus op richting Midtown Manhattan. Het was een hele belevenis.

 

vorige                                                                             volgende

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: usa, new york, citytrip |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.