24-08-12

Een indrukwekkende kathedraal

spanje, andalusië, granada


Zondag 15 april 2012 (2)

 

Ons hotel Villa Oniria ligt in het stadscentrum in een smalle straat en is eerder moeilijk te vinden, spanje, andalusië, granadamaar Paul’s gps leidt er ons feilloos naar toe en dat is helemaal niet evident. Om 15:30 uur parkeren we de auto voor de deur en leveren onze sleutels in bij de hotelbediende die hem voor de komende twee dagen ergens veilig zal gaan stallen. Wij nemen onze kamer in en om 16:00 uur zijn we klaar voor een eerste verkenning van de stad, doch eerst nemen we enkele foto’s van het hotel. Het is een stijlvolle villa met een mooie patio rond een fontein en met veel witte marmer. Een chique veranda geeft uit op een verzorgd binnentuintje. Klasse! Ook de kamer is chique, maar van de beloofde cava en fruit op de kamer is (voorlopig) geen spoor. Voor alle zekerheid doen we navraag bij de receptie maar die stellen ons gerust: ze zijn het niet vergeten, maar de cava wordt pas later in de namiddag op de kamer geplaatst. We trekken de stad in.

 

Het is koud en er valt een miezerige motregen. Er is weinig volk op straat en alles oogt eerder ongezellig en allesbehalve zuiders.  We wandelen straatjes in en uit op zoek naar de kathedraal en komen terecht in de Alcaiceria, een reeks smalle steegjes die sterk doen denken aan een Noordafrikaanse souk met een overdaad aan kitsch en brol: zilveren sieraden, zijden sjaals, keramiek,... Maar ook hier ontbreekt bij dit weer alle sfeer. Toch kan C het niet laten om twee (spotgoedkope) sjaals te kopen. Ondanks het weinige volk op straat voel ik me hier middenin het massatoerisme en overal loeren de toeristenvallen: souvenirwinkels, bars en restaurantjes van verdacht allooi. Ook die zijn leeg en ik heb de indruk dat ze de lege terrassen eerder aan het afbreken dan aan het opbouwen zijn. We brengen een bezoek aan de kathedraal. 

spanje, andalusië, granada

Wat een openbaring! Je komt binnen in een immense en overweldigende ruimte rond twee overdadig versierde barokke altaren. Boven het koor tronen twee reusachtige orgels en overal staan weelderige bloemenvazen ter versiering. Prachtig en indrukwekkend! Ik maak voortdurend foto’s, veel te veel eigenlijk. Als we buitenkomen is het ruim 17:30 uur en… de zon schijnt warempel! Het is weliswaar nog steeds frisjes, maar het scheelt toch een hele brok. Onmiddellijk in de buurt van de kathedraal ligt de Capilla Real, een niet te missen parel. In een majestueus interieur bevinden zich hier de imposante witmarmeren praalgraven van de katholieke koningen Ferdinand van Aragon en Isabella van Castilla. Verder is er een prachtig altaarstuk in polychroom houtwerk met veel goud, maar dé blikvanger zijn de schilderijen van de Vlaamse Primitieven. Er hangt werk van o.a. Hans Memling en Rogier Van der Weyden maar ook Botticelli, Il Perugino en andere Italianen zijn vertegenwoordigd. Hét pronkstuk is evenwel een altaartriptiek van Dirk Bouts. We zijn heel blij dat we hier binnengekomen zijn. We slenteren nog wat door de straatjes en komen terug in de Alcaiceria, waar de lucht inmiddels blauw is en de straatjes vol volk. We spanje, andalusië, granadakunnen nu wél enkele zonnige foto’s maken. En dan trekken we terug naar ons hotel voor onze cava. Maar tot onze ontgoocheling is het weer niets… Misschien moeten we nog wat meer geduld hebben. We nemen de tijd om even te verpozen en ons te verfrissen. De wifi-aansluiting op onze iPad lukt prima. Ondanks de lange dag zijn we beiden eigenlijk niet moe en we hebben ook geen grote honger. Dat komt goed uit want we hebben in de stad niet veel goede eetgelegenheden gezien. Tegen 20:00 uur gaan we naar beneden voor een aperitief in de bar. Sfeer is er niet want we zitten er heel alleen, maar de Osborne sherry smaakt voortreffelijk. Eigenaardig genoeg worden er geen zoutjes bij gegeven maar van die kleine “vleesjes” met suiker rond. Een rare combinatie! Om 20:30 uur is het laat genoeg om op zoek te gaan naar een restaurant. In Spanje moet je immers niet aankomen vòòr 21:00 uur. De beoogde asador is gesloten; ook restaurant Cunini: gesloten! Het wordt nu echt moeilijk en na heel wat omzwervingen vinden we vlakbij het stadhuis de Puerta del Carmen, een hippe brasserie in een oud gebouw, gezellig en druk bezocht. Ook het eten is verzorgd, maar de prijzen zijn Belgisch. We betalen 65 euro voor twee hoofdgerechten en een paar glazen (zéér goede) witte wijn, maar het moet gezegd: zowel de tonijn als de zeebaars zijn zeer lekker. Om 22:30 uur zijn we terug op onze kamer. We zijn nog steeds niet echt moe maar we zullen wél goed slapen, denk ik, na een lange dag van bijna 20 uren.

 

vorige                                                         volgende

 

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: spanje, andalusië, granada |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.