20-09-12

Zon en vrolijkheid in Sevilla

banner andalusie.jpg

Zaterdag 21 april 2012

 

Het is tamelijk zwaar bewolkt als we om 10:30 uur de autosnelweg naar Sevilla oprijden, maar er is toch ook wat blauw in de hemel te bespeuren. Het wordt een rustige rit van een 150 kilometer langs een mooie kronkelende weg, aanvankelijk nog over glooiende heuvels maar geleidelijk aan steeds vlakker. In Sevilla aangekomen is het een beetje zoeken naar ons hotel want onze gps en spanje, andalusië, sevillade beschrijving van Caractère spreken elkaar tegen. Om 12:30 uur bereiken we Las Casas del Rey de Baeza, een viersterrenhotel van de Hospesketen, ondergebracht in een 18e eeuws gebouw in Sevillaanse stijl. De kamers liggen rond een mooie patio met witte muren en lichtblauw geschilderd houtwerk. Vòòr de ramen hangen dikke rietmatten die het zonlicht en de warmte uit de kamers moeten houden; op de overloop staan hier een daar grote rieten manden met sinaasappelen. De kamer valt echter een beetje tegen: alle comfort is aanwezig maar er is nauwelijks ruimte om je te draaien of te keren. We trekken zo vlug mogelijk de stad in voor een eerste verkenning. Sevilla stond al lang op ons verlanglijstje en dit moet dus één van de hoogtepunten van onze reis worden. Al gauw blijkt dat het meteen ook veruit de grootste stad van de reis is: grote boulevards, chique winkelstraten en indrukwekkende architectuur, zowel oud als modern. Op enkele stappen van het hotel komen we langs de Espacio Metropol Parasol, een futuristisch bouwwerk van houten latten dat spanje, andalusië, sevillagebouwd werd door de Duitse architect Jürgen Mayer-Hermann. De werken vatten aan in 2005 en werden pas vorig jaar na veel technische problemen voltooid. De constructie doet mij meer denken aan reusachtige paddenstoelen dan aan een parasol, maar indrukwekkend is het alleszins. Onder de zes parasols bevinden zich o.m. een archeologisch museum en een overdekte markt. We wandelen verder langs de mooie Plaza Nueva en Plaza de San Francisco en het imposante stadhuis. Onderweg springen we even binnen in de antieke confiteria-heladeria La Campana, een prachtige winkel vol aantrekkelijke taarten, koekjes, bombones en andere “dulces” of zoetigheden. Het interieur is waarschijnlijk onveranderd gebleven sinds haar stichting in 1885. Langs de brede Calle de Genova met zijn statige en rijkerlijk versierde gebouwen komen we bij de kathedraal. Het is een kolos van een gebouw maar de gotische gewelven en versieringen en vooral de hoge en ranke Giraldaof minaret, maken er een sierlijk bouwwerk van. Samen met de vele toeristen wandelen we er in ademloze bewondering omheen. Er is werkelijk zeer veel volk, niet alleen toeristen maar

spanje, andalusië, sevilla

ook veel Sevillanen die op deze zonnige zaterdag samen met hun kinderen, op zijn zondags uitgedost, komen winkelen of gewoonweg flaneren. Overal kleur, zon en vrolijkheid. Sommige vrouwen en jonge meisjes dragen een kleurrijk lang kleed en een bloem in het haar. Voor ons wordt het echter stilaan tijd om iets te eten. We gaan op zoek naar Aranero, een moderne tapasbar die ons door Véronique is aanbevolen. Na een beetje zoeken vinden we het restaurant in een straatje achter de kathedraal en gelukkig is er nog net een tafeltje vrij. Het is al laat en we besluiten het te laten bij elk één gerechtje. Ansjovis uit Cantabia en salmorejo Cordobes (koude soep) met Iberico ham en inktvisjes. De kwaliteit van de ansjovis wordt hier aangegeven met “000” zoals de oesters. Alles is zeer mooi geserveerd op een zwarte leisteen en het smaakt overheerlijk! De porties zijn echter zéér klein, dus we bestellen een tweede ronde: cochinillo (konijn) confit con alboronìa (soort ratatouille) en lookmousseline voor mij en Angus beef rolled in mushrooms with truffled potatoe cream voor C. Opnieuw een voltreffer! We zijn Véronique heel dankbaar en sturen haar een sms’je om haar te bedanken voor de tip. In haar antwoord vraagt ze ons om 2 waaiertjes mee te brengen voor haar kleindochtertjes.

 

Het is 16:15 uur als we de hippe tapasbar verlaten en ons terug in de drukke straatjes rond de kathedraal storten. Er zijn talloze winkeltjes en gezellig uitziende bars en tabernas waarvan verschillende met mooie keramiektegeltjes. In een patisserie kopen we vier koekjes om bij een koffie op een terras op te eten, maar het blijkt niet zo makkelijk om een geschikt terras te vinden. Uiteindelijk vinden we een plaatsje op de Calle de Genova waar we genieten van onze lekkere koekjes terwijl we de voorbijwandelende drukte gadeslaan. Er zijn nu nog meer Spanjaarden op de spanje,andalusië,sevillabeen en vooral veel jonge ouders met hun kinderen die stuk voor stuk uitgedost zijn als kleine prinsjes en prinsesjes. Bij de toeristische dienst geraken we niet meer binnen, want die is om 17:00 uur al gesloten en ook voor een bezoek aan de kathedraal zijn we te laat want ook die is al dicht. We slenteren dan nog maar wat rond langs de Avenida de la Constituciòn en sluiten de namiddag af op de Plaza de San Francisco waar we op het terras van Robles Laredo genieten van een heerlijke en verfrissende granita de limon.  De late namiddag zorgt voor een prachtig zonlicht dat de barokke gevels in een gele gloed zet. De hemel kleurt nog steeds blauw met zachte witte wolken, ideaal voor de foto’s.  En dan keren we terug naar het hotel om ons klaar te maken voor de avond en het diner. Onze kamer blijkt inderdaad wel héél klein. We hadden beter de raad van Caractère gevolgd en een grotere kamer geboekt, maar ja…  Volgens Caractère hebben we hier ook recht op een gratis cocktail ter verwelkoming. Eens proberen… en ja, we kunnen kiezen tussen een sangria of een Manzanilla. We nemen er van elk eentje en het smaakt lekker! We zijn nu toch een beetje moe en hebben geen zin om de hele wandeling terug te doen naar het centrum. spanje,andalusië,sevillaWe besluiten om naar El Rinconcillo te trekken dat op amper 300 meter van ons hotel gelegen is. Het staat in onze gids als één van de oudste en meest authentieke tabernas van de stad en een must voor elke toerist die Sevilla bezoekt. En dat wordt een echte belevenis: een gezellige en drukke bar waar je aan de toog tapas eet of rechtstaand aan een van de grote sherryvaten. Je kan aan een tafeltje plaatsnemen voor een uitgebreider diner en wij besluiten dat maar te doen. We krijgen een plaats toegewezen in een klein kamertje met prachtige azulejos aan de muur.  Als je aan de bar tapas eet, wordt je rekening door de barman bijgehouden door telkens de prijs van je tapa met krijt op de toog te noteren. Op het einde wordt alles samengeteld. Ook het eten valt zeer goed mee: we eten chorizo cular, boquerones (gefrituurde ansjovisjes), chuletitas de cordero (lamskoteletjes) en brazuelo de cordero (lamsschouder). Heerlijk en wat een sfeer! Ook in de buurt van de Rinconcillo zijn er verschillende leuke restaurantjes waarvan de terrassen gezellig vol zitten. Het is een echte zomeravond en wanneer we om 23:00 uur in ons hotel terug komen, nemen we nog een koffietje op de binnenkoer en genieten nog na van een zeer mooie dag.


vorige                                             volgende

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: spanje, andalusië, sevilla |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.