08-10-12

De Witte Dorpen

banner andalusie.jpg

Woensdag 25 april 2012

 

Voor we het hotel verlaten, wijs ik er de man aan de balie op dat we het beloofde welkomstdrankje niet gekregen hebben. Hij verontschuldigt zich en om het goed te maken krijgen we een mooi boek over de sherry cadeau. Vandaag verlaten we Jerez om via een paar andere “Witte Dorpen” naar Ronda te rijden. Bij het verlaten van de stad willen we even een stukje autosnelweg volgen richting Sevilla, maar we vergissen ons en moeten 50 kilometer in de verkeerde richting rijden vooraleer we een afrit hebben om terug te keren! Via Arcos de la Frontera, waar we maandag op bezoek waren, rijden we naar Ubrique, volgens onze reisgids één

Ubrique Ca (29).JPG

van de mooiste witte dorpen. We komen er aan op het middaguur en de zon brandt ongenadig. Het is even zoeken naar een parkeerplaats maar daarna wandelen we in de schaduw van de smalle straatjes naar het centrum. We komen bij een plein waar blinkende tegeltjes een groot ruitenpatroon vormen. Hier ligt het gemeentehuis en er tegenover staat een huis met prachtig beschilderde gevel. Hier volgen we de trappen naar boven tot bij het kerkje van San Antonio. Onderweg stoppen we op talloze schilderachtige plekjes om foto’s te maken: een leuk hoekje, een oude deur, bloempotten op een vensterbank, een oud vrouwtje op een bank, het kan niet op. Aan het kerkje klimmen we nog even een steil straatje omhoog tot bij een mirador en dan zakken we terug af naar de auto. Het is een rustig stadje alhoewel de stilte af en toe verstoord wordt wanneer twee vrouwen een gesprek voeren roepend van de ene straat naar de andere. Het is zeer warm, bij de 30 graden in de zon. Om 14:30 uur arriveren we in het volgende witte dorp: Grazalema Ch.jpgGrazalema, veel kleiner dan Ubrique en iets minder mooi. Het is wel prachtig gelegen op een heuvel zodat het met zijn witte huizen al van ver te zien is. De weg erheen is trouwens ook zeer mooi: we rijden door een sierra met ruwe rotsbergen, kronkelend en met talloze schitterende vergezichten. De strakke blauwe hemel met vriendelijke witte wolken maakt het plaatje nog mooier. Overal grazen schapen en geiten want dit is een kaasstreek. Voor we het dorpje verkennen, strijken we neer op een terras in de schaduw voor een snelle en eenvoudige lunch waarbij de lekkere queso de cabra (geitenkaas) van de streek natuurlijk niet mag ontbreken. Achteraf krijgen we een gratis likeurtje aangeboden. De wandeling in het stadje is snel afgelopen want veel is hier niet te zien. Om 16:15 uur vertrekken we voor de laatste 30 kilometer tot Ronda.

 

Op het internet hadden we gelezen dat ons hotel Molino del Arco moeilijk te vinden was. Het ligt op enkele kilometer buiten Ronda op het einde van een lange landweg, prachtig gelegen in een rustige vallei. Het is een mooi hotel met een uitgestrekte tuin vol voorjaarsbloesem en -bloemen. Rond een gezellige binnentuin staan de witte gebouwen geschaard. Onze kamer bevindt zich in een zijgangetje van de binnenkoer. Alles is rustiek en straalt een zalige rust uit. We installeren ons op Molino del Arco (14).JPGhet terras met een fris mineraal water (de bar is zelfbediening) en installeren onze iPad. Het is hier zo zalig dat we beslissen om vanavond hier te blijven voor de vandaag resterende tijd. We wandelen wat door de tuin en aan de rand van het domein ontmoeten we een herder met zijn grote kudde schapen die door een ijverige hond wordt bijeengehouden. Uiteraard maken we tientallen foto’s: de tuin, het landschap, de schapen en vooral de weelde Molino del Arco (171).JPGaan veldbloemen langs de weg. Bij het getsjilp van de vogels en het gezoem van de bijen in de sinaasappelboompjes lezen we nog wat en controleren onze foto’s en om 20:15 uur gaan we aan tafel. Nagenoeg alle andere gasten blijken Duitsers zijn. Het restaurant is mooi en gezellig, maar het dagmenu ziet er niet veel zaaks uit. We vragen dan maar om de kaart maar daar zien enkel  het konijn en het lam er aantrekkelijk uit. Die zijn echter niet voorhanden want die moet je op voorhand bestellen… We kiezen dan maar voor een gedeeld bord met Iberico-specialiteiten en daarna timbala de patatas fritas con huevos y jamòn Iberico. Lekker en vooral de voortreffelijke Rioja smaakt heerlijk. Om 22:00 uur zijn we terug op onze kamer. We blijken beiden goed verbrand door de zon. Buiten is het frisjes en de stilte wordt enkel verstoord door kwakende kikkers. Er is geen internetverbinding, dus dat wordt vroeg slapen vandaag. Maar in zo’n rustige omgeving zal dat geen moeite kosten.

 

vorige                                                  volgende

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: spanje, andalusië, witte dorpen, ubrique, grazalema, ronda |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.