28-09-12

Vanaf nu iets rustiger

banner andalusie.jpg

Maandag 23 april 2012

 

Vandaag verlaten we Sevilla en laten meteen ook de grote steden van deze reis achter ons. Vanaf nu zijn het nog enkele kleinere stadjes en wordt het vooral landelijker dus rustiger. We beginnen met Jerez de la Frontera. Dank zij de gps geraken we vlot uit de drukke agglomeratie van Sevilla. De hele rit van vandaag is slechts 90 kilometer, dus we besluiten een omweg te maken langs Arcos de la Frontera. We draaien de autostrade op richting Cadiz en de opgewekte Zarzuelamuziek op de autoradio zorgt voor de gepaste sfeer. In Las Cabezas de San Juan verlaten we de autosnelweg. Een kronkelende rustige baan leidt ons door een kaal en golvend landschap met hier en daar een eenzame boom via Espera naar Arcos de la Frontera, één van de “pueblos blancosArcos de la Frontera Ca (43).JPGof witte dorpen. Het stadje bestaat inderdaad uitsluitend uit witte huizen en ligt hoog op een rots te blinken in de zon. De straatjes zijn steil en smal, dus parkeren we de auto beneden in een parkeergarage en klimmen te voet het stadje in. Arcos is het meest westelijke van de befaamde witte dorpen. De term ‘frontera’ in de naam wijst erop dat deze streek ten tijde van de requistadores de grens vormde tussen het Moorse en het Spaanse deel van het land. De schilderachtige smalle straatjes leiden naar het centrale plein van waarop je een panoramisch uitzicht hebt op de veel lager gelegen vlakte. Mooie gebouwen en kerken getuigen van het historisch belang van het stadje. In de schaduw van een van de kerken verorberen we een eenvoudige salade als lunch en tegen 15 uur vertrekken we voor de laatste 37 kilometer naar Jerez de la Frontera, onze bestemming van vandaag. Hier logeren we in de Villa Jerez, een luxueus vijfsterrenhotel dat gelegen is in een groene residentiële wijk met grote villa’s en tuinen. We arriveren samen met een nogal luidruchtige groep mooie jonge meisjes die worden aangevoerd in twee indrukwekkende zwarte jeeps. Fotomodellen? Kandidaten voor een missverkiezing? Ze mogen in ieder geval gezien worden… Later vernemen we dat ze hier zijn voor de Grand Prix voor motoren die hier aanstaande zondag betwist wordt. We krijgen een kamer die uitkomt in de lounge van het hotel. Ze is zeer ruim en geeft uit op de tuin. We verkennen even het hotel en maken foto’s. Vòòr de ingang en bij het zwembad staan bronzen vogels van de Vlaamse beeldhouwer Jan Desmarets, die we vooral kennen van zijn mooie sculpturen van paarden en honden. Na een verkwikkende douche trakteren we onszelf op een sherry op het terras: een Oloroso en een Amontillado, beide zeer verschillend zowel qua smaak als qua kleur. Die diverse soorten sherry zijn wel een ontdekking! 

 

Er is een frisse wind komen opzetten maar de hemel kleurt nog steeds blauw als we vertrekken naar de stad. Het is al 18:30 uur en de wandeling langs een mooie brede boulevard met palmbomen duurt ongeveer 25 minuten. In de stad stuiten we op een betoging van het stadspersoneel tegen het geplande loonverlies, een eerste aanwijzing van de economische crisis die Spanje treft. Tot nu toe merkten we er niet veel van, maar we vroegen ons toch af of het feit dat er overal zo weinig volk was, te wijten was aan de tijd van het jaar of de crisis.  Later zullen Jerez Ca (18).JPGwe er op een andere manier nog mee geconfronteerd worden. De optocht verloopt rustig, geen geroep, alleen af en toe een knallende voetzoeker. Het centrum van Jerez is niet zo aantrekkelijk: een paar brede winkelstraten en een plein met een grote fontein. We gaan op zoek naar een restaurant voor vanavond maar ondanks de aanwezige wegwijzers kunnen we de Bar Juanito, die geprezen wordt in onze reisgids, niet vinden. Zo komen we terecht in de wijk rond de kathedraal en het Alcazar en hier zijn toch enkele rustieke en fotogenieke hoekjes te vinden. Met de hulp van een paar voorbijgangers vinden we toch Bar Juanito in een klein straatje maar die gaat pas om 21 uur open zodat we nog een vol uur moeten overbruggen. Het is inmiddels fris tot zelfs koud geworden en overal zijn de terrassen zo goed als leeg. Jerez Ca (70).JPGWe nemen toch maar plaats op een ervan voor een sherry in afwachting. De patron die ons bedient, wijst op de lege tafels en doet zijn beklag over de crisis. Dus toch… Om 21 uur stappen we de Bar Juanito binnen. Het interieur is zeer mooi, vooral de bar waar één muur volledig is ingenomen door een reclame voor Tio Pepe en Gonzalez Byass in wit-blauwe azulejos. Het is er stemmig maar er is nog maar weinig volk. Later loopt het restaurant toch tamelijk vol, ook buiten op het terras. Het eten valt echter een beetje tegen: almejas (clams) en albòndigas (gehaktballen) beide in een sherrysaus die een véél te sterke chorizosmaak heeft. Jammer! Het is al bijna 23 uur als we de lange wandeling terug naar ons hotel aanvatten. De straten liggen er verlaten bij en het is frisjes maar de wind is intussen gevallen.

 

vorige                                                                volgende

24-09-12

Sevilla op zondag

banner andalusie.jpg

Zondag 22 april 2012

 

We hebben niet alleen een kleine kamer maar ook een klein bed, maar toch heb ik goed geslapen, althans tot 7 uur want dan houden twee taterende personeelsleden me uit mijn slaap. Ik blijf toch nog wat dutten en als ik om 8:30 uur opsta en het raam open, schijnt de zon volop naar binnen. Het wordt een mooie dag en er is veel te zien in Sevilla, dus de hoogste tijd om op te staan!  Na een lekker ontbijt (niet zo gevarieerd als gisteren), gaan we stipt om 10 uur op stap voor een uitgebreider bezoek aan de stad. We beginnen in de buurt waar vlakbij het hotel het Casa Pilatos Casa de Pilatos Ch (51).JPGligt, één van de mooiste huizen van Sevilla.  Er is niet alleen het prachtige huis met rijkelijk versierde poorten, weelderige plafonds, elegante zuilengalerijen en kleurige azulejos maar vooral ook zonnige patio’s en tuintjes met muren met reusachtige bougainvilleas begroeid. Onze dag begint goed; dit hadden we zeker niet mogen missen. Door gezellige straatjes (foto’s!) wandelen we naar de zone van de kathedraal voor een bezoek aan het Real Alcazar of Koninklijk Paleis, dé topbezienswaardigheid van Sevilla. De drukte valt mee maar toch is het 10 à 15 minuten aanschuiven voor een ticket. Zo is het middag voor we door de grote poort dit paleizencomplex binnen wandelen. Het is één van de beste voorbeelden van Mudéjar-architectuur, de bouwstijl waarin de christelijke en de Moorse cultuur mekaar gevonden hebben en die zo typisch is voor het Zuiden van Spanje. Het is een schitterende belevenis: ademloos wandelen we door de verschillende gebouwen en
spanje, andalusië, sevillaspanje, andalusië, sevillabinnentuinen onder een stralende zon. Het fijne en fragiele stucwerk en de uiterst verfijnde muurtegels wisselen elkaar af terwijl de zon en de schaduw met elkaar spelen in de prieeltjes en patio’s. Waterpartijen verfrissen de tuinen waar de vele bloemen weelderig bloeien. Fantastisch! Ik ben hier minstens evenzeer van onder de indruk als van het Alhambra. We krijgen er niet genoeg van en onze fototoestellen staan niet stil. Er is veel volk, maar toch kan je overal rustig rondkuieren en foto’s maken. Het is bijna 14:00 uur als we buitenkomen, dus tijd voor een drankje en een hap. Aan de voet van de kathedraal vinden we nog een plaatsje op het mooiste (en waarschijnlijk ook duurste) terras: restaurant El Giraldillo met uitzicht op la Giralda (de toren van de kathedraal) en de toeristische drukte er omheen. Hier kan je weliswaar geen “hapje” krijgen maar enkel een volwaardige lunch. We besluiten het toch maar te doen want de locatie is zeer aantrekkelijk en we kunnen een beetje verpozing best gebruiken. We bestellen een kalfsstoofpotje op Sevillaanse wijze en een cola de toro (stierenstaart), één van de lokale specialiteiten. Voor elk gerecht moet hier 2 euro extra betaald worden voor het gebruik van het terras… We bestellen er een fles tempranillo bij en zijn geïnstalleerd voor een gezellige en lekkere lunch inclusief de attractie van de toeristische drukte. spanje, andalusië, sevillaOp het plein stopt een gespan met vier zwarte paarden. In het rijtuig zitten drie oude dames met mantilla op het hoofd en een heer met strohoed. Drie lakeien met hoge hoed begeleiden hen en helpen de dames uitstappen. We denken eerst dat hier een of ander toneeltje wordt opgevoerd, maar later zullen we ontdekken dat dit hier op zondag niet uitzonderlijk is. Even verder op het plein staat nog een familie waarvan twee kleine meisjes ook uitgedost zijn in de typische Andalusische klederdracht zoals we die kennen van de flamencodanseressen. Volgende week heeft hier trouwens de beroemde Feria de Sevilla plaats waarbij de Sevillanen zich in hun allermooiste traditionele kledij laten zien. We nemen rustig de tijd voor de lunch en de wijn en genieten in de schaduw van deze unieke locatie en het spektakel.

 

Na een koffietje vatten we het tweede deel van onze namiddag aan en beginnen met een bezoek aan de kathedraal. Het is de grootste ter wereld, niet in oppervlakte maar in volume. De binnenruimte is ronduit overweldigend: hoge gewelven, een imposant koor, twee reusachtige orgels, schitterende kapellen, een prachtige kerkschat met vooral zilverwerk, een mooie sacristie en andere ruimtes met fantastische plafonds. We hebben ogen tekort. Daarna beklimmen we de toren, niet langs trappen maar via een gang die in spiraalvorm schuin oploopt. Zodoende konden er destijds ook ruiters te paard naar boven. Boven hebben we natuurlijk een schitterend uitzicht 

spanje,andalusië,sevilla

over de stad en het dak van de kathedraal. Als we terug beneden zijn, verlaten we de kathedraal langs de Patio de las Naranjas, een binnenkoer waar tientallen appelsienboompjes keurig opgelijnd staan. Het is zeer warm maar in de schaduw is het zalig. We zetten onze wandeling verder en komen via de zijgevel van de kathedraaal bij de Puerta de Jerez met haar fontein en even verder vinden we het prachtige Palacio de San Telmo, de zetel van de Andalusische autonome regering. spanje,andalusië,sevillaOp de brede boulevard tussen het groen passeert ons opnieuw een grote koets met een aristocratische familie op hun zondagse wandeling door de stad. Langs de immense gebouwen van de Fabrica de los Tabacos (na het Escorial het grootste gebouw in Spanje) en door het uitgestrekte Parque Maria Luisa wandelen we in de koele schaduw van de bomen naar de Plaza de España. We zijn in het gezelschap van honderden zondagse wandelaars. De Plaza de España is iets zeer speciaals: het plein is afgezoomd door een U-vormig gebouw met op elk uiteinde een hoge toren. In het midden van het plein staat een grote fontein en rondom loopt een water waarop tientallen plezierbootjes. De balustrades en de zitbanken rondom zijn overdadig versierd met kleurrijke geglazuurde tegels waarvan sommige de grootste verwezenlijkingen van de 40 belangrijkste Spaanse provincies afbeelden. Het geheel is best indrukwekkend maar heeft toch een zeker pretparkgehalte. Het is niet te verwonderen als je weet dat dit plein werd gebouwd naar aanleiding van de Spaans-Amerikaanse Expositie van 1929. Las Vegas is niet ver weg…

 

Inmiddels is het al na 18 uur. Het is te laat én we zijn te moe voor de geplande waneling tot aan het water en we besluiten terug te keren naar het hotel. Het is duidelijk dat we hier nog veel moeten missen; het vergt meer dan twee dagen om Sevilla volledig te verkennen. We willen de wijk La Cruz doorsteken om een kortere weg naar ons hotel te nemen, maar verliezen hopeloos het noorden. We weten dat we heel dicht bij het hotel zijn, maar vinden het niet en ons stadsplannetje is te weinig gedetailleerd om ons op weg te helpen. We lopen de smalle straatjes in en uit en komen langs een pleintje waar een familiefeest plaats heeft. Ook hier zijn de vrouwen getooid met de mantilla, de grote sjaal in kant die met een grote sierkam op het hoofd wordt spanje,andalusië,sevillavastgehouden. Er heerst een vrolijke sfeer en het enthousiasme stijgt nog wanneer ik vraag om een foto te nemen. Natuurlijk mag dat en C moet mee op de foto. Het is bijna 19:30 uur als we terug in ons hotel aankomen. Dus… een snelle douche en weer op pad! Ook nu hebben we geen zin om naar de stad terug te keren en we trekken net als gisteren naar El Rinconcillo. We kiezen op reis zelden voor tweemaal hetzelfde restaurant, maar deze keer maken we graag een uitzondering: het is vlakbij, lekker en zeer gezellig. Deze keer eten we tapas aan de toog: gazpacho, tortilla met Serrano ham, boquerones. Onze rekening wordt met krijt op de toog bijgehouden. Dit is toch wel een speciale belevenis. Naast ons zit een jongeman uit Oregon, die op zijn eentje Spanje doorkruist. We wisselen even reiservaringen uit, maar zijn accent is zo sterk dat ik er maar de helft van begrijp. Na het eten willen we op de Plaza de Terceros nog wat nagenieten van de zomerse avond met een biertje op het terras. Er heerst een gezellige drukte, maar al gauw hebben we zin in ons bedje. Het was een prachtige maar vermoeiende dag, niet in het minst door de warmte: 24 graden maar in de zon een heel stuk meer. Voor morgen wordt opnieuw mooi weer voorspeld, zij het enkele graden minder warm.


vorige                                volgende

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: spanje, andalusië, sevilla |  Facebook | |