12-11-12

Cannaregio, nog niet zo druk bezocht

Dia1.jpg

zaterdag 29 september 2012 (2)

  

Ons hotel ligt op amper 2 minuten wandelen. Eerst door de drukke Strada Nuova en dan bij de kerk van de SS Apostoli linksaf. Daar ligt weg van de drukte het Hotel Giorgione, een viersterrenhotel dat is ondergebracht in een elegante historische residentie. Het is nog geen 10:30 uur als we binnenstappen in de typische, wat ouderwetse Venetiaanse stijl met veel pluche en barokke overdaad. Toppunt is de kolossale luster in gekleurd Venetiaans glas die bij de ingang staat (niet hangt). We worden ontvangen door een vriendelijke receptionist die ons vertelt dat de kamer nog niet beschikbaar is, maar we kunnen natuurlijk onze bagage reeds kwijt. Wél moeten we meteen de verblijftaks betalen: 32 € voor 4 nachten. En dan gaan we meteen de straat op en zijn onmiddellijk opgenomen in de zo typische sfeer van Venetië, de stad waar de straten volledig voor de voetgangers zijn. We zullen vijf dagen lang geen enkele auto zien of horen, zelfs geen vespa of fiets. Hier is de voetganger echt koning.  In de Strada Nuovais het zeer druk. Dit is een

IMG_7415.JPG

van de belangrijkste “verkeersaders” van de stad die het oude centrum verbindt met het centraal station, de Ferrovia. Ook al zijn er geen voertuigen, het is toch af en toe uitkijken voor mensen met stoot- of trekkarretjes. Ze zijn vaak volgestouwd met hoog gestapelde dozen die vervaarlijk wankelen wanneer een van de steile bruggetjes moet overgestoken worden. De karren zijn overigens speciaal met twee uitstekende wieltjes uitgerust om trappen te kunnen nemen. We zijn nu toch al een hele tijd op (8 uren om precies te zijn…) en we besluiten eerst even op adem te komen op een terras aan de Piazza SS Apostoli bij een koffie met een panino.


We bevinden ons in de wijk Cannaregio en zijn van plan om voor de rest van de dag het grootste deel van de wandeling n°4 uit onze “100% Venetië”-gids te doen. We beginnen in de lange Strada Nuova en proberen dan door te steken naar de tweede lus van de wandeling. Het is zeer moeilijk om in de wirwar van smalle straatjes de juiste weg te vinden naar de Fondamenta della Misericordia, een kade langs één van de vele kanaaltjes waar zich enkele hippe restaurants en winkeltjes hebben gevestigd. Cannaregio is een rustige, eerder volkse buurt die veel minder toeristen trekt maar de laatste jaren zeer in trek is gekomen. Overal worden oude gebouwen italie,venetië,cannaregiogerestaureerd en er vestigen zich meer en meer nieuwe winkeltjes en restaurants naast de authentieke buurtwinkels en bars. Toch is dit duidelijk nog het Venetië van de Venetianen, al vinden de toeristen stilaan de weg er naartoe. We wandelen door smalle straatjes, over bruggetjes en kanalen van de ene pittoreske plek naar de andere: een balkonnetje, een vensterraam, een brugje, een gondel. Het spreekt van zelf dat onze fototoestellen niet stil staan. Op de hoek van een straat zit een stokoude man voor het openstaande venster van de eerste verdieping. Hij laat een mandje aan een touw naar beneden en op straat legt een oude vrouw een krant in zijn korf. Het dametje spreekt ons aan en doet haar uiterste best om ons in haar beste Frans uit te leggen wat de voorgeschiedenis is van het wapenschild op de gevel. Ik probeer mijn Italiaans boven te halen maar moet vaststellen dat daar niet erg veel meer van overblijft. Als we op de Fondamenta de la Misericordia aankomen, begint het lichtjes te motregenen. Bij een van de restaurantjes is een kok met een zeer schilderachtige koksmuts bezig zijn aangekochte koopwaren over te laden van de boot naar zijn keuken. Even verder treffen we een winkel met oude kostuums, schoenen, hoofddeksels en maskers zoals we die kennen uit films en foto’s van het Venetiaans carnaval. Prachtig en zeer duur!


Het is intussen middag dus zoeken we ons een restaurantje uit. Na een “vergelijkende studie” valt ons oog op Ostaria da Rioba, dat ook in onze reisgids wordt aanbevolen. Ze gaan echter pas om 12:30 uur open want “adesso noi mangiamo primo” en de dienster wijst op een gedekte tafel in de hoek.

italie,venetië,cannaregio

Wij moeten nog wat wachten. Het is echter intussen forser aan het regenen gegaan, dus nemen we plaats onder de parasols van het terras naast de deur voor een aperitief: een spritz, een heerlijk verfrissende mengeling van prosecco en Aperol, een amaro genre Campari maar dan oranje ipv rood. We zullen er de komende dagen nog vaker een drinken. De regen plenst op de parasols, maar wij zitten droog. Alhoewel… mijn tas blijkt net op dat ene plaatsje te staan waar tussen twee parasols een straaltje water naar beneden druppelt, recht in het enige niet afgesloten deel van mijn tas waar mijn papieren en reisgids in zitten. Ik kan ze gelukkig met mijn zakdoek voldoende droog wrijven zodat ze nog te gebruiken zijn. Hoe grillig kan het toeval zijn.


vorige                          volgende

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: italie, venetië, cannaregio |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.