16-11-12

Verrassend lekker

Dia1.jpg

Zaterdag 29 september 2012 (3)

 

Hoewel de meeste terrasjes vol zitten, is er geen volk wanneer we aankomen bij da Rioba en we zullen praktisch de hele tijd de enige gasten blijven. We nemen binnen plaats in de eenvoudige osteria en worden bediend door een zeer vriendelijke dienster in perfect Frans. Het baat niet veel dat ik mij in het Italiaans probeer uit te drukken, zij houdt het halsstarrig bij Frans en eerlijk gezegd, het gaat ook mij beter af. We eten er heerlijk. Eerst delen we een voorgerechtje: trittico di marinato con erbette di campo (zeebaars, ansjovis en nog een derde vis) en daarna eet ik italie, venetië, cannaregiotagliatelle fatte in casa con ragù di triglia (mul), fiori di zucca (courgettenbloemen) e mentuccia (een soort munt)  en C kiest voor de ravioli del giorno (gevuld met inktvis). We hadden nooit gedacht dat we hier vanaf de eerste middag zo lekker zouden eten en de toeristen die buiten een (ongetwijfeld ook lekkere) pizza zitten te eten, weten niet wat ze missen. In totaal betalen we voor ons tweeën slechts 52 €, een halve liter witte wijn inbegrepen.  Na het eten zetten we onze verkenning van Cannaregio verder. Het is een mooie wandeling langs rustige plekjes, ver van de toeristische trekpleisters. Toch heerst er hier en daar een gezellige drukte. Het blijft meestal droog, al valt er af en toe een druppel. Op de Campo Santa Maria Nova verpozen we even bij een caffè freddo in de schaduw van de Santa Maria dei Miracoli, een mooie koepelkerk met aan de buitenkant niets dan marmer.  Op de rest van de wandeling komen we langs geen toeristische bezienswaardigheden, maar des te meer langs schilderachtige hoekjes en leuke winkels van o.a. delicatessen, maskers, papierwaren, schildersgerei, exclusieve schoenen, enz. Op het einde komen we bij de Rialtobrug en meteen in de onaangename drukte van één van de toplocaties in Venetië. We vertoeven er niet lang maar kunnen toch niet weerstaan van de aanblik van het Canal Grande en de vele boten en bootjes die er door elkaar krinkelen. Het drukke verkeer vertoont het hele gamma zoals  bij ons op straat: vaporetto’s (bussen), grote en kleine vrachtboten (vracht- en bestelwagens), plezierboten van klein tot luxueus (personenwagens), watertaxi’s en traghetto’s (taxi’s) en natuurlijk talrijke gondola’s. We zien zelfs een ambulanceboot met loeiende sirene en aan hoge snelheid voorbijflitsen.

italie, venetië, cannaregio

Het is 16:30 uur en dus tijd om onze hotelkamer te gaan innemen. We zitten op de derde verdieping in een ruime kamer onder het schuine dak. De aankleding is ouderwets luxueus en de badkamer is zelfs een beetje oubollig. Alles is in het lichtgroen geverfd: muren, kastjes en zelfs de lavabo’s zijn ingebouwd in groen geverfd hout i.p.v. marmer. Maar het geheel is charmant en netjes en proper en biedt alle nodige comfort.  We nemen de tijd voor een frisse douche, trekken andere schoenen aan en zakken vervolgens af naar het salon waar elke namiddag gratis koffie italie, venetië, cannaregiogeschonken wordt met koekjes. Ik neem de iPad mee naar beneden, want de wi-fi verbinding reikt niet tot in de kamers. Eigenlijk blijkt ze alleen maar te werken in de bar en dan nog met een zeer trage verbinding. Ik kan toch de weersvooruitzichten voor de komende dagen raadplegen: bewolkt, geen regen en temperaturen tot 24°C. Meteovista geeft een wandelscore van 8 à 9. Ideaal dus. Nu is het echter nog zwaar bewolkt maar het is toch al gestopt met regenen. Om 18:30 uur trekken we terug de stad in naar de nabijgelegen Strada Nueva waar we eigenlijk een stuk van de wandeling van deze morgen opnieuw doen. In afwachting van het diner drinken we nog een spritz op een terrasje. We krijgen er een heel bord hapjes bij. Daarna verdwalen we even in de omgevende kleinere straatjes, maar uiteindelijk arriveren we toch in de Osteria Giorgione, die weliswaar naast ons hotel gelegen is maar er verder niets mee te maken heeft. Het restaurant staat overal goed aangeschreven en we eten er ook zeer lekker: sarde in saor (een échte Venetiaanse specialiteit), seppie nere (inktvis in zijn inkt) met polenta en spaghettini con cappelunghe (scheermessen). We hadden gevreesd dat de Venetiaanse restaurants allemaal toeristenvallen zouden zijn en dus onze culinaire verwachtingen niet te hoog gesteld, maar de twee ervaringen van vandaag vallen in ieder geval mee.  Aangezien we via het hotel hebben gereserveerd krijgen we 10% korting. Het is over tienen als we terug zijn op onze kamer en we gaan onmiddellijk slapen. In het straatje onder ons venster is er een bar met een terrasje. Ondanks het gebabbel, gelach en zelfs gezang vallen we allebei als een blok in slaap. Het is ook een lange dag geweest!


vorige                                                        volgende

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: italie, venetië, cannaregio |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.