22-11-12

Ca d'Oro


Dia1.jpg

zondag 30 september 2012 (3)


Om 16:15 uur stappen we weer op voor het laatste stukje van onze wandeling. Eerst gaan we onder de arcades op zoek naar het winkeltje van Archimede Seguso, de glaskunstenaar uit Murano, bij wie we in 1998 een verguld glazen ei kochten. Het winkeltje is er nog en we gaan binnen een kijkje nemen. De Japanse verkoopster vertelt ons dat de man in 1999 overleden is en dat de zaak wordt verder gezet door zijn zoon. Hier hangen nagenoeg dezelfde kristallen kroonluchters zoals we er thuis een hebben en we italie, venetië, san marco, cannaregiozijn nieuwsgierig naar de prijs. 4.000 € !! Wie er mij de helft voor geeft, mag hem hebben! We wandelen verder langs nog enkele leuke straatjes en winkeltjes en we eindigen aan de Rialtobrug waar we deze morgen begonnen. Er blijft nog ruim tijd over om even tot aan Ca’ d’Oro te gaan om enkele foto’s te maken.  Als we daar aankomen, blijkt het museum gratis toegankelijk te zijn naar aanleiding van de Europese Monumentendagen. Een meevaller! In het palazzo hangen mooie werken uit de 15e en 16e eeuw waaronder veel italie, venetië, san marco, cannaregioHollandse en Vlaamse meesters zoals Memlinc en Van Dijck. Aan de muur hangen ook enkele prachtige Vlaamse wandtapijten. Door de vensters van de logia’s heb je daarenboven een uniek uitzicht over de drukte op het Canal Grande,  Ook buiten in de Strada Nuova heerst een grote drukte, vooral van Italianen op weg naar het station. We besluiten om vanavond te eten in de osteria Ca d’Oro, een must volgens alle gidsen. Reserveren is echter noodzakelijk dus wachten we even tot ze om 18:30 uur opengaan. Er staan al verschillende mensen te wachten en we slagen er in om een tafel te reserveren voor 20:00 uur. In afwachting keren we terug naar ons hotel dat vlakbij ligt. Daar zoeken we nog eens rustig naar onze verloren reisgids en jawel… hij is van de valies afgegleden en ligt onder het valiezenrekje op de grond. Oef!  We nemen een verfrissende douche want zo’n hele dag wandelen kruipt in de kleren, of liever in de benen. Ca d’Oro is een ‘loco storico’ ofte historische plaats, die onder de Venetianen beter gekend is als ‘alla Vedova’ of ‘bij de Weduwe’ naar de vroegere italie, venetië, san marco, cannaregiouitbaatster.  Het kleine restaurantje ligt op het uiteinde van een smal steegje en heeft de allure van een gezellig café. Het interieur is eenvoudig en de sfeer ongedwongen en vriendelijk. We eten er eerst frutti di mare misti met diverse bereidingen van inktvis, garnaaltjes en tonijn. Gewoonweg verrukkelijk. Alleen al hiervoor zou je naar hier komen. Ook de pasta’s nadien met seppie en vongole zijn heerlijk. Er is geen wijnkaart, of beter gezegd: voor de grap is er wél ene, maar dan met blanco bladzijden. De wijnkaart zit in het hoofd van de chef en bevat enkele lekkere wijntjes. Wij kiezen voor Ribolla Gialla uit Friuli Venezia. Koffie achteraf kan niet evenmin als betaalkaarten. Hier wordt duidelijk geen enkele toegeving gedaan aan de toeristen en alles wordt zo traditioneel mogelijk gehouden. Wat een contrast met de massa toeristenvallen in de rest van de stad!

 

Onze avond is nog niet ten einde. In onze 100% Venetië-gids staat dat hier in de buurt een gelateria is die “het beste ijs ter wereld” verkoopt: Grom. Dat moeten we geproefd hebben. En italie, venetië, san marco, cannaregioinderdaad, zo’n ijs heb ik nog nooit gegeten, wat een smeuïgheid. Het ijs wordt langdurig opgeklopt vooraleer het geschept wordt en zorgvuldig in een potje of een hoorntje gedeponeerd. Hun slogan is ‘il gelato come una volta’ of ‘ijs zoals weleer’ en ze bieden een heel gamma aan smaken, die elke maand aangepast worden aan het seizoen. Wij genieten van een hoorntje met tiramisù con crema di Grom en fiordilatte con espresso Siciliano. Heerlijk! Terwijl we binnen staan te genieten, breekt er een onweer los en de regen valt met bakken naar beneden. We zijn er niet op voorzien, en als het maar niet wil ophouden, besluiten we om er toch maar doorheen te lopen naar ons hotel. We drukken ons zo dicht mogelijk langs de huizen en worden onderweg niet minder dan vier keer aangeklampt door een parapluverkoper. We geraken nog relatief droog in het hotel. Het is nog maar 22 uur maar we verlangen naar ons bedje. We zullen opnieuw goed slapen!

  

vorige                                                  volgende

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: italie, venetië, san marco, cannaregio |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.