19-12-12

Castello, het rijkere stadsdeel

 

Dia1.jpg

Woensdag 3 oktober 2012

  

Onze laatste dag. Ondanks het grijze weer kunnen we toch buiten ontbijten. Gezien onze vlucht vanavond pas om 21:40 uur is, beschikken we nog over een hele dag en we besluiten een deel van de wandeling in de Castellowijk te doen. We kunnen onze bagage tot deze avond in het hotel in bewaring geven en om 9:45 uur zijn we al op pad. De hemel is helemaal opgeklaard en het belooft een mooie dag te worden. Toch twijfelen we nog en voor de zekerheid nemen we toch maar onze regenjasjes mee. De zonnehoedjes laten we thuis. We zullen van beide beslissingen nog spijt krijgen.  Via San Marco komen we bij de Brug der Zuchten en even verder duiken we de smalle straatjes van Castello in. We krijgen opnieuw een ander gezicht van Venetiëte zien: mooie palazzi met kleurige gevels in rood en geel, zeer stemmige campo’s en natuurlijk veel

IMG_8653.JPG

schilderachtige bruggetjes. Het is duidelijk dat dit de rijkere kant van de stad is. Even verder liggen het stadspark I Giardini en het Arsenale, waar de befaamde Biënnale van Venetië plaats heeft. Wij wandelen niet zo ver en houden het bij de straatjes van de binnenstad. Tegen de middag zijn we op de Campo SS Giovanni e Paolo. De imposante kerk staat echter volledig in de steigers maar de prachtige gevel van het Ospedale ligt te blinken in de zon. Vanop een terrasje genieten we nog even van een laatste spritz en prosecco terwijl we de bedrijvigheid op het plein en het drukke vrachtverkeer op het kanaaltje gadeslaan. Er wandelen regelmatig toeristen voorbij, maar een grote drukte is het niet. Even verder staan we tot onze verrassing plots op het pleintje van onze eerste dag in Cannaregio. Hier kwamen we deze morgen ook al voorbij. Venetië wordt steeds kleiner. Tegen 12:30 uur zijn we bij Corte Sconta, het restaurant van gisterenavond, en hier beëeindigen we onze wandeling.


We hebben namelijk besloten onze citytrip af te sluiten met een rustige lunch op het terras van Osteria Bancogiro langs de kade van het Canal Grande, even buiten de drukte van de Rialtobrug.  We steken de wijk door en vermijden de drukte van San Marco maar aan de Rialtobrug zitten we weer middenin de massa. Gelukkig verkiezen de toeristen de andere kant van de brug en dringen Bancogiro 07.JPGslechts weinigen door tot de kaai van Bancogiro.  Het is dan ook rustig op het terras en we kunnen ons verheugen in een rustige en gezellige laatste lunch op Venetiaanse bodem. Het weer is overigens schitterend en het terras ligt in de schaduw. Wat wil je nog meer? Ook het eten is prima: il misto de pesce del Bancogiro, seppie (inktvis) farcite con risotto alla curcuma, bigoli (pasta) verdi con calamari e finferli (cantharellen), tagliatelle nere con mazzancolle (Atlantische zalm) e pesto alla salvia. Alles is zeer mooi gepresenteerd en zeer lekker. Een fles frisse Ribolla Gialla maakt het genot compleet.  Zo hadden we gehoopt om in schoonheid afscheid te nemen van de stad. En intussen kunnen we onze ogen voor een laatste keer de kost geven aan de drukke bedrijvigheid op en rond het Canal Grande. Mooie plaatjes leveren een bruid en bruidegom die hier met een fotograaf neerstrijken voor hun huwelijksreportage.

 

We blijven hier hangen tot 15:00 uur en steken dan de Rialtobrug over om terug te keren richting hotel.  Hier kopen we meteen onze tickets voor de vaporetto. We lopen nog even langs bij Grom op de Strada Nuova voor een laatste lekker ijsje en op het pleintje onder de toren van de SS Apostoli drinken we een laatste koffie. Het weer is nog steeds prachtig. En dan is het tijd om onze bagage te gaan oppikken in het hotel. Om 17:00 uur stipt (veel te vroeg eigenlijk, maar ja…) wandelen we een laatste keer door de Strada Nuova en stappen op de vaporetto die ons naar de Piazzale Roma zal brengen. Zo begint en eindigt elk bezoek aan Venetië met een boottochtje op het Canal Grande. Het is even wachten op de ATVO expressbus naar de luchthaven. Als we na een busrit van 20 minuten aankomen op Marco Polo Airport is het nog maar 18:15 uur en dus nog veel te vroeg om in te checken. Het is behoorlijk druk in de vertrekhal en er zijn bijna geen zitbanken. We gaan dan maar buiten even op een bank zitten wachten. De Marco Polo luchthaven ziet er zeer nieuw uit en er zijn enkele mooie winkels. Het is nog lang vooraleer we thuis zijn en om de honger voor te zijn, besluiten we toch een kleinigheid te eten.  Wanneer we daarna echter de winkels willen gaan bekijken, blijken die allemaal al gesloten. Om 21:40 uur vertrekt onze vlucht naar Brussel. Het toestel is verre van vol en alles verloopt vlot zoals voorzien. We landen in Zaventem om 23:10 uur en worden meteen in de realiteit teruggeworpen: dit is België en het is herfst! Het regent dan ook en de temperatuur bedraagt nauwelijks 10 graden. Tot overmaat van ramp parkeert ons vliegtuig niet bij een slurf en moeten we door de koude regen en wind naar de bus lopen. We moeten zeer lang wachten op onze bagage, maar gelukkig is de chauffeur van Begonia Reizen stipt op tijd om ons naar huis te brengen. Het is 0:30 uur als we thuis worden afgezet.

 

vorige

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook | |

17-12-12

Een culinaire afsluiter

Dia1.jpg

dinsdag 2 oktober 2012 (2)


Al om 14:30 uur bereiken we het eindpunt van onze wandeling. We hebben nu veel tijd om rustig te genieten op een terras in de schaduw op de kade vlak voor de vismarkt. We drinken er respectievelijk een spremuta di arancia (vers appelsiensap) en een Bellini analcolico di Cipriani (een niet-alcoholische versie van het beroemde aperitief uit de Venetiaanse Harry’s Bar). We zitten op een ideale plek om het verkeer op het Canal Grande gade te slaan, rustig en geen voorbijgangers. Daarna gaan we naar de nabijgelegen Casa del Parmigiano om enkele delicatessen in te slaan voor thuis. Die blijkt echter enkel ’s ochtends open te zijn. Een andere delicatessenzaak gaat pas om 16 uur open, dus we slenteren noodgedwongen nog een beetje rond. Uiteindelijk

IMG_8453.JPG

nemen we de traghetto om over te steken naar Santa Sofia in Cannaregio. De traghetto is een gondel die enkel gebruikt wordt als veerboot en waarop de habitués de overtocht rechtstaand maken. Ik probeer dat ook te doen, maar het valt niet mee om je in de schommelende boot recht te houden. De overtocht kost 2 € (voor de Venetianen slechts 0,50 €). Om 16:15 uur zijn we terug in ons hotel. Het weer is zomers en de temperatuur heerlijk. We nemen nog een gratis koffietje in de patio en proberen nog eens de wifi, zij het met weinig succes. De verbinding is supertraag.

 

Voor vanavond hebben we van thuis uit gereserveerd in restaurant Corte Sconta, ons aanbevolen door Véronique en ook in de gidsen beschreven als een van de beste restaurants van Venetië. Het restaurant is gelegen in de wijk Castello, volgens Google Maps op 1,4 kilometer en 17 minuten wandelen van ons hotel. We vertrekken ruim op tijd want we vrezen een beetje dat het niet zo makkelijk zal zijn om de weg te vinden. En dat blijkt ook! We zijn amper vertrokken of we zijn al het spoor van onze routebeschrijving bijster. Er zit niets anders op dan hulp te gaan vragen in het hotel. Een vriendelijke receptionist zoekt voor ons alles uit op het internet en geeft ons tenslotte de raad om via San Marco te gaan en dan een eind het kanaal te volgen vooraleer de smalle straatjes van Castello in te duiken. Dat lukt vlot en na amper 20 minuten hebben we het restaurant bereikt. Het is nog te vroeg dus we nemen plaats op een terras op de Riva degli Schiavoneen bestellen een spritz. Hier is heel veel te zien: de massa toeristen die hier de veerboot nemen en

italie,venetië,santa croce,san marco,castello

het drukke verkeer op het water. Er schuift een reusachtig cruiseschip voorbij, voor- en achteraan in bedwang gehouden door een sleepboot. Boven op het dek, tientallen meters boven het water, verdringen de passagiers zich voor een ongetwijfeld mooi zicht op de voorbijglijdende stad. Terwijl ik naar de boot staar, stoot ik mijn glas om. Ik bestel meteen een nieuw glas, geen probleem. Tot ik de rekening krijg: 3 x 7 = 21 € terwijl een spritz overal elders telkens slechts 3 à 3,50 € kostte. Pure bedriegerij, vind ik dat (op de drankenkaart op tafel staan trouwens nergens prijzen vermeld) . Ik ga binnen eens checken en daar hangt duidelijk de prijs van een spritz: 3 € ‘alla banca’ en 7 € ‘alla tavola’. Ja, zo gaat dat in Italië…

 

Tegen 19:30 uur stappen we op naar Corte Sconta. Het restaurant ligt goed verscholen in een klein achtersteegje, maar als je binnenstapt merk je meteen dat dit een stijlvol en chique restaurant is. De binnenkoer is volledig overgroeid met druivelaars en gezien het mooie weer is dit vanavond een ideale plek voor een heerlijk en romantisch diner. ‘Corte Sconta’ betekent trouwens ‘verborgen binnenhof’.  De gastvrouw spreekt Italiaans, Frans en Engels maar als ze hoort dat het ons om het
italie,venetië,santa croce,san marco,castelloeven is, rammelt ze de hele kaart af in vlekkenloos Frans. We kiezen voor de suggesties, ook al omdat die op het internet zeer goede kritieken kregen: selezione degli antipasti de pesce e frutti di mare del giorno, ofte al het lekkers dat ze vandaag op de markt hebben kunnen vinden. We krijgen achtereenvolgens 4 bordjes met vis en zeevruchten: carpaccio van ombrina (zeebaars), italie,venetië,santa croce,san marco,castellogemarineerde tonijn met rode bessen en balsamico vergezeld van een pâte van araignée de mer; palourdes met witte wijn en gember; araignée de mer; selectie van gekookte zeevruchten: bacala, gamberi, scampi en 2 soorten inktvis. Wat een festijn! Alles is supervers en overheerlijk. Meteen hebben we nagenoeg alles geproefd wat we deze morgen op de markt gezien hebben. Alleen al hiervoor moet je hier beslist eens langs komen! En het blijft er niet bij. Ook voor het hoofdgerecht krijgen we een mix van vis: lotte, dorade, tong en langoustine, allemaal gegrild. We kunnen geen pap meer zeggen! Het is een mooie, bijna zomerse avond. We keren tevoet (uiteraard) terug en maken nog enkele foto’s van het Canal Grande, het Dogenpaleis en het San Marcoplein by night en om 22:50 uur zijn we terug in ons hotel. Ondanks de vele kilometers die we vandaag hebben afgelegd, valt de vermoeidheid nog mee. We zullen in ieder geval goed slapen vannacht. Morgen is onze laatste dag en vanavond was een prachtige afsluiter.

 

vorige                                                                   volgende     

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: italie, venetië, santa croce, san marco, castello |  Facebook | |