24-02-13

Het Mehrangarh Fort

Banner India.jpg

Maandag 3 december 2012 (2)

 

We rijden rechtstreeks naar het Mehrangarh Fort dat hoog op een heuvel ligt aan de rand van de stad. De bus brengt ons tot aan de voet van het imposante fort. Hier hebben eeuwen lang de maharadja’s geleefd. De laatste maharadja van Jodhpur heeft geregeerd tot in 1971 de macht en de privileges van de koningen werden afgeschaft, maar nu nog is hij een invloedrijk en vooral rijk man. Vorig jaar is zijn zoon getrouwd en op het reusachtige feest waren o.a. Madonna, Mick Jagger en alle koningshuizen ter wereld uitgenodigd. Het feest had plaats in dit kasteel. We wandelen een enorme ingangspoort binnen en komen op een platform van waaruit we een mooi uitzicht hebben op de blauwe stad. Jammer genoeg voor de foto’s zit de lage zon volledig tegen.

India Ca 03 dec 2012 031.JPG

We klimmen verder naar het binnenplein. Rondom worden we omgeven door fraai gebeeldhouwde gevels met balkonnetjes, erkers, raampjes. Het is alsof het hele gebouw met kantwerk in hout is bekleed, maar het is wel degelijk kalksteen. De gids leidt ons langs de verschillende binnenplaatsen en door de rijk gedecoreerde interieurs met mooie draagstoelen, baldakijnen en wapens waarbij het weinig moeite kost om je de taferelen uit de tijd van de maharadja’s voor de geest te halen. Opmerkelijk zijn de zeer fijn geschilderde miniaturen, maar ik kan er niet voldoende van genieten want ik heb mijn bril in de bus gelaten en moet alles zonder bril of met mijn zonnebril bekijken. Na de vergeten batterij in Amritsar mijn tweede blunder! Voor we buiten gaan krijgen we nog een demonstratie van het aanbrengen van een tulband en op het einde mag ik hem voor de foto ook eens op mijn hoofd zetten. Het hoofd van de Indiër is echter duidelijk veel kleiner dan het mijne zodat ik er maar potsierlijk bij sta. In het winkeltje zijn zeer mooie spullen te koop maar we hebben ons voorgenomen om geen souvenirs van onze reizen meer te kopen, ons huis is nu al te vol. Maar aan een mooie sjaal of twee kan C toch niet weerstaan. Om 18 uur terwijl het al begint te deemsteren, stappen we terug op de bus.


In het centrum van Jodhpur komen we in een verkeersopstopping terecht. Geen wonder, want de hoofdstraat is zeer smal en er lopen nogal wat koeien, die niet voor niets de “traffic controllers of India” worden genoemd. Het oponthoud geeft India Ca 03 dec 2012 196.JPGons echter wel de tijd om vanuit de bus rustig het straatleven en de winkeltjes te bekijken. Zeer primitief allemaal: oud, armtierig en vuil. We zien kleermakers, electriciens, kappers die stuk voor stuk uit de vorige eeuw schijnen te komen. Door een openstaand venster zien we vuile donkerrode brokken op een vuile tafel liggen. Het duurt even voor we door hebben dat dit een slagerij is.  Die zijn in India eerder zeldzaam aangezien de hindoes geen runds- en de moslims geen varkensvlees mogen eten. 90% van de Indiërs eten geen vlees al schijnt waterbuffel meer en meer gegeten te worden. Op straat zorgen de mooi versierde en beschilderde toektoeks met veel chroom en kleur gelukkig voor een vrolijker noot. De verkeersknoop geraakt opgelost en we hebben nog wat tijd over. François heeft nog een verrassing in petto. Op een lommerrijk terras tracteert hij op een frisse pint bier en… frieten! De temperatuur is aangenaam en de sfeer is prima want het gezelschap is duidelijk al een vriendengroep geworden.  Iedereen schiet goed op met iedereen en niemand valt uit de toon.


Het is uiteraard donker al we naar het hotel vertrekken, nog een 45 minuten rijden want Rohetgarh Hotel ligt wat afgelegen op de buiten. In het donker haalt de buschauffeur opnieuw halsbrekende toeren uit, maar daar zullen we moeten aan wennen, vrees ik, want dat is de Indische rijstijl. Rohetgarh is een heritage hotel dat gevestigd is een mooi complex en wordt door François omschreven als een “paardenstal”. Het heeft inderdaad een paardenstoeterij in annex India Ch 04 dec 2012 011.JPGmaar het hotel zelf is een paleis dat pas in 1990 tot hotel is ingericht. De Rohet familie die er eigenaar van is, regeert sinds 1622 over 12 gemeenten in de omgeving. Door een mooi versierde ingangspoort komen we op de binnenplaats met zwembad. Onze kamer ligt helemaal op het uiteinde van een tweede binnenkoer. De deuren zijn met grendel en hangslot afgesloten en de kamer is eenvoudig en klein, maar ingericht met authentiek meubilair. Aan het plafond hangt een ouderwetse ventilator en op de muur zijn simpele tekeningen geschilderd: een prinses met herten en een bloemenvaas met olifanten.  Het is niet echt mooi te noemen, maar het ziet er authentiek uit. De grote badkamer is zo mogelijk nog eenvoudiger en oogt niet fris: er zijn grote zwarte schimmelvlekken op het plafond. Uit de douche komt enkel een dun straaltje water en de warme kraan moet op volle kracht staan om het water een beetje op te warmen. In een tekstblaadje op de nachttafel verontschuldigt de directie zich op voorhand voor het beperkte comfort: “Unfortunately our ancesters did not have western tourists in mind when they were building centuries ago”. Toen bouwde men nog brede gangen voor de olifanten, maar lage deurtjes zodat alleen de mensen er doorheen konden. Dus worden we aangeraden “to bow before entering, to beware for insects and to be very careful with water because it is very precious”. Ik vind het eerlijk gezegd allemaal zeer charmant en verkies dit veruit boven sommige onpersoonlijke moderne hotels. Het is al vrij laat als we in het mooi beschilderde restaurant aanschuiven aan een eerder bescheiden, maar niet slecht buffet. Een van de obers is zeer fier dat hij ons in het Duits kan bedienen. Bij elke schotel geeft hij ons de Duitse benaming. Na afloop krijgen we in de tuin nog een show van een jonge goochelaar. Leuk en sympathiek. Om 22:45 uur, na het dagboek, de batterjen en de pc, kruipen we in bed, tevreden over alweer een mooi gevulde dag. 

 

vorige                                                      volgende

08:01 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: india, jodhpur |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.