27-02-13

Horn Please

Banner India.jpg

Dinsdag 4 december 2012 (1)

 

Het was hier op het platteland zeer rustig en stil vannacht, alleen af en toe een toeterende vrachtwagen op de even verder gelegen autostrade. De wekdienst gebeurt hier met een eeuwenoude klop op de deur, geen bel laat staan een telefoon. Dit is dus heritage. De douche geeft zo mogelijk nog minder water dan gisterenavond en we moeten ons dus behelpen met het kleine waterkannetje en de emmer. Na het ontbijt genieten we nog snel even van de heerlijk frisse ochtend en wandelen door de tuin, waar een groep jongemensen aan de yoga-oefeningen bezig is. We nemen een kijkje in de manège en bewonderen nog eens de elegante en krachtige Warmar-paarden die klaargemaakt worden voor een rit. De oortjes staan in een mooi boogje keurig rechtop. Vandaag rijden we naar Mount Abu, een bergdorp op 1.200 meter hoogte, in het Aravali-gebergte. Sinds jaar en dag is Mount Abu een belangrijke bedevaartplaats voor zowel hindoes als jains. Deze laatste groep kennen we in België omdat de meeste Indische diamantairs in Antwerpen tot deze religie behoren. De fruitplukkers in Haspengouw daarentegen zijn sikhs. De busrit loopt door Rajasthan, de 2e grootste staat van India maar ook de 2e minst dichtbevolkte.  Het grootste deel is namelijk woestijn. Rajasthan is de wieg van alle zigeuners en gisteren nog lazen we in een Indische krant dat nu wetenschappelijk bewezen is dat ook de Roma hier hun roots hebben. Op de snelweg (niet meer dan een tweevaksbaan) is dat merkbaar: een ononderbroken rij vrachtwagens vervangt de kamelencaravaans waarmee de nomaden vroeger hun goederen vervoerden. De vrachtwagens zien er allemaal voorhistorisch uit met hun vaak houten cabine en vierkante in twee gesplitste voorruiten. De meeste zijn van het lokale merk Tata en allemaal zijn ze bont versierd India Ch 7 dec 2012 071.JPGmet slingers en allerlei voorwerpen die de kwade geesten moeten afhouden: zwarte flochen of vlaggen vooraan, een wielschijf of een versleten schoen achteraan. Overigens stoppen de chauffeurs (ook onze bus) regelmatig onderweg bij een klein tempeltje en offeren er een gift om de bescherming van de goden af te kopen in het helse verkeer. Wellicht daardoor voelen ze zich ongenaakbaar en rijden ze als gekken. Op de belangrijkste kruispunten staan heilige koeien en ook bij hen willen de vrachtwagenchauffeurs op een goed blaadje staan. Ze kunnen er fris groen kopen dat er door vrouwen wordt aangeboden en de koeien laten het zich gretig welgevallen. Op de achterkant van zeer veel vrachtwagens staat in grote letters geschreven: “Horn please” en dat verklaart dan weer waarom hier zo veel geclaxonneerd wordt. Het is duidelijk: we moeten ons onderweg niet vervelen. Hier is van alles te zien en te beleven en dank zij de vaak geestige verhalen van François komen we er ook alles over te weten. Zo vernemen we dat de vrouwen hier geen sari maar een ghagra choli dragen, een lange rok en een strak aansluitend topje; waarom sommige vrouwen zware zilveren enkelringen dragen (als verzekerde bewaring van rijkdom); dat de enige reden om te sparen in India de bruidschat voor de dochter is en dat de Lohar, een niet zo graag gezien volk van smeden was.

 

We houden halt voor een sanitaire stop bij een hotel met grote souvenirwinkel. Onvoorstelbaar hoeveel brol hier opgestapeld ligt: massa’s armbanden, ringen, hoofddeksels, kleren, sjaals, olifantjes in alle mogelijke kleuren en formaten, messen en dolken, afbeeldingen van goden, koper en alle mogelijke glitter,… Als je ziet hoe weinig toeristen hier komen en dat ze ook aan onze groep nauwelijks iets verkocht krijgen, dan kan het niet anders of al die spullen liggen hier al jaren India Ca 04 dec 2012 039.JPGop een koper te wachten. Wij beperken ons tot het lenigen van de fysieke behoefte en stappen terug de bus op. Terwijl we gretig de vele taferelen onderweg in ons opnemen, benut François de gelegenheid om ons te onderhouden met allerhande wetenswaardigheden over dit fascinerende land. Hij vertelt ons dat alle huizen een kleine huistempel of –altaar hebben evenals een huispriester en dat de pelgrims honderden kilometers afleggen van tempel tot tempel en onderweg geen geld mogen uitgeven. Ze mogen gratis op de trein en leven van wat ze krijgen. Hij vertelt ons verder dat alle dorpen een koeienkliniek hebben waar de heilige dieren verzorging krijgen. Bij een verlaten benzinestation krijgen we het verhaal van de gebroeders Ambani, eigenaars van de Reliance-groep en rijkste familie van Indië, die noodgedwongen hun benzinestations moesten sluiten. Toen de ene broer voor de verjaardag van zijn schoonzus een Boeing cadeau gaf, wilde de andere broer natuurlijk niet onderdoen en schonk op zijn beurt een reusachtig schip aan zijn schoonzus. Intussen rijden we langs uitgestrekte velden met castorplanten waaruit olie voor medische en culinaire doeleinden wordt geperst. De meest gebruikte oliën in India zijn evenwel de mosterdolie en de koolzaadolie terwijl olijfolie hier enkel gebruikt wordt om in het haar te doen. Wat de cosmetica betreft leren we dat de kleine rode vlek op het voorhoofd, de bindi, tegenwoordig enkel een esthetisch doel heeft. Verder is er ook de sindoor, een rode streep in de haarscheiding, die aangeeft dat een vrouw gehuwd is. Bij tempels zie je tenslotte de sadhoe’s die grote strepen of vlekken dragen op het voorhoofd en het hele lichaam. Langs de weg zien we vrouwelijke arbeidsters met grote ronde schalen op het hoofd waarin ze stenen en zand vervoeren. Ook zij dragen tijdens het werk mooi gekleurde kleren. Hier en daar staan mannen zich uitgebreid te wassen bij een waterpomp. Vrouwen doen dat vòòr zonsopgang en zonder hun kleren uit te doen. Ook kinderen dragen dag en nacht dezelfde kleren. Intussen geven we onze ogen de kost langs de weg: we zien vooral veel koeien maar ook ezels, honden en hier en daar een kameel. Er bloeien oleanders in het wild en af en toe kleurt een bougainvillea oogverblindend paars of roze. De vele toektoeks die we voorbijrijden puilen uit van de opgestapelde mensen. Sommigen hebben zelfs binnenin geen plaats en hangen dan maar achteraan naar buiten. Deze voertuigen zijn hier veel gebruikt als taxi voor langere verplaatsingen en ze zijn dan ook prominent aanwezig in het verkeer. De meeste zijn fleurig versierd.

 

vorige                                                   volgende

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: india |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.