03-03-13

Een Indische autosnelweg

Banner India.jpg

Woensdag 5 december 2012 (1)

 

We rijden naar Udaipur vandaag. Als we om 7:30 uur vertrekken is het leven duidelijk nog niet op gang gekomen. De ochtendnevel tussen de palmbomen op de heuvelflanken zorgt voor een prachtig landschap. We hebben ongeveer de hele voormiddag te rijden en dat geeft François dus weer de gelegenheid om ons een en ander te vertellen. Bij een eerste stop worden we aangesproken door een pelgrim in oranjegeel kleed en met bedelstaf. Hij heeft een rode streep op zijn voorhoofd en draagt een grote amulet rond zijn hals. Ook enkele jonge studenten proberen in India Ca 05 dec 2012 012.JPGgebrekkig Engels een gesprekje aan te knopen. Ze studeren landbouw en zijn op studiereis.  Veel verder dan “where are you from?” komen ze echter niet. We zetten de rit verder over een heuse autosnelweg van 2 maal 2 rijvakken deze keer én een middenberm. Maar ook hier zien we taferelen die we ons in het westen niet kunnen voorstellen. Spookrijders zijn schering en inslag, zowel per vrachtwagen, auto als bromfiets. Er rijden alle mogelijke voertuigen, net zoals op een gewone weg: kamelenkarren, bromfietsen, fietsen, zelfs een herder met zijn kudde schapen. En natuurlijk zijn er ook de koeien, die ongestoord op de weg wandelen. Het verkeer rijdt er handig omheen of stopt om ze te laten oversteken. Voetgangers wandelen op de pechstrook en ook zij steken zonder aarzelen de snelweg over. Sommigen zitten in het gras van de middenberm te kletsen. Wanneer de weg wegens een ongeval geblokkeerd is, keert iedereen zonder verpinken gewoon om en keert spookrijdend terug. Voor dit doel zijn er trouwens doorgangen in de middenberm gemaakt waar je kan terugdraaien. We zien ook een ambulante tempel op een karretje en twee mannen met een “waarzeggerkoe”, die van dorp tot dorp trekken. Wanneer we even verder door een stadje rijden, passeren we een universiteit en dat is voor François de gelegenheid om ons iets meer te vertellen over het onderwijssysteem in India. De schoolplicht eindigt op 16 jaar en dan volgt het college waar na 2 jaar een studierichting moet gekozen worden. Voor toelating tot de universiteit gelden de volgende prioriteiten: 1. de behaalde schoolresultaten en 2. de afkomst waarbij de laagste kasten positief gediscrimineerd worden. Let op, het kastenstelsel heeft niets met rijkdom te maken maar enkel met afkomst. Zo zijn er in de hoogte kaste eveneens mensen die in armoede leven. Belangrijk is ook het verschil tussen public en private schools. Deze laatste bieden veel beter onderwijs maar zijn ook zeer duur, terwijl de publieke school gratis is. De kinderen in uniform die we overal zien, gaan naar een private school. Voor de topuniversiteiten moet een toegangsexamen worden afgelegd. Het is niet uitzonderlijk dat er 30 à 40.000 kandidaten zijn voor 400 plaatsen. De 5 kandidaten met het beste resultaat, worden gratis toegelaten; anderen worden vaak opgevist door bedrijven die het studiegeld betalen. 

 

 

Om 11:30 uur bereiken we Udaipur. Op weg naar het restaurant wandelen we eerst over een markt en door de drukke winkelstraten. Hier ontvouwt zich natuurlijk opnieuw een kleurrijk spektakel van winkeltjes, kraampjes en mensen. Vrouwen in bonte kledij zitten op de grond achter keurig gestapelde groenten en fruit of zitten rieten manden te vlechten.

India Ca 05 dec 2012 051.JPG

In de deuropening van de winkeltjes zitten de mannen hun klanten af te wachten. Stootkarren en uitbundig versierde bestelwagentjes voeren de goederen af of aan. Ook hier poseren de meeste mensen gewillig voor de camera en wij maken natuurlijk massa’s foto’s waardoor het ons moeite kost om de groep niet uit het oog te verliezen. We komen bij een tempel en bestijgen de steile trappen tot aan de voet van een fraai gesculpteerde toren. Op blote voeten natuurlijk. Binnen in de tempel mogen we niet fotograferen, maar er is rondom ruim voldoende te zien. Een luizige sadhoe, met pikzwart haar, donker van huid en met een al even duistere blik zit ons aan te staren. Na het bezoek aan de tempel wandelen we door een wirwar van smalle steegjes naar restaurant Jagat Niwas Palacein het gelijknamige hotel. Het is een prachtige 17e eeuwse haveli of oud herenhuis met een schitterende binnenplaats. De muren zijn getooid met kleurige tekeningen en via de witmarmeren trappen komen we in het restaurant op de bovenste verdieping. Hier hebben we een schitterend uitzicht over een luxehotel dat middenin het water is gelegen. Sprookjesachtig! We eten er deze keer niet van een buffet, maar de diverse gerechten worden ons een voor een aan tafel geserveerd. We onthouden vooral de heerlijke “butter chicken”.

India Ca 05 dec 2012 252.JPG

Na de lunch bezoeken we het City Palace, een immens paleis dat nog steeds gedeeltelijk door een maharadja wordt bewoond. We wandelen langs kanonnen en soldaten met rode muts met pompon en door de majestueuze ingangspoort komen we in een uitgestrekt en mooi onderhouden park. In het paleis wandelen we van de ene binnenplaats naar de andere. Vaak bieden ze een mooie doorkijk naar de “witte stad” en/of het meer en alle hebben ze gevels en nissen en erkers met schitterend inlegwerk en fraaie mozaïeken. Als we buitenkomen uit het paleis worden net de prachtige witte paarden van de maharadja naar binnen geleid. Achter de hekken zien we een rode oldtimer voor de deuren van het paleis staan, een teken dat de maharadja thuis is.

 

india,udaipurvoor meer foto's van Udaipur: klik hier

 

 

 

 

 

 

vorige                                            volgende

 

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: india, udaipur |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.