12-04-13

Agra Fort

Banner India.jpg

Woensdag 12 december 2012 (1)

 

Vandaag reizen we weer met de trein, maar eerst brengen we nog een bezoek aan het Agra Fort, de oninneembare rode burcht met zijn indrukwekkende verdedigingsmuren. Bij de ingangspoort wandelen apen op de hoge muren, loerend op het minste stukje eetbaars dat wij zouden kunnen laten vallen.

India Ca 12 dec 2012 013.JPG

De toegang tot het fort loopt door een traag oplopende smalle gang. Hiervan wordt gezegd dat hij als list werd gebruikt bij een eventuele inval met olifanten. Boven werden de dieren bestookt met olie waardoor ze in tientallen naar beneden gleden en met hun logge lichamen de ingang opnieuw blokkeerden. En dan wordt François afgelost door Ali, de lokale gids. Die spreekt ongelooflijk traag en monotoon. Dat wekt enige hilariteit in de groep, maar het moet gezegd, hij is zeer competent en zijn Engels is perfect verstaanbaar. Hij leidt ons van het ene paleis naar het andere. Het fort werd gebouwd door Akbar de Grote. Die had twee dochters en hij bouwde een paleis voor elk van hen. Er zijn prachtige wand- en plafondversieringen te bewonderen en kunstig uitgewerkt marmer in de vele zuilen en nissen. Gezien het vroege uur is het er nog niet druk dus we kunnen ongehinderd en naar hartenlust fotograferen. Het is nog maar 9 uur als we de burcht verlaten en naar het station afzakken. Onderweg is goed merkbaar dat Agra een zeer gepolueerde stad is. De lucht is sterk verontreinigd door de vele bevuilende electrische generatoren “made in China”. De elektriciteit valt hier overigens zeer vaak uit.  En verder is er de vervuilde rivier, die eerst door Delhi stroomt en van daaruit allerlei smurrie meevoert.

 

Aan het station is het relatief rustig maar aan de bus worden we belaagd door talrijke bedelaars. Eén van hen valt op door zijn enorme “olifantenvoet”. Ook hij is een vriend van François, die hem behalve chocotoffs en af en toe wat geld, ook een rolstoel heeft geschonken. Het weerzien is uitbundig. We moeten een halfuurtje wachten op het perron en kijken toe hoe de kruiers zonder veel moeite tot twee van onze zware koffers op hun hoofd torsen. Ook hier spelen de apen boven onze hoofden en verder geven we onze ogen de kost aan de andere reizigers, de bedelaars en de overvolle treinen met hun droevig kijkende mensen achter de tralieraampjes of buitenhangend aan de deuren. We nemen de trein die naar Bhopal rijdt, de hoofdstad van Madhya Pradesh en bij ons vooral bekend door de milieuramp die er in 1984 door een bedrijf van Union Carbide werd veroorzaakt, één van de ergste milieurampen uit de geschiedenis. Wij moeten echter niet zo ver maar slechts tot Jhansi.

India Ca 12 dec 2012 171.JPG

De wagons zijn veel minder luxueus en nog vuiler dan gisteren. In het halletje bij de deur is de urinegeur van de toiletten niet te harden. Af en toe laat iemand de buitendeur openstaan om te verluchten zodat de deuren hangen te klepperen in de wind en het in de trein veel te koud wordt. Ik heb ze niet gezien, maar collega’s van de groep beweren dat er een muis door onze wagon liep. Bij het binnenrijden van het station kijken we op de achterzijde van de huizen. Honderden meters lang is het één vuilnisbelt. Hier leeft het ongedierte ongetwijfeld weelderig en in groten getale. Wij zijn er tot nu toe nog gespaard van gebleven, maar in de straten van Amritsar heb ik toch een rat zien lopen en iemand anders zag er een in Deogarh. Hier zien we het echte India, even weg van de toeristische centra. Het is een hele rit en we zijn blij dat we na 3,5 à 4 uur Jhansi bereiken. Jhansi Junction is een belangrijk treinstation want het is rechtstreeks verbonden met de belangrijkste steden in heel India. Daarenboven is Jhansi een belangrijke studentenstad, dus gewoonlijk is het hier zéér druk. Vandaag echter niet en François denkt dat dat komt omdat het vandaag een speciale dag is: 12 december 2012 (12.12.12), de datum waarop de Maya’s het einde van de wereld voorspeld hebben en de Indiërs zijn natuurlijk ook niet wars van mystieke getallen. Het is nu 14:00 uur en we hebben nog een kleine afstand af te leggen naar Orchha waar ons een nieuwe chauffeur wacht en een nieuwe bus, al is die duidelijk minder nieuw dan de vorige. Maar in vergelijking met wat je hier allemaal ziet rondrijden, is deze natuurlijk grote luxe. Even buiten de stad komen we terecht in een enorme verkeerschaos. De politieagenten op de kruispunten draaien zot en staan machteloos tussen de toeterende auto’s, riksja’s en brommers. De vrachtwagens geraken noch voor- noch achteruit en ook onze bus moet zich moeizaam door het gewriemel wurmen. 

 

voor meer foto's van het Agra Fort: klik hier

 

vorige                                                 volgende

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: india, agra, trein |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.