03-05-13

Brandstapels aan de Ganges

Banner India.jpg

Vrijdag 14 december 2012 (3)

 

Het is al flink aan het deemsteren als we aan de Ganges komen. Brede trappen, ghats genoemd,  dalen af tot aan de waterrand en de stroom is hier zeer breed. Aan de drukke oever liggen grote roeiboten klaar om de vele toeristen op te vangen, die net als wij, de avondceremonie op de oevers willen bekijken vanop het water.  Ook wij nemen plaats in een van de sloepen en twee jongemannen roeien ons de rivier op. François neemt ook een klein jongetje mee aan boord die een grote korf draagt met drijvende kaarsjes en bloemen, die we straks op het water moeten laten drijven.  Daarbij mag je een wens doen, maar die van mij zal wellicht niet verhoord worden, want mijn kaarsje dooft meteen als ik het te water laat. We varen eerst een tijd traag langs de oevers die baden in het licht tot bij één van de crematieplaatsen. Hier en daar flakkert een brandstapel hoog op tussen de zwarte smurrie vol halfverbrand hout en bloemenkransen, die getuigen van wat zich hier heeft afgespeeld.

india,varanasi,benares

Het is nu volledig donker en foto’s maken mag hier niet. Bij een crematie wordt het lijk in een doek gewikkeld, in de Ganges ondergedompeld en vervolgens op de brandstapel gelegd.  De oudste zoon steekt het vuur aan nadat hij 3 maal rond de brandstapel is gelopen, volledig kaal geschoren en gekleed in een lang wit kleed. Na afloop verwijdert iedereen zich en de crematieplaats wordt opgekuist door onzuivere kastenlozen, terwijl de anderen zich in het water van de rivier zuiveren. De as wordt dagelijks samen met het afval in de Ganges geveegd en het is dan ook niet verwonderlijk dat dit één van de meest vervuilde rivieren ter wereld is. En dat zie je ook: het water kleurt inktzwart. Later zie ik in een tv-reportage dat de lijken vaak niet helemaal opgebrand zijn en dat soms menselijke overschotten op het water drijven. Mensen die zich geen brandstapel kunnen veroorloven, schuiven de lijken zelfs zonder meer het heilige water in waar ze enkele uren blijven ronddrijven vooraleer naar de bodem te zakken. Jaarlijks worden hier niet minder dan 33.000 lijken verbrand of rechtstreeks aan de heilige rivier toevertrouwd. Het meest onbegrijpelijke is nog dat de pelgrims zich hier ten overvloede komen baden en zelfs… gretig van het vervuilde water drinken.

 

Er is een massa volk op en rond het water. We varen nu naar de Kashi Vishwanath Temple waar elke avond een ceremoniële sluiting van de tempel plaats heeft. Op een breed podium en onder grote spots staan een tiental priesters in rood en witte gewaden de omgeving te zuiveren door rythmisch en mooi synchroon te zwaaien met rook, vuur, kamfer, e.a. Intussen klinkt een eentonig gezang en het lawaai van trommels en belletjes.

India Ca 14 dec 2012 306.JPG

Het is best een indrukwekkende vertoning al geeft het geheel ook een beetje het gevoel strikt geënsceneerd te zijn ten behoeve van het toerisme. Maar dat zal wel niet. Als we na afloop terug aan wal gaan, hangt er een gordijn van nevel en rook, maar vooral een indringende stank van urine. We willen hier zo snel mogelijk weg. We wandelen door de drukke winkelstraat terug naar de riksja’s en letten goed op om niet in de drek te trappen. Er is nog even wat opschudding wanneer één riksja een wiel verliest, maar algauw bereiken we de bus die ons terug naar de luxe en vooral de netheid van ons hotel brengt. Het is nog maar 20 uur en dus tijd voor het diner, dat overigens zéér lekker is. Om 21:45 uur zijn we al op onze kamer. De drukte, maar vooral de ervaringen op en rond de Ganges, zinderen nog een hele tijd na. Wat een belevenis! Het is onmogelijk om dit te beschrijven, dat moet je gezien hebben. Maar… het is niet geschikt voor iedereen, denk ik.

 

Voor meer foto's van Varanasi: klik hier

 

vorige                        volgende

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: india, varanasi, benares |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.