30-03-13

Op zoek naar de Bengaalse tijger

Banner India.jpg

Zondag 10 december 2012 (2)

 

Het is 12:30 uur als we aankomen bij het Nahargarh Fort, ons hotel in Ranthambore. Ook hier blijven we twee nachten. Een immens wit paleis, volledig ommuurd, doemt op in de vlakte. We moeten een paar toegangspoorten door vooraleer we in een tuin met fonteinen en kanaaltjes terechtkomen die naar het hoofdgebouw leidt. Op de binnenkoer voor de receptie spuit een India Ca 09 dec 2012 109.JPGfonteintje met blauwe en witte tegeltjes, een fris straaltje water de lucht in. We zijn ademloos bij zo’n overweldigende  pracht. Heel dit complex is nieuwbouw maar bij mij komt het op geen enkele manier kitscherig over. De heldere blauwe lucht en de vele bloemen zorgen voor een echt zomerse sfeer. Langs gangen met marmeren vloeren komen we bij onze kamer. Voor de deur ervan beschikken we over een ruim terras met tuinmeubelen en uitkijk op de binnenkoer aan de ene en het zwembad aan de andere kant. De kamer zelf is zeer ruim en stijlvol ingericht. We beginnen met een lunchbuffet in de ronduit betoverende eetzaal met rondbogen, zuilen en overal spiegeltjes en mooie oude schilderijen aan de muur. Het buffet is zeer uitgebreid maar vooral bijzonder lekker. Dit belooft voor de komende twee dagen! In een keukentje op de zijkant van het restaurant is een kok constant bezig verse naan te bakken, de typische platte broodjes. We zijn naar hier gekomen om de Bengaalse tijger te zien. Volgens François hebben we 90% kans om er minstens één te zien te krijgen. Eerst echter even naar de kamer om ons nog wat extra te beschermen tegen de zon en om warme kleren op te halen want na zonsondergang kan het koud worden. Ook nu geven we eerst een pakketje met wasgoed af want de laundry service is hier veel goedkoper dan gisteren.


Vol goede moed vertrekken we om 14:30 uur voor onze eerste safari van een drietal uren in het Ranthambore National Park. We worden afgehaald door een ranger en in een grote open jeep India Ca 09 dec 2012 195.JPGrijden we naar de ingang van het park. Aanvankelijk rijden we samen met toeristen en pelgrims op een vrij drukke weg tot aan de eigenlijke ingang van het park. Dan gaat het over zandwegen met veel rotsstenen hobbelend de brousse in. Het duurt niet lang vooraleer we het eerste wild te zien krijgen: eerst alleen vogels maar weldra ook  apen, herten, antilopen en wilde varkens. Onder de vogels zijn de pauwen het talrijkst maar de kingfishers of ijsvogels met hun felblauwe vleugels zijn veruit de mooiste. In de verte zien we zelfs een grote eenzame arend. Maar van de tijger is er voorlopig geen spoor. De natuurgids vertelt ons dat er in het Ranthamborepark momenteel een 50-tal verblijven. Ze hebben allemaal een nummer en we bevinden ons momenteel in het territorium van T17, een vrouwtje. Vroeger plantte men de dieren een chip in zodat ze gemakkelijk konden gelocaliseerd en gevolgd worden. Men stelde echter vast dat de vrouwtjes weliswaar genoeg contact hadden met mannetjes, maar jammer genoeg niet drachtig werden. Pas toen men de chips verwijderde, lukte het wél en begon het tijgerbestand opnieuw aan te groeien. Daarenboven is de jacht op de tijgers pas in 1975 verboden geworden. Vorige maand nog werd hier nog een opzichter door een tijger gedood met als gevolg dat nu niemand nog te voet het park in mag. Dus ze zijn er wel degelijk, maar nu laten ze zich niet zien. Af en toe stopt de jeep en moeten we heel stil blijven om de “alarm calls” van de andere dieren te horen. Soms draait de chauffeur dan plots de jeep snel om en keren we terug, onmiddellijk gevolgd door een paar andere jeeps. Telkens laait onze hoop dan op en stijgt de spanning een beetje, maar telkens weer eindigt het op een ontgoocheling. De ranger heeft echter wel steeds een uitleg: het alarm ging vermoedelijk om een luipaard die zelf te schuw is om uit de heuvels naar beneden te komen. Het zou kunnen…

India Ca 10-11 dec 2012 018.JPG

Tegen 17:30 uur wordt het stilaan donker en is het tijd om naar het hotel terug te keren. Morgen komen we terug en hebben we hopelijk meer succes. In het hotel wacht François, die niet was meegegaan, ons op met koffie of thee en een koekje. Het is intussen frisjes geworden, maar op de binnenkoer hangt nog een beetje de warmte van de dag. Nadat we ons op de kamer verfrist hebben, schuiven we aan voor het dinerbuffet mét barbecue. Als we om 22:00 uur naar de kamer terugkeren, hebben we zin om nog even uit te blazen en wat frisse lucht te happen op ons mooie terras. François zit er ook en we hebben nog een leuke babbel over zijn ervaringen in dit land. Hij is ook zeer belezen en suggereert mij enkele interessante boeken sover India. Naast “De Witte Tijger” van Aravind Adiga zijn dat “Holy Cow” van Sarah MacDonald, “Behind the Beautiful Forevers” van Catherine Boo en “Shantaram” van Gregory David Roberts. Ik ga ongetwijfeld proberen om ze hier nog op de kop te tikken.

 

vorige                                  volgende

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: india, ranthambore, tijgersafari |  Facebook | |

27-03-13

Paleis der Winden

Banner India.jpg

Zondag 9 december 2012 (1)

 

Het is op deze zondagochtend zeer kalm op straat als we om 8 uur stipt vertrekken op weg naar Ranthambore National Park, waar we op zoek gaan naar de Bengaalse tijger. Op een hoek van de straat is er echter wel wat volk bijeengestroomd. Dit is de melkmarkt. De kopers stropen de mouwen op en steken hun hele arm in de kannen om de kwaliteit van de melk te testen. Op een andere hoek zijn grote groepen dagloners verzameld, maar de grootste drukte heerst bij een immense Chinese markt. Alvorens Jaipur te verlaten stoppen we nog bij de Waha Mahal of het Paleis der Winden dat nu in de ochtendzon ligt te schitteren en zijn mooiste kleuren prijsgeeft.

India Ch 09 dec 2012 009.JPG

Het paleis bestaat uit een indrukwekkende gevel van vijf verdiepingen met niet minder dan 953 vensters, balkons en erkers. Achter de vensters ligt enkel een gang want het “paleis” is enkel gebouwd om de vrouwen van de harem toe te laten ongezien de jaarlijkse praalstoet van de maharadja te volgen.  Eigenlijk is het dus een soort grote tribune. We houden enkel een fotostop, maar daarin zijn we niet alleen. De meeste bussen met toeristen stoppen hier en er staan dus een hele reeks verkopers en bedelaars. Sommigen zijn de vrienden van François en hij steekt hen dan ook een handje toe. Van een van hen, een kreupele man, koopt bijna iedereen postkaartjes en een andere mag enkele kilometers mee de bus op om zijn kruiden en specerijen aan te bieden. Wij beperken ons tot een zakje ‘sounf’, een mengeling van anijszaadjes en suiker, die na de maaltijd wordt gegeten als digestief en om de adem te zuiveren. De weg loopt nu langs de oude koninklijke weg naar Agra waar destijds de vrouwenbaden gevestigd waren. En dan gaat het weer langs dorpjes met de intussen vertrouwde beelden van stalletjes en kraampjes (vooral op de kruispunten) en mannen die zich uitgebreid op straat staan te wassen of hun tanden te poetsen.  Op de weg vallen de vele eigenaardige voertuigen op die het midden houden tussen een tractor en India Ca 09 dec 2012 078.JPGeen kleine vrachtwagen. Het zijn jugaads: op het onderstel van een jeep of vaak zelfs op een houten onderstel is een dieselmotor geïnstalleerd als aandrijving. Op die manier ontlopen de eigenaars de dure autotaks. Het voertuig heeft zelfs zijn naam gegeven aan een beweging van enthousiaste creatieve Indiërs die proberen op een kostenefficiënte manier problemen in het dagelijkse leven op te lossen. Vandaag krijgen we van François het verhaal over de eunuchen of hijras die hier soms de ‘derde sexe’ of ‘the invisibles’  genoemd worden en vaak als vrouw gekleed gaan. Hun aantal in India wordt op 25 à 250.000 geschat en ze leven in gesloten gemeenschappen. Bij de bevolking worden ze tegelijkertijd gerespecteerd en gevreesd want ze hebben de gewoonte om als ongenode gasten bruiloften onveilig te maken. Ze zingen er dan schunnige liederen en dreigen met vervloeking als hen geen geld gegeven wordt. Verder entertaint François ons met een one-man-show over zijn ervaringen met de Ayurvedische massage en tracteert ons op een cola met Indische rhum. Hij zal dat later nog een paar keer herhalen. Hij “beloont” ons trouwens ook regelmatig met een chocotoff. Hij heeft er een hele vracht meegenomen want hij heeft de gewoonte om ook zijn Indische vrienden en helpers op deze Belgische lekkernij te vergasten.

 

voor meer foto's van Jaipur: klik hier

 

vorige                                              volgende 

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: india, jaipur |  Facebook | |