12-01-14

Kolmanskop

Banner Namibie.gif

Dinsdag 24 september 2013 (1)

 

Ik heb zeer goed geslapen maar toch ben ik om 5:45 uur al wakker terwijl de wekker pas op 7 uur gezet is. We mogen vandaag een beetje langer slapen, want we vertrekken iets later dan gewoonlijk. We blijven namelijk in de buurt van Lüderitz en om eerlijk te zijn, ik heb geen te hoge verwachtingen vandaag. De hemel is wolkenloos en de wind lijkt te zijn gaan liggen. Toch verwachten we hier geen hoge temperaturen, dus we trekken een warme trui aan. Het ontbijt valt mee: er is een zeer lekkere omelet en zelfs vers gebakken wafeltjes. Als we vertrekkensklaar buitenkomen, is Bruce druk in de weer. De bus heeft een platte band, of een ‘papwiel’ zoals ze hier zeggen. Er zijn twee plaatselijke mechaniciens opgetrommeld, want daar maakt Bruce zijn handen niet aan vuil! Op een primitieve maar efficiënte manier is het euvel vrij snel verholpen en we kunnen vertrekken. Als eerste staat vandaag Kolmanskop op het programma, een verlaten mijnstadje op een tiental kilometer buiten Lüderitz waar destijds diamanten werden opgegraven. Toen die op bleken te zijn, is het stadje verlaten en nu is het een echte spookstad met geheel of half vervallen villa’s. Dank zij het droge klimaat is alles tamelijk intact gebleven maar de wind heeft het zand in en rond de gebouwen hoog opgehoopt. Dat levert hallucinante beelden op.

Namibie Carlos 5 110.JPG

Er is zeer veel volk, vooral Duitsers natuurlijk. Voor de rondleiding sluiten wij echter aan bij de Afrikaanse groep en krijgen dus de uitleg van de gids in een sappig Afrikaans. Hij is een “baster”, d.w.z. een kleurling van gemengd blank-zwarte afkomst. Het woord is afgeleid van het Nederlandse bastaard. De basters zijn fier op hun afkomst en streefden een lange tijd naar een onafhankelijke staat: de Free Republic of Rehoboth. Tegenwoordig hebben ze zich ermee verzoend dat dat niet lukt. We verzamelen in de grote feestzaal-casino waar nog een oude piano staat en enkele antieke gymnastiektoestellen. Hier is ook een typische duitse kegelbaan ondergebracht. Vervolgens bezoeken we de winkel, de nog volledig gemeubelde woning van de winkelbediende en de ijsfabriek. Allemaal interessant, maar het duurt nogal lang. Ik ben ongeduldig om het stadje in te trekken en in en tussen de woningen foto’s te gaan maken. Zo bezoeken we de vervallen villa’s van de mijndirecteur, de boekhouder en de hoofdonderwijzer. Er hangt inderdaad een speciale sfeer maar het bezoek duurt toch wel een beetje te lang. We zijn dan ook blij dat we om 11:30 uur eindelijk terug de bus op kunnen die ons terug brengt naar Lüderitz

Namibie Carlos 5 187.JPG

Het is echter nog te vroeg voor de lunch, dus we rijden nog even tot aan Shark Island. Eigenlijk is het geen eiland maar een schiereiland op het einde van de baai. De zee klotst er tegen prachtige granietrotsen en in een mooi aangelegd parkje staat een gedenksteen voor de slachtoffers uit de Herero-oorlog begin vorige eeuw. Hier was namelijk een concentratiekamp gevestigd waar duizenden inboorlingen de dood vonden. Het is warm en zonnig en we slenteren er een beetje doelloos rond om tegen 12:00 uur terug te keren naar het Nest Hotel voor de lunch.

 

vorige                              volgende

08:01 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: namibie, luderitz, kolmanskop |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.