27-11-14

Een ontgoochelend charmehotel


frankrijk

Maandag 1 september 2014

Als we opstaan is er blauw aan de hemel maar ook zware wolken boven en achter de bergen. Ondanks de frisse wind verkiezen we toch om het ontbijt buiten te nemen. Het is een zeer divers en verzorgd buffet en niettegenstaande het af en toe toch wel een beetje té fris is, genieten we van de vakantiesfeer. Om 09:30 uur verlaten we het prachtige domein van Château Les Oliviers de Salettes. In laatste instantie hebben we besloten om toch maar een stuk autostrade te nemen ook al hebben we vandaag maar een 450 kilometer te doen.  Anders wordt het veel te gejaagd, vrezen we. We volgen de autosnelweg tot Vienne en dan nog enkele kilometer richting Saint-Etienne. Er is druk maar vlot verkeer. We proberen Lyon langs de westkant te ontwijken, maar dat valt tegen: hier gaat het zeer traag wegens de drukte en de vele verkeerslichten.  Dit was dus geen goed idee. Via enkele nieuwe snelwegen, die voor onze gps nog onbekend zijn, gaat het vervolgens richting Roanne. De weg is zeer kronkelend en loopt door mooie lanschappen. In de frankrijkhoop op een aantrekkelijk restaurantje verlaten we even de hoofdweg en rijden naar Lay. Dit is een mooi dorpje, maar er is geen enkel restaurant of terrasje te bespeuren. Dan maar weer de drukke N9 op en in Saint-Symphorien vinden we uiteindelijk het Hotel de la Poste. Aantrekkelijk is het niet echt maar bij gebrek aan beter stappen we toch maar binnen. Het is immers intussen al 13:30 uur dus hoog tijd voor het middageten. Het Hotel de la Poste ademt nog helemaal de sfeer van 40 jaar geleden, ondanks een poging om het wat op te frissen en te moderniseren: een net maar eenvoudig en volks interieur en eenvoudig is ook de kaart. We eten een lekker verse salade de chèvre chaud met drie toasts en drinken er een demi pichet de rouge bij. Lekker! En de prijs is navenant: we betalen amper 23 euro in totaal.

Om 14:15 uur zetten we onze reis verder. Vanaf hier wordt het een tocht zonder veel geschiedenis. We volgen blindelings onze gps en die verkiest steevast de routes nationales met hun druk vrachtwagenverkeer. Het is opletten voor de vele verkeerslichten, rotondes en hoge verkeersdrempels. Daarenboven moeten we voortdurend alert zijn voor de snelheidsbeperkingen: 70, 50 of zelfs 30 km/uur maximum. We zijn voorzichtig want in de krant las ik dat er nog nooit zoveel Belgen geflitst zijn in Frankrijk dan dit jaar. De Fransen hebben er duidelijk minder problemen mee, want zij weten de vele vaste radars uiteraard staan en ze vliegen ons dan ook aan hoge snelheid voorbij.  De geplande koffiestop in Autun kan niet doorgaan omdat het centre ville volledig is afgesloten voor een landbouwbeurs. Dan maar geen koffie.

frankrijk

Het is 18 uur precies als we Avallon bereiken, onze bestemming voor vandaag. Ons hotel ligt even buiten het stadje langs een prachtig baantje langs een kabbelend riviertje: de Hostellerie du Moulin de Ruats, een charmehotel waar we veel van verwachten. Maar we krijgen een piepklein en ouderwets kamertje op de achterkant boven de oude watermolen. We zijn een beetje ontgoocheld want er is ook alleen maar wifi in de “partis communes” en die is dan nog uitermate zwak. Op het terras is er zelfs geen verbinding. We nemen toch maar plaats op het terras en drinken een Leffe en een Perrier. Het is er zeer rustig en mooi, maar eenzaam en mistroostig.  Tot overmaat van ramp blijkt het restaurant vandaag gesloten zodat we noodgedwongen voor het diner moeten uitwijken naar hotel-restaurant “Les Fleurs”, vijf minuutjes verder. Als we er om 19:30 uur aankomen, zit het restaurant nagenoeg volledig vol. Het is een eenvoudig tweesterrenhotelletje, sober maar betrekkelijk stijlvol. Het eten is lekker. We opteren voor een een jambon persillé en daarna een excellente filet de boeuf Charolais die perfect omkaderd wordt door een gratin de pommes de terre en een sauce à la moëlle (beenmerg). De wijn is voortreffelijk maar de glaasjes superklein.  Al bij al wordt het toch een mooi en gezellig diner. We zijn terug op onze kamer om 21:45 uur.

 

vorige                 volgende

15:50 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk |  Facebook | |

19-11-14

Door de Drôme Provençale

banner méjannes.jpg

Zondag 31 augustus 2014

Vandaag vatten we de terugreis aan.  We willen het ook nu rustig aan doen en hebben besloten om het traject te verdelen over drie dagen. Vooraleer afscheid te nemen van onze vrienden, genieten we nog van een gezellig ontbijt (R is verse broodjes en croissants gaan halen). De hemel is wolkenloos maar er staat een beetje wind waardoor het duidelijk frisser is dan de vorige dagen. Om 10:15 uur zijn we klaar voor het vertrek. Het is kalm op de baan. We moeten niet veel kilometers afleggen vandaag, dus we kunnen ons wat sight-seeing permitteren. Via Lusson gaat het richting Bagnols-sur-Cèze waar we eeen eerste keer willen uitstappen om het stadje te verkennen. Het stadscentrum is echter afgesloten voor een belangrijke markt en er is nergens een parkeerplaats te vinden zodat we noodgedwongen verder rijden. Ook in Pont-Saint-Esprit houden we geen halt maar beperken ons tot het van verre bewonderen van een prachtige kerk op de heuvelflank. We steken de Rhône over en komen meteen in een groenere streek terecht met rustige en schilderachtige wegen. Dit is de Drôme Provençal. Nu gaat het langs de uitgestrekte wijngaarden van de Côtes-du-Rhône. Het is middag als we stoppen in Mondragon en vervolgens IMG_9563.jpgeen smal baantje inslaan naar Rochegude, een superrustig en zeer idyllisch dorpje in het groen. We parkeren de auto en beklimmen de trappen naar het pittoreske kerkje in de hoop boven een restaurantje te vinden. Behalve een poepchique kasteel van ‘Relais et Châteaux’ is er echter niets te vinden. Gelukkig hebben we nog en koek in de auto want ik krijg zowaar een kleine flauwte. We doen een klein wandelingetje maar er staat een vrij stevige wind en om 12:45 uur stappen we terug in de auto en zetten onze weg verder. In een van de volgende dorpjes zijn we nog net op tijd om in een boulangerie een broodje en een croissant te kopen vooraleer ze de winkel sluiten. Het wordt dus een picknick op een bankje onder een boom. We zijn nog steeds in de wijnstreek van de Côtes-du-Rhône. In Suze-la-Rousse komen we langs een kasteel dat de “Université du Vin” huisvest. Even verder stoppen we voor enkele mooie foto’s van de wijngaarden waar de rijpe blauwe druiven weelderig hangen te wachten om geoogst te worden. Even verder stoppen we bij de Abbaye de Bouchet.

IMG_9575.JPG

Het pleintje ligt er op deze zondagnamiddag vredig bij onder de warme zon. Gelukkig zorgen enkele oude platanen voor een welkome frisse schaduw. De staalblauwe hemel, het spel van licht en schaduw en de historische gevels van de abdij zorgen voor enkele mooie plaatjes. Verder rijden we langs uitgestrekte lavendelvelden die er helaas uitgebloeid en gesnoeid bij liggen. De zonnebloemen en een enkel veld met tomaten zijn de late getuigen van de voorbije zomer terwijl de pompoenen al de aankomende herfst aankondigen. Af en toe bemerken we ook een omheinde boomgaard met jonge eiken. Hier worden truffels geteeld. In de verte ontwaren we het silhouet van de machtige Mont Ventoux.

Via Montségur-sur-Lauzon en La Baume-de-Transit rijden we vervolgens naar Grillon een schilderachtig middeleeuws stadje bovenop een heuvel die uitkijkt op de vallei van de Lez. Hier  lassen we een stop in. Door een oude stadspoort wandelen we het oude centrum binnen en ontdekken er een interessant sociaal en architectonisch project. Op en tussen de ruïnes van het stadje heeft de Franse architect-urbanist George-Henri Pingusson tussen 1974 en 1978 achttien sociale woningen opgetrokken die perfect in het middeleeuws stadscentrum zijn geïntegreerd. Om 14:45 uur trekken we verder tot in Grignan waar we tot aan de voet van het imposante renaissancekasteel klimmen van waar we een mooi panoramisch uitzicht hebben over de streek en de daken en smalle straatjes van het stadje. Het is nog steeds mooi weer en er heerst een relaxte IMG_9624.JPGzondagnamiddagsfeer. Beneden op een pleintje, aan de voet van een mooi standbeeld van la Marquise de Sévigné, bekend om haar brieven, verpozen we even op een gezellig terrasje bij een frisse limonade en Perrier. Het is nu nog maar 16 uur en nog slechts een half uurtje rijden naar Charols, onze eindbestemming van vandaag. We besluiten om nog een ommetje te maken naar Le Poët Laval waar we enkele jaren geleden overnachtten. We bewaren immers een zeer goede herinnering aan het middeleeuwse dorpje en willen het nog wel eens terug zien. Op het dakterras van het Hotel Les Hospitaliers, waar we destijds verbleven, drinken we een vers geperste appelsiensap en genieten er nog even van het uitzicht en de avondzon, al zorgt een stevige wind er voor dat het stilaan wat frisjes begint te worden.

Om 17:30 uur bereiken we Charols en ons hotel voor vannacht: het Château Les Oliviers de Salettes. Er staan 157 kilometers op de dagteller. Het prachtig gerenoveerde kasteel ligt afgelegen tussen de velden in een uitgestrekt park met de bergen als decor.  Tussen ruime grasvelden met hoge oude bomen ligt een perfect onderhouden zwembad en een mooi terras. Het hotel is door sterrenkok Alain Ducasse genoemd als één van zijn “10 adresses secrètes”.

IMG_9667.JPG

Het kasteel heeft er meer dan 100 jaar verlaten bijgelegen tot in 2010 een Belgisch koppel het aankocht en het ombouwde tot een modern en luxueus hotel. De kamers zijn ruim en helder en al even stijlvol vernieuwd. Om 19:30 uur gaan we naar beneden en installeren ons op het terras voor een aperitief. Het is nu echt fris geworden en we hebben een pullover nodig, maar de rust en het uitzicht maken alles goed, samen met de gin-tonic natuurlijk. En dan volgt nog de grootste verrassing van de dag: het diner. In het écht klassevol restaurant krijgen we een schitterend menu voorgeschoteld op topniveau. Als voorgerecht kies ik voor een terrine de foie gras met porto, vijgenconfituur en een crème brûlée van citroengeranium en C gaat voor de queues de langoustines met truffel. Beide zijn verrukkelijk maar het is vooral het hoofdgerecht dat ons doet smelten: een pavé de boeuf Charolais met courgettes, artisjok en puree met truffel. Heerlijk! We ronden af met een keuze van de kaastrolley. Het hele menu wordt begeleid door een prima Côtes-du-Rhône: Jaboulet, Secret de Famille. Waw! Dit was een onverwachte culinaire topavond. Moe en met een meer dan gevulde mag duiken we om 22:00 uur ons bed in.

 

vorige                          volgende

15:17 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, charols |  Facebook | |