08-01-14

Op weg naar Lüderitz

Banner Namibie.gif

Maandag 23 september 2013 (1)

 

De hele nacht is het canvas van onze kamer bewegingloos en stil gebleven. Er was dus duidelijk geen wind vannacht. Om 6 uur wordt onze nachtrust evenwel verstoord door een wake-up call per vergissing. Gelukkig kunnen we daarna nog een uurtje slapen. Vandaag hebben we een lange verplaatsing voor de boeg, dus veel bus. Het wordt een rit van bijna 500 kilometer die ons tot in Lüderitz moet brengen. We rijden door de Numibbergen langs de Namib Rand Nature Reserve tot in Betta. Onderweg komen we langs de Wolwedans Lodge,  volgens sommigen de mooiste lodge ter wereld, en even verder langs Le Mirage, één van de lodges van de Belgische zakenman Paul Van de Vijver. Deze laatste is een gedrocht in grijze steen dat met zijn allure van een middeleeuwse burcht helemaal niet in het plaatje past. Vervolgens rijden we over de Rooilandberg via Helmeringhausen naar Aus waar het Sperrgebiet begint, een verboden zone langs de kust wegens de aanwezigheid van diamant. Daar laten we de berg met de leuke naam ‘Dikwillem’ rechts liggen en nemen de B4 naar Lüderitz.

Namibie Carlos 5 041.JPG

De weg is bijzonder stoffig en de stenen slaan met harde kloppen tegen de onderkant van de bus. Daarbij moet toch wel iets geraakt zijn want nu dringt het stof door tot binnenin de bus. Vooral achterin is het zo erg dat we een zakdoek voor de mond moeten houden. Even later begint de motor van de bus zelfs te sputteren en we stoppen langs de kant van de weg. Bruce zoekt naar de oorzaak, maar vindt niets. Hij besluit dan maar verder te rijden en nog alleen op een dalende helling te stoppen of op het vlakke de motor voor alle zekerheid niet af te zetten. In het landschap duiken nog steeds regelmatig gemsbokken, struisvogels en bergzebra’s op en we zien ook regelmatig een kudde ‘Karakulschapen’, die uit de Kaukasus zijn ingevoerd. Marc onderhoudt ons nog met het verhaal van Hendrik Witbooi, een taaie Namastrijder die in heel Namibië is uitgegroeid tot een volksheld in de strijd voor onafhankelijkheid. Hij slaagde er in om de verschillende volksstammen samen te brengen in hun strijd tegen de Europese kolonisator. Zijn afbeelding staat o.m. op de 10 dollarbiljetten van Namibië. We leren verder dat 90% van de bevolking christen is, waarvan het grootste deel protestants. 19% is roomskatholiek en verder leven er zo’n 20.000 moslims in het land. Daarnaast bloeit echter op het platteland het animisme nog sterk wat zich uit in bijgelovige rituelen en gewoonten.

 

De weg loopt eindeloos door hetzelfde eentonige landschap: brede valleien met weinig begroeiing en rondom mooi gebergte in de verre achtergrond. In Helminghausen stoppen we voor de lunch bij een eenvoudige lodge die gerund wordt door een Duitse familie. Onder de bomen wordt ons een lasagne opgediend met een soort bobotie, een Zuid-Afrikaans gerecht met gehakt vlees. Niet slecht! Namibie Christiane 4 065.JPGEen kat komt bedelen om een hapje, maar een bordje op tafel vertelt ons dat deze kat voor iets anders moet dienen en dus niet gevoederd mag worden. Als we om 13 uur terug vertrekken, hebben we nog 230 kilometer voor de boeg, waarvan 115 op asfaltwegen. Het landschap vertoont roze grond met lichtgroen gras en donkergroene struiken en hier en daar gele bloemen. Marc doodt de tijd met een toelichting over het onderwijs in Namibië, dat als zeer zwak wordt omschreven. Hier bestaat leerplicht maar geen schoolplicht. Wie wél naar school gaat, krijgt les van 7 tot 12 uur in de voormiddag. Er zijn 12 graden vòòr het einde van het middelbaar en dan volgt een soort maturiteitsexamen vooraleer men tot het hoger onderwijs wordt toegelaten. Zoals we al vernamen in Ombili, heerst er een groot tekort aan leerkrachten omdat de job zeer demotiverend is en slecht betaald wordt. Naast het officiële bestaat er ook privé-onderwijs dat van veel betere kwaliteit is, maar zéér duur zodat het alleen voor blanken en nieuwe rijken toegankelijk is.

 

vorige                          volgende

 

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: namibie, namib |  Facebook | |

06-01-14

Deadvlei

Zondag 22 september 2013 (2)

 

Daarna gaat het gezamenlijk over de weidse zoutpan terug naar de jeeps. Die brengen ons nu naar Deadvlei voor het tweede gedeelte van onze wandeling. De wind is intussen gaan liggen en hier brandt de zon op onze hoofden. De lange wandeling, heuvel op en heuvel af in het mulle zand, kost enige moeite maar de beloning als we over de laatste top geklommen zijn, is groot. Vòòr ons strekt zich, omringd door feloranje duinen, een witte vlakte uit met daarin hier en daar een verdorde boom. De hemel is staalblauw.

Namibie Carlos 4 689.JPG

Dit is een uniek landschap: hallucinant, een beetje onwezenlijk maar vooral adembenemend mooi. Na ettelijke foto’s wandelen we terug naar de shuttle die ons terug brengt naar Bruce en onze eigen bus. Op de terugweg stoppen we nog hier en daar voor enkele prachtige foto’s en dan is het intussen lunchtijd geworden. We zullen de uitstap naar de Sesriem Canyon naar deze namiddag doorschuiven en rijden meteen door naar de Sossusvlei Lodge, waar ons opnieuw een mooi buffet staat te wachten, kleiner dan gisteren maar even lekker. Daarna zijn we vrij. Dat geeft ons de tijd om een verjaardagsmailtje te sturen naar onze kleindochter Louisa. Met de iPhone lukt het echter niet en met de Vaio duurt het eindeloos lang. Het gevolg is dat er geen tijd meer overblijft voor het zwembad want om 17 uur stappen we al weer op de bus voor onze wandeling in de Sesriem Canyon. Het is een kleine maar zeer mooie canyon: een smalle, diepe kloof met grillige rotswanden.

Namibie Carlos 4 784.JPG

Een korte afdaling brengt ons in ongeveer 45 minuten beneden in de canyon waar we nog een klein wandelingetje maken en dan klimmen we weer naar boven en in de bus. Om 18 uur zijn we terug in de lodge waar we vòòr het diner het aperitief verkiezen boven het zwembad. Het is een heerlijk moment: buiten op het terras bij zonsondergang en… een verkwikkende gin-tonic natuurlijk. Het dinerbuffet biedt dezelfde ruime keuze als gisteren en deze keer kiezen we voor struisvogel, eland, blesbok en zebra. Het weer is zo mooi dat we buiten eten maar om 20:30 uur wordt het toch frisjes en om 21:00 uur trekken we naar onze kamer. Aan de heldere sterrenhemel kan je duidelijk de Melkweg zien. Het is een zeer rustige avond, ook in onze kamer:  absolute stilte en ook het tentzeil beweegt niet. Om 21:30 uur vallen we in een diepe slaap.

 

Voor meer foto's van Deadvlei: klik hier

 

 

vorige                                  volgende

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: namibie, namib, sossusvlei, deadvlei, sesriem canyon |  Facebook | |