24-09-12

Sevilla op zondag

banner andalusie.jpg

Zondag 22 april 2012

 

We hebben niet alleen een kleine kamer maar ook een klein bed, maar toch heb ik goed geslapen, althans tot 7 uur want dan houden twee taterende personeelsleden me uit mijn slaap. Ik blijf toch nog wat dutten en als ik om 8:30 uur opsta en het raam open, schijnt de zon volop naar binnen. Het wordt een mooie dag en er is veel te zien in Sevilla, dus de hoogste tijd om op te staan!  Na een lekker ontbijt (niet zo gevarieerd als gisteren), gaan we stipt om 10 uur op stap voor een uitgebreider bezoek aan de stad. We beginnen in de buurt waar vlakbij het hotel het Casa Pilatos Casa de Pilatos Ch (51).JPGligt, één van de mooiste huizen van Sevilla.  Er is niet alleen het prachtige huis met rijkelijk versierde poorten, weelderige plafonds, elegante zuilengalerijen en kleurige azulejos maar vooral ook zonnige patio’s en tuintjes met muren met reusachtige bougainvilleas begroeid. Onze dag begint goed; dit hadden we zeker niet mogen missen. Door gezellige straatjes (foto’s!) wandelen we naar de zone van de kathedraal voor een bezoek aan het Real Alcazar of Koninklijk Paleis, dé topbezienswaardigheid van Sevilla. De drukte valt mee maar toch is het 10 à 15 minuten aanschuiven voor een ticket. Zo is het middag voor we door de grote poort dit paleizencomplex binnen wandelen. Het is één van de beste voorbeelden van Mudéjar-architectuur, de bouwstijl waarin de christelijke en de Moorse cultuur mekaar gevonden hebben en die zo typisch is voor het Zuiden van Spanje. Het is een schitterende belevenis: ademloos wandelen we door de verschillende gebouwen en
spanje, andalusië, sevillaspanje, andalusië, sevillabinnentuinen onder een stralende zon. Het fijne en fragiele stucwerk en de uiterst verfijnde muurtegels wisselen elkaar af terwijl de zon en de schaduw met elkaar spelen in de prieeltjes en patio’s. Waterpartijen verfrissen de tuinen waar de vele bloemen weelderig bloeien. Fantastisch! Ik ben hier minstens evenzeer van onder de indruk als van het Alhambra. We krijgen er niet genoeg van en onze fototoestellen staan niet stil. Er is veel volk, maar toch kan je overal rustig rondkuieren en foto’s maken. Het is bijna 14:00 uur als we buitenkomen, dus tijd voor een drankje en een hap. Aan de voet van de kathedraal vinden we nog een plaatsje op het mooiste (en waarschijnlijk ook duurste) terras: restaurant El Giraldillo met uitzicht op la Giralda (de toren van de kathedraal) en de toeristische drukte er omheen. Hier kan je weliswaar geen “hapje” krijgen maar enkel een volwaardige lunch. We besluiten het toch maar te doen want de locatie is zeer aantrekkelijk en we kunnen een beetje verpozing best gebruiken. We bestellen een kalfsstoofpotje op Sevillaanse wijze en een cola de toro (stierenstaart), één van de lokale specialiteiten. Voor elk gerecht moet hier 2 euro extra betaald worden voor het gebruik van het terras… We bestellen er een fles tempranillo bij en zijn geïnstalleerd voor een gezellige en lekkere lunch inclusief de attractie van de toeristische drukte. spanje, andalusië, sevillaOp het plein stopt een gespan met vier zwarte paarden. In het rijtuig zitten drie oude dames met mantilla op het hoofd en een heer met strohoed. Drie lakeien met hoge hoed begeleiden hen en helpen de dames uitstappen. We denken eerst dat hier een of ander toneeltje wordt opgevoerd, maar later zullen we ontdekken dat dit hier op zondag niet uitzonderlijk is. Even verder op het plein staat nog een familie waarvan twee kleine meisjes ook uitgedost zijn in de typische Andalusische klederdracht zoals we die kennen van de flamencodanseressen. Volgende week heeft hier trouwens de beroemde Feria de Sevilla plaats waarbij de Sevillanen zich in hun allermooiste traditionele kledij laten zien. We nemen rustig de tijd voor de lunch en de wijn en genieten in de schaduw van deze unieke locatie en het spektakel.

 

Na een koffietje vatten we het tweede deel van onze namiddag aan en beginnen met een bezoek aan de kathedraal. Het is de grootste ter wereld, niet in oppervlakte maar in volume. De binnenruimte is ronduit overweldigend: hoge gewelven, een imposant koor, twee reusachtige orgels, schitterende kapellen, een prachtige kerkschat met vooral zilverwerk, een mooie sacristie en andere ruimtes met fantastische plafonds. We hebben ogen tekort. Daarna beklimmen we de toren, niet langs trappen maar via een gang die in spiraalvorm schuin oploopt. Zodoende konden er destijds ook ruiters te paard naar boven. Boven hebben we natuurlijk een schitterend uitzicht 

spanje,andalusië,sevilla

over de stad en het dak van de kathedraal. Als we terug beneden zijn, verlaten we de kathedraal langs de Patio de las Naranjas, een binnenkoer waar tientallen appelsienboompjes keurig opgelijnd staan. Het is zeer warm maar in de schaduw is het zalig. We zetten onze wandeling verder en komen via de zijgevel van de kathedraaal bij de Puerta de Jerez met haar fontein en even verder vinden we het prachtige Palacio de San Telmo, de zetel van de Andalusische autonome regering. spanje,andalusië,sevillaOp de brede boulevard tussen het groen passeert ons opnieuw een grote koets met een aristocratische familie op hun zondagse wandeling door de stad. Langs de immense gebouwen van de Fabrica de los Tabacos (na het Escorial het grootste gebouw in Spanje) en door het uitgestrekte Parque Maria Luisa wandelen we in de koele schaduw van de bomen naar de Plaza de España. We zijn in het gezelschap van honderden zondagse wandelaars. De Plaza de España is iets zeer speciaals: het plein is afgezoomd door een U-vormig gebouw met op elk uiteinde een hoge toren. In het midden van het plein staat een grote fontein en rondom loopt een water waarop tientallen plezierbootjes. De balustrades en de zitbanken rondom zijn overdadig versierd met kleurrijke geglazuurde tegels waarvan sommige de grootste verwezenlijkingen van de 40 belangrijkste Spaanse provincies afbeelden. Het geheel is best indrukwekkend maar heeft toch een zeker pretparkgehalte. Het is niet te verwonderen als je weet dat dit plein werd gebouwd naar aanleiding van de Spaans-Amerikaanse Expositie van 1929. Las Vegas is niet ver weg…

 

Inmiddels is het al na 18 uur. Het is te laat én we zijn te moe voor de geplande waneling tot aan het water en we besluiten terug te keren naar het hotel. Het is duidelijk dat we hier nog veel moeten missen; het vergt meer dan twee dagen om Sevilla volledig te verkennen. We willen de wijk La Cruz doorsteken om een kortere weg naar ons hotel te nemen, maar verliezen hopeloos het noorden. We weten dat we heel dicht bij het hotel zijn, maar vinden het niet en ons stadsplannetje is te weinig gedetailleerd om ons op weg te helpen. We lopen de smalle straatjes in en uit en komen langs een pleintje waar een familiefeest plaats heeft. Ook hier zijn de vrouwen getooid met de mantilla, de grote sjaal in kant die met een grote sierkam op het hoofd wordt spanje,andalusië,sevillavastgehouden. Er heerst een vrolijke sfeer en het enthousiasme stijgt nog wanneer ik vraag om een foto te nemen. Natuurlijk mag dat en C moet mee op de foto. Het is bijna 19:30 uur als we terug in ons hotel aankomen. Dus… een snelle douche en weer op pad! Ook nu hebben we geen zin om naar de stad terug te keren en we trekken net als gisteren naar El Rinconcillo. We kiezen op reis zelden voor tweemaal hetzelfde restaurant, maar deze keer maken we graag een uitzondering: het is vlakbij, lekker en zeer gezellig. Deze keer eten we tapas aan de toog: gazpacho, tortilla met Serrano ham, boquerones. Onze rekening wordt met krijt op de toog bijgehouden. Dit is toch wel een speciale belevenis. Naast ons zit een jongeman uit Oregon, die op zijn eentje Spanje doorkruist. We wisselen even reiservaringen uit, maar zijn accent is zo sterk dat ik er maar de helft van begrijp. Na het eten willen we op de Plaza de Terceros nog wat nagenieten van de zomerse avond met een biertje op het terras. Er heerst een gezellige drukte, maar al gauw hebben we zin in ons bedje. Het was een prachtige maar vermoeiende dag, niet in het minst door de warmte: 24 graden maar in de zon een heel stuk meer. Voor morgen wordt opnieuw mooi weer voorspeld, zij het enkele graden minder warm.


vorige                                volgende

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: spanje, andalusië, sevilla |  Facebook | |

20-09-12

Zon en vrolijkheid in Sevilla

banner andalusie.jpg

Zaterdag 21 april 2012

 

Het is tamelijk zwaar bewolkt als we om 10:30 uur de autosnelweg naar Sevilla oprijden, maar er is toch ook wat blauw in de hemel te bespeuren. Het wordt een rustige rit van een 150 kilometer langs een mooie kronkelende weg, aanvankelijk nog over glooiende heuvels maar geleidelijk aan steeds vlakker. In Sevilla aangekomen is het een beetje zoeken naar ons hotel want onze gps en spanje, andalusië, sevillade beschrijving van Caractère spreken elkaar tegen. Om 12:30 uur bereiken we Las Casas del Rey de Baeza, een viersterrenhotel van de Hospesketen, ondergebracht in een 18e eeuws gebouw in Sevillaanse stijl. De kamers liggen rond een mooie patio met witte muren en lichtblauw geschilderd houtwerk. Vòòr de ramen hangen dikke rietmatten die het zonlicht en de warmte uit de kamers moeten houden; op de overloop staan hier een daar grote rieten manden met sinaasappelen. De kamer valt echter een beetje tegen: alle comfort is aanwezig maar er is nauwelijks ruimte om je te draaien of te keren. We trekken zo vlug mogelijk de stad in voor een eerste verkenning. Sevilla stond al lang op ons verlanglijstje en dit moet dus één van de hoogtepunten van onze reis worden. Al gauw blijkt dat het meteen ook veruit de grootste stad van de reis is: grote boulevards, chique winkelstraten en indrukwekkende architectuur, zowel oud als modern. Op enkele stappen van het hotel komen we langs de Espacio Metropol Parasol, een futuristisch bouwwerk van houten latten dat spanje, andalusië, sevillagebouwd werd door de Duitse architect Jürgen Mayer-Hermann. De werken vatten aan in 2005 en werden pas vorig jaar na veel technische problemen voltooid. De constructie doet mij meer denken aan reusachtige paddenstoelen dan aan een parasol, maar indrukwekkend is het alleszins. Onder de zes parasols bevinden zich o.m. een archeologisch museum en een overdekte markt. We wandelen verder langs de mooie Plaza Nueva en Plaza de San Francisco en het imposante stadhuis. Onderweg springen we even binnen in de antieke confiteria-heladeria La Campana, een prachtige winkel vol aantrekkelijke taarten, koekjes, bombones en andere “dulces” of zoetigheden. Het interieur is waarschijnlijk onveranderd gebleven sinds haar stichting in 1885. Langs de brede Calle de Genova met zijn statige en rijkerlijk versierde gebouwen komen we bij de kathedraal. Het is een kolos van een gebouw maar de gotische gewelven en versieringen en vooral de hoge en ranke Giraldaof minaret, maken er een sierlijk bouwwerk van. Samen met de vele toeristen wandelen we er in ademloze bewondering omheen. Er is werkelijk zeer veel volk, niet alleen toeristen maar

spanje, andalusië, sevilla

ook veel Sevillanen die op deze zonnige zaterdag samen met hun kinderen, op zijn zondags uitgedost, komen winkelen of gewoonweg flaneren. Overal kleur, zon en vrolijkheid. Sommige vrouwen en jonge meisjes dragen een kleurrijk lang kleed en een bloem in het haar. Voor ons wordt het echter stilaan tijd om iets te eten. We gaan op zoek naar Aranero, een moderne tapasbar die ons door Véronique is aanbevolen. Na een beetje zoeken vinden we het restaurant in een straatje achter de kathedraal en gelukkig is er nog net een tafeltje vrij. Het is al laat en we besluiten het te laten bij elk één gerechtje. Ansjovis uit Cantabia en salmorejo Cordobes (koude soep) met Iberico ham en inktvisjes. De kwaliteit van de ansjovis wordt hier aangegeven met “000” zoals de oesters. Alles is zeer mooi geserveerd op een zwarte leisteen en het smaakt overheerlijk! De porties zijn echter zéér klein, dus we bestellen een tweede ronde: cochinillo (konijn) confit con alboronìa (soort ratatouille) en lookmousseline voor mij en Angus beef rolled in mushrooms with truffled potatoe cream voor C. Opnieuw een voltreffer! We zijn Véronique heel dankbaar en sturen haar een sms’je om haar te bedanken voor de tip. In haar antwoord vraagt ze ons om 2 waaiertjes mee te brengen voor haar kleindochtertjes.

 

Het is 16:15 uur als we de hippe tapasbar verlaten en ons terug in de drukke straatjes rond de kathedraal storten. Er zijn talloze winkeltjes en gezellig uitziende bars en tabernas waarvan verschillende met mooie keramiektegeltjes. In een patisserie kopen we vier koekjes om bij een koffie op een terras op te eten, maar het blijkt niet zo makkelijk om een geschikt terras te vinden. Uiteindelijk vinden we een plaatsje op de Calle de Genova waar we genieten van onze lekkere koekjes terwijl we de voorbijwandelende drukte gadeslaan. Er zijn nu nog meer Spanjaarden op de spanje,andalusië,sevillabeen en vooral veel jonge ouders met hun kinderen die stuk voor stuk uitgedost zijn als kleine prinsjes en prinsesjes. Bij de toeristische dienst geraken we niet meer binnen, want die is om 17:00 uur al gesloten en ook voor een bezoek aan de kathedraal zijn we te laat want ook die is al dicht. We slenteren dan nog maar wat rond langs de Avenida de la Constituciòn en sluiten de namiddag af op de Plaza de San Francisco waar we op het terras van Robles Laredo genieten van een heerlijke en verfrissende granita de limon.  De late namiddag zorgt voor een prachtig zonlicht dat de barokke gevels in een gele gloed zet. De hemel kleurt nog steeds blauw met zachte witte wolken, ideaal voor de foto’s.  En dan keren we terug naar het hotel om ons klaar te maken voor de avond en het diner. Onze kamer blijkt inderdaad wel héél klein. We hadden beter de raad van Caractère gevolgd en een grotere kamer geboekt, maar ja…  Volgens Caractère hebben we hier ook recht op een gratis cocktail ter verwelkoming. Eens proberen… en ja, we kunnen kiezen tussen een sangria of een Manzanilla. We nemen er van elk eentje en het smaakt lekker! We zijn nu toch een beetje moe en hebben geen zin om de hele wandeling terug te doen naar het centrum. spanje,andalusië,sevillaWe besluiten om naar El Rinconcillo te trekken dat op amper 300 meter van ons hotel gelegen is. Het staat in onze gids als één van de oudste en meest authentieke tabernas van de stad en een must voor elke toerist die Sevilla bezoekt. En dat wordt een echte belevenis: een gezellige en drukke bar waar je aan de toog tapas eet of rechtstaand aan een van de grote sherryvaten. Je kan aan een tafeltje plaatsnemen voor een uitgebreider diner en wij besluiten dat maar te doen. We krijgen een plaats toegewezen in een klein kamertje met prachtige azulejos aan de muur.  Als je aan de bar tapas eet, wordt je rekening door de barman bijgehouden door telkens de prijs van je tapa met krijt op de toog te noteren. Op het einde wordt alles samengeteld. Ook het eten valt zeer goed mee: we eten chorizo cular, boquerones (gefrituurde ansjovisjes), chuletitas de cordero (lamskoteletjes) en brazuelo de cordero (lamsschouder). Heerlijk en wat een sfeer! Ook in de buurt van de Rinconcillo zijn er verschillende leuke restaurantjes waarvan de terrassen gezellig vol zitten. Het is een echte zomeravond en wanneer we om 23:00 uur in ons hotel terug komen, nemen we nog een koffietje op de binnenkoer en genieten nog na van een zeer mooie dag.


vorige                                             volgende

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: spanje, andalusië, sevilla |  Facebook | |